รูปแบบการส่งเสริมอัตลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมของชาวไทยเชื้อสายจีนในมุมมองภาครัฐ: กรณีศึกษาเมืองสุไหงโก - ลก จังหวัดนราธิวาส
คำสำคัญ:
การส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมจีน, มุมมองภาครัฐ, เมืองสุไหงโก - ลกบทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการส่งเสริมอัตลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมจีนของหน่วยงานภาครัฐในพื้นที่เมืองสุไหงโก - ลก เก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและภาคสนาม โดยการสังเกต การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม ผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ กลุ่มคนไทยเชื้อสายจีนที่มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ในเมืองสุไหงโก - ลกไม่น้อยกว่า 10 ปี จำนวน 15 คน กลุ่มเจ้าหน้าที่ภาครัฐในพื้นที่เมืองสุไหงโก - ลก 10 คน กลุ่มเยาวชนไทยเชื้อสายจีน เมืองสุไหงโก - ลก 5 คน รวมทั้งหมด 30 คน ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการส่งเสริมอัตลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมจีนของหน่วยงานภาครัฐในพื้นที่เมืองสุไหงโก - ลก ประกอบด้วย 3 มิติ ได้แก่ 1) มิติด้านกำลังคน มีการดึงเยาวชนจบใหม่มาช่วยพัฒนาเมืองสุไหงโก - ลก 2) มิติด้านงบประมาณ มีการสนับสนุนงบประมาณด้านการฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรมจีน และ 3) มิติด้านการประสานงาน ได้แก่ การยึดโยงเครือข่ายความสัมพันธ์กลุ่มคนเชื้อสายจีนในพื้นที่เมืองสุไหงโก - ลก โดยทั้ง 3 มิติต้องทำงานสอดประสานกัน เพื่อให้การส่งเสริมอัตลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมของชาวไทยเชื้อสายจีนในเชิงภาครัฐประสบผลสำเร็จและสอดคล้องกับบริบทพื้นที่ที่มีความเฉพาะอย่างเช่นเมืองสุไหงโก - ลกมากที่สุด
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กิตตินันท์ เครือแพทย์ และ เกษตรชัย และหีม. (2565). การสืบทอดเทศกาลตรุษจีนของเยาวชนไทยเชื้อสายจีนหาดใหญ่: การสนับสนุนของหน่วยงานภาครัฐ. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 22(2), น. 260-299.
ชนากานต์ บุญทอง, เกษราภรณ์ สุตตาพงค์ และ ณัฐยา ยวงใย. (2562). กลยุทธ์การบริหารจัดการบุคลากรที่มีศักยภาพสูงเพื่อสร้างความได้เปรียบในองค์กร. วารสารนักบริหาร. 39(1), น. 24-35.
ตายูดิน อุสมาน, สุไลมาน หะโมะ และ คมวิทย์ สุขเสนีย์. (2566). การสร้างพื้นที่ปลอดภัยในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 14(1), น. 29-52.
เทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก. (2566). ประวัติความเป็นมาเมืองสุไหงโก-ลก. เทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก. http://www.kolokcity.go.th
ปัญญา เทพสิงห์ และ เก็ตถวา บุญปราการ. (2560). การจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษางานสมโภชเจ้าแม่โต๊ะโมะ เมืองสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส. วารสารวิทยาสารเกษตรศาสตร์ สาขาสังคมศาสตร์, 36(1), น. 493-505.
ปัญญา เทพสิงห์ และ ธงพล พรหมสาขา ณ สกลนคร. (2563). วัดไทยบนแหลมมลายูกับการสร้างพื้นที่พหุวัฒนธรรม. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 31(1), น. 233-242.
วรรณดี สุทธินรากร. (2561). การวิเคราะห์ข้อมูลในงานวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). สยามปริทัศน์.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2561). รายงานสถิติรายปีประเทศไทย 2561. สำนักงานสถิติแห่งชาติ. https://www.nso.go.th/public/e-book/Statistical-Yearbook/SYB-2018/index.html
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). รายงานสถิติรายปีประเทศไทย 2564. สำนักงานสถิติแห่งชาติ. https://www.nso.go.th/public/e-book/Statistical-Yearbook/SYB-2021/index.html
แสงอรุณ กนกพงศ์ชัย และ ฤทธิชัย เตชะมหัทธนันท์. (2557). เทศกาลตรุษจีนเยาวราช: ภูมิหลังและพัฒนาการ. วารสารศิลปะศาสตร์ปริทัศน์, 14(1), น. 35-44.
Fayol, H. (1984). General and Industrial Management. Pitman.
Hall, S. (1990). Cultural identity and diaspora. In J. Rutherford (Ed.), Identity: Community, culture, difference (pp. 222–237). London: Lawrence & Wishart.
Jenkins, R. (1997). Rethinking ethnicity: Arguments and explorations. Sage Publications.
Li, J., Krishnamurthy, S., Roders, A. P. & Wesemael, P. V. (2020). State‑of‑the‑practice: Assessing community participation within Chinese cultural World Heritage properties. Habitat International, 96, Article 102107.
Sae-Wang, R. (2017). Cultural Heritage Management in Thailand: Common Barrier and the Possible Way to Survive. Silpakorn University Journal of Social Sciences, Humanities and Arts, 17(2), 133-160.
Suriyankietkaew, S., Krittayaruangroj, K., Thinthan, S. & Lumlongrut, S. (2025). Community Capitals Framework for Sustainable Development: A Qualitative Study of Creative Tourism in Ban Chiang World Heritage Site. Sustainability, 17(8), 3311.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ