คำสั่งทางปกครอง ที่มีลักษณะความผิดพลาดอย่างชัดแจ้งและร้ายแรง
คำสำคัญ:
คำสั่งทางปกครอง, ความผิดพลาด, ชัดแจ้งและร้ายแรงบทคัดย่อ
คำสั่งทางปกครองซึ่งเป็นการใช้อำนาจทางปกครองของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันส่งผลกระทบต่อสิทธิหน้าที่หรือสถานภาพของบุคคลเป็นการเฉพาะรายซึ่งย่อมอยู่ภายใต้หลักความชอบด้วยกฎหมาย โดยสาเหตุแห่งคำสั่งทางปกครองที่มีลักษณะความผิดพลาดอย่างชัดแจ้งและร้ายแรงเกิดจากข้อบกพร่องต่อเงื่อนไขความสมบูรณ์ของคำสั่งทางปกครองดังกล่าว ซึ่งส่งผลต่อศาลปกครองได้ตรวจสอบถึงเงื่อนไขความสมบูรณ์ของคำสั่งทางปกครองต่อการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของผู้อยู่ในบังคับของคำสั่งทางปกครองดังกล่าว และบุคคลผู้มีสิทธิกล่าวอ้างถึงลักษณะความผิดพลาดอย่างชัดแจ้งและร้ายแรงโดยไม่ว่าจะเป็นคู่กรณีหรือผู้อยู่ในบังคับของคำสั่งทางปกครองที่ได้รับแจ้งคำสั่งจากเจ้าหน้าที่และแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ผู้จัดทำคำสั่งทางปกครองหรือผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งทางปกครอง โดยวิธีการและระยะเวลาของการกล่าวอ้างคำสั่งทางปกครองที่มีลักษณะความผิดพลาดอย่างชัดแจ้งและร้ายแรงที่บุคคลดังกล่าวสามารถหยิบยกความไม่มีผลทางกฎหมายต่อคำสั่งทางปกครองมากล่าวอ้างได้เสมอจึงไม่มีผลการแสดงเจตนาที่บังคับให้เกิดผลผูกพันขึ้นได้ตามกฎหมาย ไม่ว่าจะล่วงเวลาไปนานเพียงใด ผู้มีส่วนได้เสียสามารถยกเอาความเสียเปล่าหรือความไม่มีอยู่เลยของคำสั่งทางปกครองขึ้นอ้างเมื่อใดก็ได้โดยไม่มีอายุความ แนวคิดความผิดพลาดอย่างชัดแจ้งและร้ายแรงต่อคำสั่งทางปกครองควรได้รับการพัฒนาและเป็นแนวบรรทัดฐานอย่างเป็นรูปธรรมต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กฎกระทรวง ฉบับที่ 12.พ.ศ. 2543. (2543, 22 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 112 ตอนที่ 28 ก/28. หน้า 1-2.
กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2540. (2540, 22 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 13 ก ตอนที่ 29. หน้า 1-2.
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี 2543. (2543, 23 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 117 ตอนพิเศษ 84 ง. หน้าที่ 1-2.
ประสาท พงษ์สุวรรณ์. (2556). คดีปกครองเกี่ยวกับการเพิกถอนกฎคำสั่งและสั่งห้ามกระทำการ หลักสูตรพนักงานคดีปกครองระดับกลาง รุ่นที่ 16 [เอกสารที่ไม่มีการตีพิมพ์]. สำนักงานศาลปกครอง.
ประสาท พงษ์สุวรรณ์. (2564). เงื่อนไขการฟ้องคดีปกครอง.การอบรมหลักสูตรประกาศนียบัตรทางกฎหมายปกครอง วิธีพิจารณาคดีปกครองและคดีปกครองที่ได้รับรองจาก กศ.ป.รุ่นที่ 4 [เอกสารที่ไม่มีการตีพิมพ์]. คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ประสาท พงษ์สุวรรณ์. (2545). เหตุที่ใช้อ้างในการเพิกถอนนิติกรรมทางปกครอง. วารสารนิติศาสตร์, 32(2). 249.
พระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539. (2539, 27 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 113 ตอนที่ 60 ก. หน้า 1-31.
ศาลปกครอง. (2555). คู่มือปฏิบัติงาน การพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์คำสั่งทางปกครอง. http://www.admincourt.co.th.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 คณะนิติรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ความคิดเห็นในบทความและงานเขียน ซึ่งตีพิมพ์ในวารสารฉบับนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้ประพันธ์โดยอิสระ กองบรรณาธิการ วารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป หากท่านประสงค์จะนำบทความหรืองานเขียนเล่มนี้ไปตีพิมพ์เผยแพร่ จะต้องได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์ตามกฎหมายว่าด้วยลิขสิทธิ์
