Participatory Action Research on Achieving Empowerment Among the Groups of Drug Addicted Individuals
Keywords:
Participatory Action Research, Prisoners, DrugsAbstract
The purpose of this research is to study the lives of drug abusing prisoners to develop guidelines that help empower them to total independence from drugs. By using participatory action research methodology, the objective is to collaborate prisoners to develop self-awareness based on a combination of better desire of self-ethics, and improved self-empowerment through self-awareness of the impact of their actions within the analysis of social identity and power practice in prison to rationalize situations and free them from drug dependence by themselves. There were 12 participants. Results were that positive changes occurred in sample attitudes. They became more aware of the consequences of their actions due to drug addiction. With better awareness, they could make practical plans for life after release from prison. More often than not, to ensure empowerment towards a sustainable independence from drugs, the plan included collective support from family members
References
กรมราชทัณฑ์. (2560). ส่งระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการจำแนกลักษณะผู้ต้องขังและการแยกคุมขัง การเลื่อนหรือลดชั้นนักโทษเด็ดขาด การลดวันต้องโทษจำคุก และการพักการลงโทษ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2562, จาก http://lad.correct.go.th/
กรมราชทัณฑ์. (2563). รายงานสถิติผู้ต้องราชทัณฑ์ทั่วประเทศ. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2562, จาก http://www.correct.go.th/rt103pdf/report_result.php? date= 2019-03-01&report=drug,
กรมราชทัณฑ์. (2563). สถิติการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขัง. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2563, จาก http://www.correct.go.th/recstats/
กระทรวงสาธารณสุข. (2559). แนวทางการดำเนินงานยาเสพติด. สมุทรสาคร: บริษัท บอร์น ทู บี พับลิชชิ่ง จำกัด
กระทรวงสาธารณสุข. (2560). มาตรฐานการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดแบบควบคุมตัวในระบบบังคับบำบัดตามพระราชบัญญัติฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด พ.ศ. 2545. สมุทรสาคร: บริษัท บอร์นทู บี พับลิชชิ่ง จำกัด.
กระทรวงสาธารณสุข. (2560). มาตรฐานการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้เสพ/ผู้ติด ยาเสพติดระบบต้องโทษในเรือนจำ/ทัณฑสถาน. สมุทรสาคร: บริษัท บอร์น ทู บีพับลิชชิ่ง จำกัด.
กระทรวงสาธารณสุข. (2561). คู่มือการปฏิบัติงาน (Standard Operating Procedure) การดำเนินงานบำบัดฟื้นฟู ผู้ป่วยยาเสพติด ระบบสมัครใจ กรณีสมัครใจรักษา (ในสถานพยาบาล), (จิตสังคมในสถานศึกษา) และกรณีสมัครใจตามประกาศ คสช. ฉบับที่ 108/2557. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข, กองบริหารการสาธารณสุข.
กาญจนา บุญยัง. (2558). ชาวนาฆ่าตัวตาย: รัฐ โครงสร้างเศรษฐกิจ และความรุนแรง. (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์).
กิติพัฒน์ นนทปัทมะดุลย์. (2554). การวิจัยเชิงคุณภาพในสวัสดิการสังคม: แนวคิดและวิธีวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กิติพัฒน์ นนทปัทมะดุลย์. (2555). ทฤษฎีวิพากษ์ในนโยบายและการวางแผนสังคม.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กิติพัฒน์ นนทปัทมะดุลย์. (2561). สังคมสงเคราะห์สุขภาพจิตในสังคมที่เปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชานนท์ โกมลมาลย์. (2560). พื้นฐานสังคมสงเคราะห์สุขภาพจิต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชาย โพธิสิตา. (2547). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล, สถาบันวิจัยประชากรและสังคม.
ทองกร โภคธรรม และนพพร ประชากุล. (2547). ร่างกายใต้บงการ ปฐมบทแห่งอำนาจในวิถีสมัยใหม่.กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.
เบญจวรรณ บุญโทแสง. (2559). การสร้างร่างกายที่สยบยอมของผู้ต้องขังหญิงต่ออำนาจในเรือนจำ. (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2558). จิตเวชศาสตร์รามาธิบดี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี.
วรรณดี สุทธินรากร. (2556). การวิจัยเชิงปฏิบัติการ การวิจัยเพื่อเสรีภาพและการสรรค์
สร้าง Action Research: Freedom and Creativity-Based Research. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สยามปริทัศน์.
วิทย์ วิศทเวทย์. (2519). จริยศาสตร์เบื้องต้น มนุษย์กับปัญหาจริยธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษรเจริญทัศน์.
วิทย์ วิศทเวทย์. (2521). ปรัชญา. กรุงเทพฯ: บริษัท สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพาณิชย์ จำกัด.
ศักดิ์ชัย เลิศพานิชพันธุ์. (2556). การศึกษากฎหมายยาเสพติดในต่างประเทศ: ศึกษาเฉพาะกรณีประเทศญี่ปุ่น ฝรั่งเศส สวิตเซอร์แลนด์ เยอรมัน โปรตุเกส อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา. กรุงเทพฯ: กระทรวงยุติธรรม, สำนักกิจการในพระดำริพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม.
สุดสงวน สุธีสร. (2541). อาชญากรรม: ความหมาย ขอบเขต และทฤษฎี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุทิสา ถาน้อย. (2561). สมองและสารสื่อประสาท ความผิดปกติในภาวะติดสารเสพติด Brain and Neurotransmitters: Abnormalities in Drug Addiction. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์. (2561). ปรัชญาทั่วไป. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2561). อัตลักษณ์ การทบทวนทฤษฎีและกรอบแนวคิด. เชียงใหม่: ห้างหุ้นส่วนจำกัดวนิดาการพิมพ์.
อภิญญา เวชยชัย. (2557). การเสริมพลังอำนาจในการปฏิบัติงานสังคมสงเคราะห์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Arellano Rubi, Balcazar E. Fabrico , Alvarado Francisco & Suarez Sergio. (2015 December). A participatory Action Research Method in a Rural Community of Mexico. Journal of University of Psychologica. 14(4), 1197–1208.
Galtung Johan. (1990 August). Cultural Violence. Journal of Peace Research. 27(1), 291-305.
Kuhar Michael. (2014). The Addicted Brain. United States of America: Pearson Education, Inc.
Sedgwick Sally. (2008). Kant’s Groundwork of the Metaphysics of Morals. New York: Cambridge University Press.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ความคิดเห็นในบทความและงานเขียน ซึ่งตีพิมพ์ในวารสารฉบับนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้ประพันธ์โดยอิสระ กองบรรณาธิการ วารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป หากท่านประสงค์จะนำบทความหรืองานเขียนเล่มนี้ไปตีพิมพ์เผยแพร่ จะต้องได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์ตามกฎหมายว่าด้วยลิขสิทธิ์
