“เชิญอ่านเรื่องพระอภัยให้เบิกบาน เกษมศานต์สวัสดีทวีคูณ” พิเคราะห์กลอนนิราศพระอภัยมณีของนายฉันท์ ขำวิไล ขนบนิราศกับการสร้างสรรค์แฟนฟิกวรรณคดีไทยในทศวรรษ 2500
คำสำคัญ:
นิราศสมัยรัตนโกสินทร์, กลอนนิราศพระอภัยมณี, นายฉันท์ ขำวิไลบทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกลอนนิราศพระอภัยมณีของนายฉันท์ ขำวิไลกับนิทานคำกลอนเรื่องพระอภัยมณีของสุนทรภู่ ตลอดจนศึกษาการสร้างสรรค์กลอนนิราศพระอภัยมณีให้มีลักษณะสอดคล้องกับลักษณะงานเขียนแบบแฟนฟิกวรรณคดีไทยที่เกิดขึ้นในทศวรรษ 2500 โดยใช้แนวคิดของจอห์น โฟรว (John Frow) ที่อาศัยแนวคิดทฤษฎีของรูปแบบนิยมรัสเซียเข้ามาช่วยในการศึกษาเรื่องประเภทวรรณคดี (Genre) ผลการศึกษาพบว่า นายฉันท์ ขำวิไลได้แต่งกลอนนิราศพระอภัยมณี โดยใช้โครงเรื่องหลักซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตการผจญภัยและการเดินทางพลัดพรากของตัวละครเอกในนิทานคำกลอนเรื่องพระอภัยมณี มาแต่งใหม่ให้มีลักษณะเป็นแฟนฟิกวรรณคดีไทย และแทรกขนบการคร่ำครวญและการแสดงทัศนะซึ่งเป็นขนบสำคัญของงานนิราศสมัยรัตนโกสินทร์ ในบางตอน ผู้แต่งได้สลับลำดับเหตุการณ์ทำให้เรื่องราวในกลอนนิราศพระอภัยมณีต่างไปจากต้นฉบับ นอกจากนี้ ผู้แต่งยังได้สร้างสรรค์กลอนนิราศพระอภัยมณีให้มีลักษณะผสมผสานกับงานเขียนประเภทเรื่องเล่าและงานเขียนประเภทชีวประวัติ ลักษณะดังกล่าวถือเป็นลักษณะที่แตกต่างไป จากขนบนิราศยุคก่อนหน้า อีกทั้งสะท้อนให้เห็นอิทธิพลของเรื่องพระอภัยมณีที่มีต่องานสมัยหลังและความสนใจต่อประวัติสุนทรภู่ในฐานะนักประพันธ์ต้นฉบับ
เอกสารอ้างอิง
กีรติ ธนะไชย. (2551). “ปางอิเหนาเศร้าสุดถึงบุษบา”: สุนทรภู่กับการสร้างอารมณ์สะเทือนใจในนิราศอิเหนา. วารสารมนุษยศาสตร์, 15(2), 17-27. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/abc/article/view/52493/0
ฉันท์ ขำวิไล. (2504). กลอนนิราศพระอภัยมณีและเกียรติประวัติสุนทรภู่. โรงพิมพ์พระจันทร์.
ชญาตี เงารังษี. (2566). ชีวประวัติ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์: วรรณกรรมกับความทรงจำวัฒนธรรม [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5094/1/61202802.pdf
นพดล จันทร์เพ็ญ. (2559). นิราศขุนช้างขุนแผน : จากบทเสภาถึงบทนิราศ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 7(2), 13-37. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/humanjubru/article/view/206565
สรณัฐ ไตลังคะ. (2560). ศาสตร์และศิลป์แห่งการเล่าเรื่อง (พิมพ์ครั้งที่ 3). โครงการเผยแพร่ผลงานทางวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
สายชล สัตยานุรักษ์. (2557). 10 ปัญญาชนสยาม เล่ม 2 ปัญญาชนหลังการปฎิวัติ 2475. โอเพ่นบุ๊คส์.
สายทิพย์ นุกูลกิจ. (2523). นิราศวรรณคดี. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักราชบัณฑิตยสภา. (2561). พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.
สิรินทร จิระกูล. (2561). แฟนฟิกวรรณคดีไทยแนวยาโออิ: การดัดแปลงวรรณคดีไทยเป็นวรรณกรรมประชานิยม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2018/TU_2018_5706032371_10735_11108.pdf
สุนทรภู่. (2544). พระอภัยมณี เล่ม 1. ศิลปาบรรณาคาร.
สุปาณี พัดทอง. (2552). “เรือ”ในวรรณคดีนิราศ : มโนทัศน์กับการสร้างวรรณศิลป์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. https://digiverse.chula.ac.th/Info/item/dc:55427
สุภาพร พลายเล็ก. (2541). นิราศสมัยรัตนโกสินทร์: การสืบทอดขนบวรรณศิลป์จากพระนิพนธ์เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.1998.1058
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2560). อ่านวรรณกรรม Gen Z. แสงดาว.
วัชรินทร์ นระทัด. (2567). นวนิยายยาโออิจากวรรณคดีไทย: การศึกษาสหบทและกลวิธีการประพันธ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. https://ir.buu.ac.th/dspace/bitstream/1513/1270/1/62920017.pdf
Dalzell, T. (2018). The routledge dictionary of modern American slang and unconventional English. Routledge.
Frow, J. (2006). Genre. Routledge.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
บทความหรือข้อคิดใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารอักษราพิบูลที่เป็นวรรณกรรมของผู้เขียน บรรณาธิการ หรือ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย