Agro Tourism Programs and Activities in Pipun Chawang and Chang Klang District Nakhon Si Thammarat Province โปรแกรมและกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร พื้นที่อำเภอพิปูน อำเภอฉวาง และอำเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบและกิจกรรมที่เหมาะสมกับการท่องเที่ยวเชิงเกษตร
2) ศึกษาความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว ด้วยระเบียบวิธีวิจัยเชิงผสมผสาน ทำแบบสอบถามความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว จำนวน 400 ราย และการสนทนากลุ่ม ผู้แทนกลุ่มวิชาชีพเกษตรกรรม ผู้นำชุมชน ผู้แทนหน่วยงานราชการ จำนวน 75 ราย ผลการศึกษารูปแบบและกิจกรรมที่เหมาะสม โดยใช้ข้อมูลจากการสำรวจความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวร่วมกับการจัดเวทีเสวนา คือ บูรณาการระหว่างการท่องเที่ยวเชิงเกษตรกับสถานที่ทางศาสนาและศรัทธา สถานที่ทางประวัติศาสตร์ แหล่งธรรมชาติ เพื่อตอบสนองความต้องการด้านการท่องเที่ยว การพักผ่อน และเมนูอาหารท้องถิ่น พร้อมกิจกรรมที่ทำร่วมกันในพื้นที่เพื่อพัฒนาเป็นโปรแกรมการท่องเที่ยวแบบวันเดียวไป-กลับ ใน 3 เส้นทางคือ 1) เส้นทาง “วันเดียวเที่ยวสวนขัน” โดยบูรณาการแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรกับสถานที่ทางศาสนา 2) เส้นทาง “เหมืองแร่ประวัติศาสตร์ ธรรมชาติเป็นใจ” โดยบูรณาการแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรกับแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และธรรมชาติ 3) เส้นทาง “กราบหลวงปู่อิ่ม เลาะริมเขาหลวง” โดยบูรณาการแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรกับแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และธรรมชาติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมนวรรณ คงพรม และคณะ. (2563). แนวทางการพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร กรณีศึกษา: สวนเกษตรแบบผสมผสาน ตำบลเกาะยอ อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา. วารสารวิจัยราชภัฏธนบุรี รับใช้สังคม, 6(1), 49-64.
กรกันยา สุขจันทร์. (2562). พฤติกรรมและทัศนคติของนักท่องเที่ยวต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรในอำเภอแม่ริมจังหวัดเชียงใหม่. [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2562). การส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา, สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว. (ม.ป.ป.). คู่มือเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน. https://thaicommunitybasedtourismnetwork.wordpress.com/wp-content/uploads/2012/01/cbtnetworkhandbook.pdf
ณหทัย มุขดีสุทธ์วัฒน์. (2564). ความคาดหวังและการรับรู้ด้านสิ่งดึงดูดใจทางการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมายังพื้นที่อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 15). บิสซิเนสอาร์ แอนด์ ดี.
บัณฑิต ผังนิรันดร์ (2548). เศรษฐศาสตร์จุลภาค. ธรรมสาร.
บุญญฤทธิ์ มหาวงศนันท์. (2560). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่สูง บ้านสันติสุข-บ้านขุนกำลัง จังหวัดพะเยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา.
เพ็ญแข แสงแก้ว. (2541). การวิจัยทางสังคมศาสตร์. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุภาพิชญ์ หมื่นละม้าย และคณะ. (2566). การรับรู้และความคาดหวังของนักท่องเที่ยวที่มีต่อศูนย์เรียนรู้เกษตรผสมผสานบ้านเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตรและการจัดการ, 6(1), 97-104.
สมจิตร ล้วนจำเริญ. (2555). การจัดการการตลาด. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดนครศรีธรรมราช. แผนพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2560-2564. https://province.mots.go.th/ewtadmin/ewt/nakhonsi/download/article/article_20200427145138.pdf
สำนักงานจังหวัดนครศรีธรรมราช. (2565). ยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2565. https://www.nakhonsithammarat.go.th/web_52/datacenter/detail.php?news_id=1035027
อัยรินทร์ อนทร์โสภา และคณะ. (2565). ความพึงพอใจและความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษร: กรณีศึกษา ศูนย์การเรียนรู้สวนหลังบ้าน ตำบลท่าผา อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตรและการจัดการ, 5(3), 35-43.
