ปัจจัยด้านสมรรถนะการปฏิบัติงานที่มีอิทธิพลต่อการจัดการฝึกอบรม อาสาสมัครป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน (CDV) ในเขตกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การจัดการฝึกอบรม, สมรรถนะการปฏิบัติงาน, ฝึกอบรม, อาสาสมัครป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน (CDV), เขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลบทคัดย่อ
ท่ามกลางการขยายตัวของสังคมเมืองในเขตกรุงเทพมหานครที่ทำให้ความเสี่ยงภัยมีความซับซ้อนมากขึ้น อาสาสมัครป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน (อปพร.) ถือเป็นกำลังพลหลักที่สำคัญในการเข้าถึงพื้นที่เผชิญเหตุ อย่างไรก็ตามการยกระดับสมรรถนะของอาสาสมัครให้เท่าทันต่อสถานการณ์ยังเป็นประเด็นที่มีความสำคัญ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะในการปฏิบัติหน้าที่ 2) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับสมรรถนะ 3) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับความต้องการหลักสูตรอบรม และ 4) ศึกษาอิทธิพลของสมรรถนะการปฏิบัติงานต่อความต้องการการฝึกอบรมของอาสาสมัครป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน (อปพร.) ในเขตกรุงเทพมหานคร ใช้การวิจัยเชิงปริมาณโดยเก็บข้อมูลจาก อปพร. จำนวน 385 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา One-Way ANOVA และ Multiple Regression Analysis
ผลการวิจัยพบว่า
1) สมรรถนะการปฏิบัติงานโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดคือความปลอดภัยทางถนน และอ่อนแอที่สุดคือการกู้ภัยในอาคารสูง
2) อายุและเพศมีอิทธิพลต่อสมรรถนะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ใน 12 และ 11 ด้านตามลำดับ
3) อายุและเพศมีอิทธิพลต่อความต้องการหลักสูตรอบรมทั้ง 3 ด้าน
4) สมรรถนะด้านความปลอดภัยทางถนนและการแจ้งเตือนข่าวสารส่งผลต่อความต้องการสิทธิประโยชน์และอุปกรณ์ ขณะที่สมรรถนะด้านการป้องกันมลพิษทางอากาศส่งผลต่อความต้องการการอบรมเพิ่มเติม ผลการวิจัยชี้ว่าหน่วยงานภาครัฐควรออกแบบหลักสูตรฝึกอบรมเฉพาะทางด้านความปลอดภัยทางถนน ระบบการสื่อสารและการเตือนภัย และการจัดการมลพิษทางอากาศเพื่อยกระดับสมรรถนะของ อปพร. อย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. (2566). รายงานสถานการณ์สาธารณภัยและการดำเนินงานของอาสาสมัครป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน (อปพร.) ประจำปี 2566. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย.
ธนพล ศรีสวัสดิ์ และสุภาพร จันทร์เพ็ญ. (2566). แนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลสำหรับอาสาสมัครป้องกันภัยในยุคเทคโนโลยี 4.0. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 10(1), 89-104.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและการวิเคราะห์ข้อมูลด้วย SPSS. (พิมพ์ครั้งที่ 18). เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
นันทวัน ประดิษฐ์สกุล และวิชัย เทียนทอง. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการฝึกอบรมอาสาสมัครป้องกันภัยในเขตเมือง. วารสารพัฒนาสังคม, 26(1), 67-85.
พิชญ์สินี ศรีสมบัติ. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของอาสาสมัครป้องกันภัยฝ่ายพลเรือนในจังหวัดเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่].
ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์. (2531). อาชญากรรมกับการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรนันท์ ประทุมวัน. (2562). ระดับสมรรถนะการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการพัฒนาการบริหาร, 59(2), 85-99.
ภัทรนันท์ ศิริไทย และชิตพล ชัยมะดัน. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจในการปฏิบัติงาน ของบุคลากรวิทยาลัยชุมชนสระแก้ว. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 5(1), 157-197.
สำนักการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กรุงเทพมหานคร. (2566). รายงานสถานการณ์ภัยและแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงประจำปี 2566. กรุงเทพมหานคร: กรุงเทพมหานคร.
อรุณี วงศ์เสถียร และปิยะพงษ์ ศรีสุข. (2566). แนวทางการยกระดับสมรรถนะอาสาสมัครด้านการจัดการมลพิษทางอากาศในเขตมหานคร. วารสารวิจัยสิ่งแวดล้อม, 14(2), 112-129.
สุรเชษฐ์ พิทักษ์สันติกุล และอรวรรณ คำแหง. (2565). การพัฒนาสมรรถนะของอาสาสมัครป้องกันภัยในศตวรรษที่ 21: กรณีศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารรัฐกิจและกฎหมายมหาชน, 13(3), 145-168.
Armstrong, M. (2017). Armstrong's handbook of performance management: An evidence-based guide to delivering high performance (6th ed.). Kogan Page.
Boyatzis, R. E., & Gaskin, J. (2021). Behavioral and neuroscience research methods for studying competencies. In D. Bartram, R. E. Boyatzis, & D. S. Ward (Eds.), The handbook of competency mapping (pp. 45-68). Wiley.
Campion, M. A., Fink, A. A., Ruggeberg, B. J., Carr, L., Phillips, G. M., & Odman, R. B. (2020). Doing competencies well: Best practices in competency modeling. Personnel Psychology, 73(1), 225-262. https://doi.org/10.1111/peps.12356
CAST. (2023). Universal design for learning guidelines version 3.0. http://udlguidelines.cast.org
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Draganidis, F., & Mentzas, G. (2023). Competency-based training and development in the digital age: A systematic review. European Journal of Training and Development, 47(3/4), 412-435. https://doi.org/10.1108/EJTD-05-2022-0054
Hinkle, D. E., Wiersma, W., & Jurs, S. G. (2003). Applied statistics for the behavioral sciences (5thed.). Houghton Mifflin.
Noe, R. A., Clarke, A. D. M., & Klein, H. J. (2021). Learning in the twenty-first-century workplace. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 8, 245-275. https://doi.org/10.1146/annurev-orgpsych-012420-091845
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competency at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row.
Whittaker, J., McLennan, B., & Handmer, J. (2023). Community safety and resilience: Understanding volunteer capabilities in disaster management. International Journal of Disaster Risk Reduction, 85, Article 103512. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2022.103512
United Nations Office for Disaster Risk Reduction (UNDRR). (2022). Global Assessment Report on Disaster Risk Reduction 2022. Towards a Resilient Future, Geneva: UN.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารพิชญทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกอย่างน้อย 3 คน ความคิดเห็นในวารสารพิชญทรรศน์เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์มิใช่ความคิดเห็นของผู้จัดทำ จึงมิใช่ความรับผิดชอบของวารสารพิชญทรรศน์ และบทความในวารสารพิชญทรรศน์สงวนสิทธิ์ตามกฎหมายไทย การจะนำไปเผยแพร่ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากกองบรรณาธิการ
