ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเลือกตั้งนักการเมืองท้องถิ่นของประชาชนในตำบลท่าสว่าง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์

ผู้แต่ง

  • บุณณ์ภัสร์ริสา กุลัดต์นาม สาขารัฐศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์
  • ศศิธร ศูนย์กลาง สาขารัฐศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์
  • วันชัย สุขตาม สาขารัฐศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์

คำสำคัญ:

เลือกตั้งท้องถิ่น, พฤติกรรมการเลือกตั้ง, ประชาชน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชนในตำบลท่าสว่าง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของปัจจัยทางการเมือง ปัจจัยด้านสื่อสารมวลชนต่อพฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชน และ 3) เสนอแนวทางในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการเลือกตั้งนักการเมืองท้องถิ่นอย่างมีคุณภาพ เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลกับประชาชนจำนวน 400 คน ซึ่งได้จากการคำนวณสูตรทาโรยามาเน่ สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน ได้แก่ ผู้บริหาร สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ผู้นำชุมชน และตัวแทนภาคประชาชน ผลการวิจัย พบว่า

  1. ระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อพฤติกรรมการเลือกตั้ง พบว่า โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก โดยด้านการตัดสินใจออกไปใช้สิทธิเลือกตั้งมีระดับสูงที่สุด รองลงมา คือ ด้านเกณฑ์การเลือกผู้สมัคร และด้านการมีส่วนร่วมในการรณรงค์ อยู่ในระดับปานกลาง
  2. ผลวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางการเมือง ปัจจัยด้านสื่อสารมวลชนที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเลือกตั้ง ได้แก่ ทัศนคติต่อระบอบประชาธิปไตย ความไว้วางใจต่อองค์กรการเมือง ความถี่ในการรับข้อมูล ความเชื่อถือในข้อมูลข่าวสาร และอิทธิพลจากโซเชียลมีเดีย ซึ่งสามารถอธิบายพฤติกรรมการเลือกตั้งได้ร้อยละ 59.40 (R2=0.589, F=115.462, p<.05)
  3. แนวทางส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างมีคุณภาพ ได้แก่ 1) เปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมพัฒนาชุมชนและเลือกผู้นำที่มีคุณภาพ พัฒนากระบวนการเลือกตั้งให้มีความเป็นธรรม และปลูกจิตสำนึกประชาธิปไตยให้เข้มแข็งยิ่งขึ้น 2) บริหารงานด้วยความโปร่งใสและมีธรรมาภิบาล มุ่งพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน สร้างอาชีพ รายได้ และสวัสดิการพื้นฐาน รวมถึงส่งเสริมคุณธรรมและวิสัยทัศน์ทันสมัย 3) ให้ความรู้เรื่องสิทธิ หน้าที่พลเมือง จัดกิจกรรมรณรงค์ผ่านสื่อต่าง ๆ ให้เข้าถึงทุกวัย และสร้างแรงจูงใจทางสังคม และ 4) เปิดโอกาสให้ประชาชนร่วมวางแผนและตรวจสอบงบประมาณ ส่งเสริมความรู้ทางการเมือง และพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนให้เข้มแข็ง ภายใต้หลักธรรมาภิบาล

เอกสารอ้างอิง

กรมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2562). พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562. ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 136 ตอนที่ 50 ก.

ชนะ ภิญโญ. (2565). การปกครองท้องถิ่นกับการกระจายอำนาจในสังคมประชาธิปไตยไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

น้ำเพชร พิพัฒน์สุริยะ. (2567). แนวคิดและทฤษฎีการสื่อสารทางการเมือง. วารสารการสื่อสารและสังคม, 12(1), 1–15.

พระมหาณัฏฐพจน์ ขนติธโร (ร่องน้อย). (2563). การเลือกตั้งกับประชาธิปไตยไทย: การมีส่วนร่วมของประชาชนในยุคใหม่. วารสารรัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 45–60.

สุภี นะที, และ สุริยะ ประภายสาธก. (2564). การตัดสินใจในการเลือกตั้งของประชาชนแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร. วารสารรัฐศาสตร์และการบริหาร, 14(2), 55–70.

สมชาย คล้ายบุตร. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกนายกเทศมนตรี เมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์และการพัฒนา, 17(3), 89–102.

สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา. (2550). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2550. ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 124 ตอนที่ 47 ก.

สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา. (2540). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2540. ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 114 ตอนที่ 55 ก.

องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์. (2568). รายงานสถิติผู้มีสิทธิเลือกตั้งและผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์. องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์.

องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสว่าง. (2568). รายงานผลการเลือกตั้งนายกและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าสว่าง. องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสว่าง.

Almond, G. A., & Verba, S. (1963). The civic culture: Political attitudes and democracy in five nations. Princeton University Press.

Bennett, W. L., & Iyengar, S. (2008). A new era of minimal effects? The changing foundations of political communication. Journal of Communication, 58(4), 707–731.

Campbell, A., Converse, P. E., Miller, W. E., & Stokes, D. E. (1960). The American voter. Wiley.

Downs, A. (1957). An economic theory of democracy. Harper.

McCombs, M. E., & Shaw, D. L. (1972). The agenda-setting function of mass media. Public Opinion Quarterly, 36(2), 176–187.

Norris, P. (2001). Digital divide: Civic engagement, information poverty, and the Internet worldwide. Cambridge University Press.

Riker, W. H., & Ordeshook, P. C. (1968). A theory of the calculus of voting. American Political Science Review, 62(1), 25–42.

Verba, S., Schlozman, K. L., & Brady, H. E. (1995). Voice and equality: Civic voluntarism in American politics. Harvard University Press.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-27

รูปแบบการอ้างอิง

กุลัดต์นาม บ. ., ศูนย์กลาง ศ. ., & สุขตาม ว. (2026). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเลือกตั้งนักการเมืองท้องถิ่นของประชาชนในตำบลท่าสว่าง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์. วารสารสังคมศาสตร์ นิติรัฐศาสตร์, 10(1), 122–152. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/Lawpol_Journal/article/view/283060

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย