การเปิดรับสื่อและพฤติกรรมการรับชมซีรีส์ประเภทหญิงรักหญิง
คำสำคัญ:
การเปิดรับสื่อ, พฤติกรรมผู้ชม, ซีรีส์หญิงรักหญิง, ทัศนคติ, อุตสาหกรรมสื่อบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปิดรับสื่อและพฤติกรรมการรับชมซีรีส์ประเภทหญิงรักหญิง (Girls’ Love: GL) ของผู้ชมชาวไทย เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางประชากร การเปิดรับสื่อ ทัศนคติ และพฤติกรรมการรับชม ผ่านการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณและการวิเคราะห์ทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยทางประชากร เช่น เจเนอเรชัน สถานภาพ รายได้ และอาชีพ มีอิทธิพลต่อการเปิดรับสื่อซีรีส์ประเภทหญิงรักหญิง ขณะที่ตัวแปรเพศไม่มีผลต่อพฤติกรรมการเปิดรับสื่อ นอกจากนี้ยังพบว่าการเปิดรับสื่อซีรีส์ประเภทหญิงรักหญิง มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับทัศนคติของผู้ชม กล่าวคือ ผู้ที่รับชมซีรีส์ประเภทหญิงรักหญิงมากขึ้น จะมีทัศนคติเชิงบวกต่อเนื้อหาประเภทนี้มากขึ้น และทัศนคติที่ดีต่อซีรีส์ประเภทหญิงรักหญิง ส่งผลต่อพฤติกรรมการรับชมทั้งก่อน ระหว่าง และหลังการรับชม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การศึกษานี้สอดคล้องกับแนวคิด ทฤษฎีการเปิดรับสื่อ (Selective Exposure Theory) ที่อธิบายว่า ผู้ชมเลือกเปิดรับเนื้อหาที่สอดคล้องกับความสนใจและค่านิยมของตนเอง และ ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคม (Social Learning Theory) ที่ชี้ให้เห็นว่า การรับชมเนื้อหาซ้ำ ๆ สามารถส่งผลต่อทัศนคติและการรับรู้ของผู้ชม นอกจากนี้ อุตสาหกรรมซีรีส์ประเภทหญิงรักหญิง ในประเทศไทยกำลังเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยได้รับอิทธิพลจากปัจจัยทางวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และเทคโนโลยีดิจิทัล ซึ่งช่วยให้เนื้อหาประเภทนี้เข้าถึงผู้ชมในวงกว้าง
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ฐิติมา อโณทัยวลัยกุล. (2567). ถอดรหัสความสำเร็จกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดของซีรีส์วาย BL (Boy’s Love) และ GL (Girl’s Love). [ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
นันท์ภัชอร ภูมิธรรมรัตน์ และ นัทธนัย ประสานนาม. (2025). นวนิยายยูริ/เกิร์ลส์เลิฟของไทยในฐานะบันเทิงคดีประชานิยม: กรณี 23.5 องศาที่โลกเอียง. วารสารศิลปศาสตร์และไทยศึกษา, 47(1), น. 1–19. https://doi.org/10.69598/artssu.2025.4008
ปิยาภัสดิ์ ทะอินทร. (2566). ศึกษาแนวทางการพัฒนาธุรกิจผลิตซีรีส์เกิร์ลเลิฟ ให้เป็นที่นิยมในประเทศไทย. [ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร
มติชนออนไลน์. (2563). เปิดข้อมูล LINE Insights การทำตลาดยุค 2020 ยกผู้ชมซีรี่ส์ Y เทียบแม่ยกรายได้สูงพร้อมเปย์. มติชน MATICHON ONLINE. https://www.matichon.co.th/economy/news_2430090
Bandura, A. (2001). Social Cognitive Theory: An Agentic Perspective. Annual Review Psychology, 52, 1-26. http://dx.doi.org/10.1146/annurev.psych.52.1.1
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques. (3rd ed). John Wiley & Sons.
Green, M. C. & Brock, T. C. (2000). The role of transportation in the persuasiveness of public narratives. Journal of Personality and Social Psychology, 79(5), 701 - 721. https://doi.org/10.1037/0022-3514.79.5.701
Klapper, J. T. (1960). The effects of mass communication. Free Press.
Li, E. C. - Y. & Pang, K. W. (2025). Queer media from the global south: The emerging girls love media industry of Southeast Asia. Feminist Media Studies, 25(5), 1327 - 1333. https://doi.org/10.1080/14680777.2024.2433564
Parker, K. M., Sadika, B., Sameen, D., Morrison, T. G. & Morrison, M. A. (2019). Humanizing lesbian characters on television: Exploring their characterization and interpersonal relationships. Journal of Lesbian Studies, 24(4), 551 - 570. https://doi.org/10.1080/10894160.2019.1678935
Thai PBS Policy Watch. (2568). ซีรีย์วายไทยดังไกลทั่วโลก แต่ขาดการสนับสนุนที่ตรงจุด. POLICY WATCH จับตานโยบายสาธารณะ. https://policywatch.thaipbs.or.th/article/economy-140
The matter. (2020). Y - Economy : เมื่ออุตสาหกรรมซีรีส์วายกลายเป็นจักรวาลยิ่งใหญ่ในสื่อบันเทิง. The matter. https://thematter.co/social/y - economy/125936#google_vignette
Thestandard. (2023). ภาพรวมซีรีส์วายปี 2023 แม้กระแสไม่หวือหวา แต่เนื้อหาน่าสนใจ. THE STANDARD. https://thestandard.co/overview-of-the-y-series-in-2023/
Thestandard. (2024). กระแสซีรีส์ Yuri แรงไม่หยุด! ผู้ผลิตค่ายเล็ก-ใหญ่โดดรับเทรนด์ โหมผลิตลงจอเจาะแฟนคลับไทยและต่างประเทศ. THE STANDARD. https://thestandard.co/yuri-trend-growing-strong/
Welker, J. (2011). Beautiful, Borrowed, and Bent: “Boys’ Love” as Girls’ Love in Shojo Manga. Signs: Journal of Women in Culture and Society, 31(3), 841 - 870.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ