กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน บนฐานการจัดการโดยชุมชนเมืองทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์
คำสำคัญ:
กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน, การจัดการโดยชุมชน, ชุมชนเมืองทุ่งยั้ง, อำเภอลับแล, จังหวัดอุตรดิตถ์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนบนฐานการจัดการโดยชุมชนเมืองทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นการวิจัยในรูปแบบผสมผสาน ระหว่างวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ และวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม และแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ตามด้วยการวิเคราะห์เชิงพรรณนา และการวิเคราะห์เนื้อหาสำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพ
ผลการศึกษา พบว่า กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนบนฐานการจัดการโดยชุมชนเมืองทุ่งยั้งอำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ มี 5 กิจกรรม ดังนี้ 1) ตักบาตรพระบรมธาตุ 2) เส้นทาง Sightseeing “ตำนานสังข์ทอง” 3) ข้าวเกรียบว่าว 4) การร้อยพวงดอกไม้ (พวงมะโหด) และ 5) ตลาดวิถีชุมชนคนทุ่งยั้ง โดยกิจกรรมที่ 1 ตักบาตรพระบรมธาตุเป็นการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนที่เน้นการมีส่วนร่วมระหว่างผู้มาเยือนและชุมชนเปิดโอกาสให้เข้าถึงทุนทางวัฒนธรรมและประสบการณ์ที่คงความเดิมแท้ (X= 5.00) กิจกรรมที่ 2 เส้นทาง “ตำนานสังข์ทอง” ใช้การเล่าเรื่องโดยปราชญ์ชาวบ้านเพื่อสร้างแรงดึงดูดใจ (X= 4.78) กิจกรรมที่ 3 ข้าวเกรียบว่าว เน้นการลงมือปฏิบัติและความเดิมแท้ของกระบวนการและประสบการณ์ (X= 5.00) กิจกรรมที่ 4 การร้อยพวงมะโหด เปิดโอกาสให้ผู้มาเยือนมีส่วนร่วมและเข้าถึงทุนทางวัฒนธรรม ( X= 4.94) และกิจกรรมที่ 5 ตลาดวิถีชุมชนคนทุ่งยั้ง สร้างความสุขและคงความเดิมแท้ของชุมชน ( X= 4.98) โดยทุกกิจกรรมอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
จักรกฤษณ์ พิญญาพงษ์, ศรัณยู เรือนจันทร์, เผด็จการ กันแจ่ม และยุพิน เถื่อนศรี. (2557). รูปแบบการพัฒนาเครือข่ายภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชน ตำบลทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 7(1), 69-77.
ณรงค์ โพธิ์พฤกษานันท์. (2551). ระเบียบวิธีวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 5). ส.เอเซียเพรส.
ธนกฤต ภัทร์ธราธร. (2556). การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ Creative Tourism. องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
บุญชม ศรีสะอาด. (2541). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 2). คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม.
ภูริวัจน์ เดชอุ่ม. (2556). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์: กรอบแนวคิดสู่แนวปฏิบัติสำหรับ ประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย สาขาสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศิลปะ, 33(2), 331-366.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน . (2562). คู่มือกระบวนการพัฒนาและยกระดับกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). บริษัท บุ๊คพลัส พับลิชชิ่ง จำกัด.
Richards, G., & Raymond, C. (2000). Creative Tourism. ATLAS News, 23(8), 16-20. https://doi.org/10.17605/OSF.IO/YWEG7
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
บทความหรือข้อคิดใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารอักษราพิบูลที่เป็นวรรณกรรมของผู้เขียน บรรณาธิการ หรือ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย