องค์รวมในฐานะหลุมพรางทางสังคมศาสตร์ กับเรื่องสุขภาพในสังคมไทย: การคืบคลานของโลกทัศน์แบบวิทยาศาสตร์เดิม สู่โลกทัศน์แบบวิทยาศาสตร์ใหม่

Authors

  • ฺBenchawan Boontosang คณะนิติรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด

Abstract

This article aims to present the construction of holistic that is important form and widely used. But the holistic approach is confusing, misleading, and distorted. In the view of the author, deep understanding of the holistic is more difficult than word or discourse that implies action through speech or human language. The holistic is not just about looking at everything or putting it all together in a superficial way but it is a complex, various and interrelated with every unit of life, not separated from each other. So the holistic is a system, processes and forms that are fluid and dynamic all the time. Especially, holistic is the production of the old scientific worldviews of fragmentation and reductionism and the new scientific worldviews or a new physics of quantum theory and special relativity. Finally, Holistic as a pitfall of social sciences that remains within the periphery of the scientific worldviews. Not even, the phenomenon of health in Thai society that is often claimed to be holistic health.

References

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (2547). หลักสูตรพยาบาลศาสตร
บัณฑิต. สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2554. จาก: http://nurse.tu.ac.th/ menu_การศึกษา.htm#k2 (วันที่ค้นข้อมูล : 15 มีนาคม 2554).

คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (2547). หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต.
สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2554). จาก: ftp://www.law.tu.ac.th/Website/ .../MD%20หลักสูตรแพทย์ฯ%20.doc

คณะรัฐมนตรี. (2552). ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 1. (ร่างฉบับ
สมบูรณ์). ผ่านความเห็นชอบจาก คสช. ในการประชุมครั้งที่ 1/ 2552.

คูห์น ทอมัส เอส. (2544). โครงสร้างของการปฏิวัติในวิทยาศาสตร์. แปลโดย สิริเพ็ญ
พิริยจิตรกรกิจ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

ไชยันต์ ไชยพร, (บรรณาธิการ). (2547, 1 มกราคม-มิถุนายน). “ปรัชญาการเมือง 2:
องค์รวม” ใน วารสารสังคมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (35).

พระไพศาล วิสาโล (บรรณาธิการ). (2536). “สุขภาพองค์รวม (Holistic Health)”.
ในองค์รวมแห่งสุขภาพ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

เบญจวรรณ บุญโทแสง. (2560). ความเป็นอื่นบนวาทกรรมการพัฒนาในวิถีชุมชน
มอแกน. วารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์. (1)(1)

พิพัฒน์ พสุธารชาติ. (2552). องค์รวม: บทวิพากษ์ว่าด้วย วิทยาศาสตร์ และศาสนาใน
สังคมไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ศยาม.

ฟริตจ๊อฟ คาปร้า. (2536). เต๋าแห่งฟิสิกส์. แปลโดย วเนช. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:
สามัคคีสาร (ดอกหญ้า).

_______ . (2549). จุดเปลี่ยนแห่งศตวรรษ 1 ทัศนะแม่บทเพื่อการปฏิวัติวัฒนธรรม
ใหม่. แปลโดย พระประชา ปสนฺนธมฺโม, พระไพศาล วิสาโล, สันติสุข โสภณสิริ, รสนา โตสิตระกูล. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

_______ . (2543). จุดเปลี่ยนแห่งศตวรรษ 2 ทัศนะแม่บทเพื่อการปฏิวัติวัฒนธรรม
ใหม่. แปลโดย พระประชา ปสนฺนธมฺโม, พระไพศาล วิสาโล, สันติสุข โสภณสิริ, รสนาโตสิตระกูล. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

_______ . (2544). จุดเปลี่ยนแห่งศตวรรษ 3 ทัศนะแม่บทเพื่อการปฏิวัติวัฒนธรรม
ใหม่. แปลโดย พระประชา ปสนฺนธมฺโม, พระไพศาล วิสาโล, สันติสุข โสภณสิริ, รสนา โตสิตระกูล. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

_______ . (2553). โยงใยที่ซ่อนเร้น. แปลโดย วิศิษฐ์ วังวิญญู, ณัฐฬส วังวิญญู, สว่าง
พงศ์ศิริพัฒน์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.

มนตรี ภู่มี. (2545). สุขภาพแบบองค์รวม. กรุงเทพฯ: ประพันธ์สาส์น.

วีระ สมบูรณ์. (2550). แบบแผนและความหมายแห่งองค์รวม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมล.

สิริเพ็ญ พิริยจิตรกรกิจ. (2540). บทวิพากษ์คูห์น ในเรื่องการเปลี่ยนแพราไดม์.
กรุงเทพฯ: วิภาษา.

สุขภาพแบบองค์รวม. สืบค้นวันที่ 15 มีนาคม 2554. จาก: http://www.oknation.
net/blog/ tonrak/2007/10/23/entry-1

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2550). พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.
2550.

อำพล จินดาวัฒนะ. (2551). “พ.ร.บ.สุขภาพแห่งชาติกับ อปท.” ใน เอกสารการ
ประชุมสัมมนาสายสัมพันธ์สาธารณสุขท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.

โอคาซา ซาเมียร์. (2549). ปรัชญาวิทยาศาสตร์โดยสังเขป. แปลโดย จุไรรัตน์
จันทร์ธำรง. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).

Downloads

Published

2018-12-01

How to Cite

Boontosang ฺ. (2018). องค์รวมในฐานะหลุมพรางทางสังคมศาสตร์ กับเรื่องสุขภาพในสังคมไทย: การคืบคลานของโลกทัศน์แบบวิทยาศาสตร์เดิม สู่โลกทัศน์แบบวิทยาศาสตร์ใหม่. Journal of Social Science, Law and Politics, 2(2), 1–38. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/Lawpol_Journal/article/view/247031

Issue

Section

Academic Articles