การออกแบบและพัฒนารูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษาศูนย์การเรียนรู้กลุ่มเครื่องปั้นดินเผาปากห้วยวังนอง จังหวัดอุบลราชธานี

ผู้แต่ง

  • ชัชวาล ข้นติคเชนชาติ คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
  • นิธินันท์ นาครินทร์ คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
  • ธีรดา โชติพันธ์ คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
  • ธเนศ ศรพรหม คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
  • ยุทธศักดิ์ ทองแสน คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
  • เพ็ญนภา คำแพง คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

คำสำคัญ:

การออกแบบ , ผลิตภัณฑ์ , เครื่องปั้นดินเผา, การมีส่วนร่วม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาข้อมูลรูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษาศูนย์การเรียนรู้กลุ่มเครื่องปั้นดินเผาปากห้วยวังนอง จังหวัดอุบลราชธานี 2) เพื่อออกแบบและพัฒนารูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา 3) เพื่อประเมินรับรองคุณภาพรูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา และ
4) เพื่อประเมินความพึงพอใจการออกแบบและพัฒนารูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา ตัวอย่าง คือ ช่างทำเครื่องปั้นดินเผา 3 คน เลือกแบบเจาะจง ผู้เชี่ยวชาญ 3 คน ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย และชาวบ้านในชุมชน จำนวน 30 คน
ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยการจับฉลาก เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง ผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาขึ้น
แบบประเมินรับรองผลิตภัณฑ์ และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

            ผลการวิจัยพบว่า

  1. ผลจากการศึกษาข้อมูลรูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาที่พัฒนาขึ้นจากการมีส่วนร่วมของชุมชน พบว่า ศูนย์การเรียนรู้กลุ่มเครื่องปั้นดินเผาปากห้วยวังนอง มีรายได้หลักส่วนใหญ่จากการผลิตครกเป็นอาชีพหลัก แต่มีความต้องการที่จะพัฒนาผลิตภัณฑ์รูปแบบใหม่ให้ทันยุคสมัยที่จะสามารถเพิ่มมูลค่าและขยายฐานลูกค้าในการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของชุมชนให้เป็นที่ต้องการของผู้บริโภคในปัจจุบัน
  2. ผลการออกแบบและพัฒนารูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา พบว่า ช่างทำเครื่องปั้นดินเผามีความเห็นสอดคล้องกันในรูปแบบเครื่องปั้นดินเผาชุดเครื่องดริปเปอร์กาแฟ โดยการประยุกต์ใช้การลงสีและเคลือบแบบเซรามิกส์ที่ผู้วิจัยและช่างทำเครืองปั้นดินเผามีส่วนร่วมในการออกแบบและพัฒนาขึ้น
  3. ผลการประเมินรับรองการออกแบบและพัฒนารูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา โดยผู้เชี่ยวชาญ พบว่า เหมาะสมมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.23
  4. ผลจากการประเมินความพึงพอใจการออกแบบและพัฒนารูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา พบว่า พึงพอใจมาก 1) ด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ มีค่าเฉลี่ย 4.33 2) ด้านการใช้งาน มีค่าเฉลี่ย 3.83 3) ด้านการตลาด มีค่าเฉลี่ย 4.36

เอกสารอ้างอิง

กัลยา วานิชย์บัญชา. การวิเคราะห์สมการโครงสร้าง (SEM) ด้วย AMOS. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วน จํากัดสามลดา, 2557.

ขนิษฐา ขันคำ. การทดลองน้ำเคลือบเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาห้วยวังนอง. การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. ครั้งที่ 16 (กรกฎาคม): 118-130, 2565.

โชติ บดีรัฐ และคณะ. “การพัฒนารูปแบบภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านเครื่องปั้นดินเผา ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย เพื่อเพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจให้กับชุมชน,” วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น. 3, 1 (มกราคม-เมษายน 2562): 1-16.

บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น, 2553.

บุญชุบ บุญสุข, บุญกอง อินตา และสามารถ ตวยกระโทก. “การพัฒนาและออกแบบผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาพื้นบ้านชุมชนบ้านสุกร,” วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 8, 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2561): 25-37.

ศิษฏ์ ลือนาม, วิชิต คลังบุญครอง. “การพัฒนาลวดลายตกแต่งบนเครื่องปั้นดินเผา ห้วยวังนองเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม,” วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. 7, 21 (กรกฎาคม-กันยายน 2555): 80-90.

สุทัศน์ จันบัวลา. การออกแบบและพัฒนาเพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาประเภทของที่ระลึก วิสาหกิจชุมชนกลุ่มผู้ผลิตเครื่องปั้นดินเผาบ้านเชียง จังหวัดอุดรธานี. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุน สนับสนุนการวิจัย (สกว.), 2559.

สุวิทย์ อินทิพย์. การพัฒนางานหัตกรรมเครื่องปั้นดินเผา ในเอกลักษณ์ของชุมชมอญปากเกร็ด สำหรับเป็นผลิตภัณฑ์ร่วมสมัย. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2555.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

ข้นติคเชนชาติ ช., นาครินทร์ น., โชติพันธ์ ธ. ., ศรพรหม ธ. ., ทองแสน ย. ., & คำแพง เ. . (2025). การออกแบบและพัฒนารูปทรงลวดลายผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษาศูนย์การเรียนรู้กลุ่มเครื่องปั้นดินเผาปากห้วยวังนอง จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารพิชญทรรศน์, 20(1), 138–154. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/Pitchayatat/article/view/270869

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย