The Stereotype images from nostolgia and reproduction with intertaxuality of makeup for a singer in music video “Dai Kae Nee” (Just Only)
Keywords:
nostalgia, imagination, makeup, music videoAbstract
This article aimed to analyze characteristics of stereotype from nostolgia and reproduction with intertaxuality of makeup for a singer in music video “Dai Kae Nee” (Just Only). The study showed that makeup for a singer in the music video was stereotype from pinup girl using simulacrum through imagination and reality. It became hyperreality which could be seen seductive anew. Furthermore, the makeup reproduced other pinup girl in plagiarims. This type of makeup communication was called mediamorphosis and messagemorphosis and resulted in amoeba pattern which was adjusted only pattern but kept its content. As a channel, this makeup was gradual metamorphosis and similar to the characteristic of makeup of pinup girl.
Downloads
References
กาญจนา แก้วเทพ. (2549). ศาสตร์แห่งสื่อและวัฒนธรรมศึกษา. กรุงเทพฯ: เอดิสัน เพรส โปรดักส์ จำกัด.
_____________. (2552). สัมพันธบท (Intertexuality): เหล้าเก่าในขวดใหม่ในการสื่อสารศึกษา. วารสารนิเทศาสตร์, 27(2), 1-29.
_____________. (2553). แนวพินิจใหม่ในสื่อสารศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์.
กุลทิพย์ ศาสตระรุจิ และวาสิฏฐี ศรีติรัตน์. (2558). การศึกษารูปแบบ เนื้อหา และกลยุทธ์ในการ สื่อสารการตลาดในสื่อสังคมของค่ายเพลงไทย. บทความนำเสนอในการประชุมวิชาการระดับชาติ. คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
งามพิศ สัตย์สงวน. (2538). หลักมานุษยวิทยาวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
เจริญพงศ์ ศรีสกุล. (2550). การออกแบบเนื้อหาส่วนควบและส่วนขยายในสื่อดีวีดีภาพยนตร์. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2554). แนะนำสกุลความคิดหลังโครงสร้างนิยม. กรุงเทพฯ : สมมติ.
ณทิตา ทรัพย์สินวิวัฒน์. (2560). อุตสาหกรรมเพลงไทยในยุคประเทศไทย 4.0. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 1(9), 157-167.
ปรางทิพย์ แถลง. (2564). ได้แค่นี้ - ปราง ปรางทิพย์ (Official MV). ค้นเมื่อ 19 สิงหาคม 2563, จาก https://www.youtube.com/watch?v=2aMYtGGuZ_4.
ปิยะศักดิ์ ชมจันทร์. (2549). ภาพตายตัวของตัวละครต่าง ๆ ในภาพยนตร์ไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัฒนา กิตติอาษา. (2546). มานุษยวิทยากับการศึกษาปรากฎการณ์โหยหาอดีตในสังคมไทยร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
พรรณาวดี รชตเฉลิมโรจน์. (2556). อิทธิพลแห่งวัฒนธรรมประชานิยมที่มีต่อโลกจินตนาการของเพศหญิง. วิทยานิพนธ์ปริญญาปริญญาศิลปบัณฑิต สาขาวิชาทัศนศิลป์ (จิตกรรม) คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภาณุ บุญพิพัฒนาพงศ์. (2562). ส่วนผสมของศิลปะเรโทรฟิวเจอริสติกและงานแฟชั่นล้ำอนาคตของ ฮาจิเมะ โซรายามะ. ค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2563, จาก https://www.gqthailand.com/style/article/hajime-sorayama-and-his-sexy-robot.
ยุทธนา สุวรรณรัตน์. (2559). การข้ามผ่านทางการสื่อสารของบทพระราชนิพนธ์เรื่องไกลบ้าน. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขานิเทศศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสยาม.
ศิริชัย ศิริกายะ. (2562). การสื่อสารกับอเสถียรตรรกะ. ใน วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 18(2), 8-12.
___________. (2558). แบบจำลองการสื่อสารในยุคดิจิทัล. ใน วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 13(15), 8-13.
ศรัณรักษ์ โรจนวิทย์สกุล. (2561). ความสัมพันธ์ต่อภาพลักษณ์ตราสินค้าเครื่องสำอางชั้นนำกับภาพลักษณ์ผู้บริโภคของผู้หญิงเจนเนอเรชั่นเอกซ์ และ ผู้หญิงเจนเนอเรชั่นเอ็ม. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุลีมาน (นฤมล), ว. (2537). นางงามตู้กระจก : การศึกษากระบวนการกลายเป็นหมอนวดไทย. กรุงเทพฯ: ศยาม.
สถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ. (2556). ทุกความสวยมีที่มา ทุกความงามมีที่ไป. ค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2563, จาก http://knowledge- center.museumsiam.org/uploads/siam/book_copy/2016/07/DB000592_es8N4pic01Ai/file/es8N4pic01Ai.pdf.
สมสุข หินวิมาน และกำจร หลุยยะพงศ์. (2546). ทฤษฎีและพฤติกรรมการสื่อสาร (หน่วยที่ 8-15). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2563). สารกับการสื่อความหมาย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จามจุรีโปรดักส์ จำกัด.
อลงกรณ์ ปริวุฒิพงศ์. (2562). สื่อไทยกับการเคารพและส่งเสริมสิทธิมนุษยชน ของกลุ่มผู้ที่อยู่ในสถานการณ์เปราะบาง. กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อวิรุทธ์ ศิริโสภณา. (2560). การประกอบสร้างความหมายของผู้หญิงที่ถ่ายทอดผ่านตัวละครหญิงในละครโทรทัศน์ไทยยอดนิยมที่ถูกผลิตซ้ำ ระหว่างปี พ.ศ. 2530 – 2560. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อวยชัย สังสนา. (2544). วาทกรรมการสื่อความหมายของนิวัติ กองเพียร นู้ดคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์รายวันและนิตยสารรายสัปดาห์ "มติชน". วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวารสารสนเทศ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Baudrillard, J. (1981). Simulacra and Simulation. (Sheila Faria Glaser, Trans.). Michigan: Michigan UP.
Burton, G. (2002). More than Meets the Eye: An Introduction to Media Studies. 3rd Edition. London: Arnold.
Buszek, M. E. (2006). Pin-up grrrls: feminism, sexuality, popular culture. Durham: Duke University Press.
Fiske, J. (1990). Introduction to Communication Studies. London and New York: Routledge.
Hannerz, U. (1997) Flows, boundaries and hybrids: Keywords in transnational anthropology. Mana (Rio de Janeiro), 3(1), 7–39.
Kass. A (2011). The 20th Century of American Fashion:1900-2000. Western Connecticut State University: Connecticut.
Lippmann, W. (1992). “Stereotypes” reprinted in Janowitz, M. & Hirsch, P.M. (1998). Reader In Public Opinion and Mass Communication. New York: The Free Press.
McLuhan, M. (1964). Understanding media: The extensions of man. New York: McGraw-Hill.
Meyerowitz, J. (1996). "Women, Cheesecake, and Borderline Material: Responses to Girlie Pictures in the Mid-Twentieth-Century U.S”. Journal of Women's History, 8(3), 9-35.
Wong, H. (2007). A Riveting "Rosie": J. Howard Miller's We Can Do It! Poster and Twentieth Century American Visual Culture. (M.A.). University of Maryland, College Park.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
