A Survey and Analysis of Chinese Shop Signs: A Case Study of the Chinese Community in Ranong Old Market
Keywords:
Chinese Shop Sign, Chinese Community, Ranong ProvinceAbstract
This research article aims to explore and study the structure of Chinese shop signs. A survey was conducted to collect 55 Chinese shop name tags in the Chinese community of Ranong Old Market, located on Ruang Rat Road, Khao Niwet Subdistrict, Mueang District, Ranong Province. The method used in the research was the survey record form, which was categorized into image data, location, shop type, reading method, category, and descriptive statistics by enumerating the frequency and percentage of the number of shop types and store name structure. The study showed that grocery shops were found most often, followed by gold shops. It was found that there were 32 stores of single-structured name tags, divided into 21 stores of single-name structures, 7 stores of transliterated words, 4 stores of auspicious words, and 23 stores of mixed-structure labels. Surname + person name and other optional components appear in 12 stores; overlapping words and other optional components appear in 4 stores and market area name is compulsory and optional components appear in 7 stores.
References
ชานนท์ เชาว์จิรพันธุ์ และนพธร ปัจจัยคุณธรรม. (2562). การศึกษากลวิธีการแปลชื่อร้านค้าภาษาจีนเป็นภาษาไทยในเขตสาทร กรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 2(2), 54-65.
เบญจอาภา พิเศษสกุลวงศ์. (2564). ความหมายที่สะท้อนความเชื่อเกี่ยวกับสิริมงคลบนแผ่นป้ายชื่อร้านค้าภาษาจีนในจังหวัดกาญจนบุรี. วารสารศรีนครินทร์วิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์), 13(25), 61-72.
ปวีณา ภัทรสิริโรจน์,กชกร ชอบสวน, ณัฐฐณิชา อุดร, นภัสสร วงชารี, วาสิตา อยู่สว่าง, ศุภลักษณ์ ยะติน, อาทิตยา สุวรรณสุข, วัชรพล ศิริสุวิไล และรัชนี ปิยะธารชัย. (2566). การสำรวจและวิเคราะห์ป้ายชื่อร้านค้าภาษาจีนในจังหวัดขอนแก่น. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(1), 111-122.
เมชฌ สอดส่องกฤษ. (2555). การสำรวจและศึกษาวิเคราะห์ชื่อร้านค้าภาษาจีนของชาวไทยเชื้อสายจีนในเขตอำเภอ เมืองจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 8(2), 64-86.
วนิดา เจริญศุข. (2532). นามสกุลของคนไทยเชื้อสายจีน: การวิเคราะห์ทางอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วราลี รุ่งบานจิต, วรทา รุ่งบานจิต, วรนาภ แซ่เซ่น, วรากร แซ่พุ่น, ภากร นพฤทธิ์. (2562). การสำรวจและศึกษาการตั้งชื่อร้านค้าภาษาจีนของชาวไทยเชื้อสายจีนในอำเภอเมืองจังหวัดยะลา. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
วิไล ลิ่มถาวรานันต์. (2555). ชื่อร้านค้าภาษาจีนในประเทศไทย: แนวนิยมในการตั้งชื่อร้านค้ากับภาพสะท้อนบทบาทของชุมชนจีนในสังคมไทย. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุภัทรา โยธินศิริกุล. (2561). การศึกษาชื่อร้านทองคำภาษาจีนชองชาวไทยเชื้อสายจีนในกรุงเทพฯ. วารสารภาษาศาสนาและวัฒนธรรม, 7(2), 202-230.
สุวรรณา ตั้งทีฆะรักษ์. (2557). การศึกษาเปรียบเทียบความหมายของชื่อร้านที่สะท้อนความเชื่อเกี่ยวกับสิริมงคลของคนไทยและคนจีน. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 15(2), 45-56.
สำนักงานจังหวัดระนอง. (2566). ถนนประวัติศาสตร์ของระนอง. https://www. ranongcities.com/king/index.php?cmd=news_king&cate=2&id=8
蔡莹和王正琪(2017).从社会语言学的视角分析南昌市商业店名. 海外英语 , 2017(3),184-185.
郑梦娟. (2006). 当代商业店名的社会语言学分析.语言文字应用, 2006(3),11-19.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Faculty of Law and Politics, Roi Et Rajabhat University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ความคิดเห็นในบทความและงานเขียน ซึ่งตีพิมพ์ในวารสารฉบับนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้ประพันธ์โดยอิสระ กองบรรณาธิการ วารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป หากท่านประสงค์จะนำบทความหรืองานเขียนเล่มนี้ไปตีพิมพ์เผยแพร่ จะต้องได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์ตามกฎหมายว่าด้วยลิขสิทธิ์
