ความสำคัญของ “ชิ้นส่วน” และ “ร่องรอย” ของร่างกายสตรีในฐานะวัตถุสำหรับศิลปะร่วมสมัย

-

ผู้แต่ง

  • ออมสิรี ปานดำรงค์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์

คำสำคัญ:

ร่างกายสตรี, ชิ้นส่วนและร่องรอยของร่างกาย, จานีน อันโทน, จิฮะรุ ชิโอะตะ, จูเลีย ราพ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีความมุ่งหมายเพื่อการศึกษาเกี่ยวกับประเด็นร่างกายในฐานะวัตถุสำหรับศิลปะร่วมสมัยของศิลปินหญิงจำนวน 3 คนด้วยกัน ด้วยวิธีการพิจารณาวิธีในการสร้างสรรค์ การใช้วัสดุและการจัดแสดงร่วมกับวัตถุอื่นๆ และลักษณะการจัดแสดง ผลการศึกษาพบว่า ประเด็นแรก ศิลปินสร้างร่องรอยของร่างกายด้วยการเลือกวัสดุที่มีความหมายเฉพาะเจาะจงแล้วใช้กระบวนการสร้างสรรค์จากกริยาการกัดแทะด้วยปากของศิลปินให้ความหมายในเชิงการตั้งคำถามถึงบทบาทของทั้งสองเพศ ในผลงานของจานีน อันโทนี ประเด็นที่สอง ร่องรอยของร่างกายและชิ้นส่วนของร่างกายศิลปินหญิงถูกใช้เพื่อนำเสนอประสบการณ์และความทรงจำส่วนตัวที่มีศักยภาพชักชวนผู้ชมให้พิจารณากลายเป็นความทรงจำร่วมของตนเองหรือขยายความไปไกลกว่านั้นคือกลายเป็นความทรงจำร่วมของสังคมได้หรือไม่ในผลงานของจิฮะรุ ชิโอะตะ และประเด็นสุดท้าย ร่องรอยและชิ้นส่วนของร่างกายถูกนำเสนอประเด็นที่พาดพิงไปถึงเรื่องเพศสภาวะ การที่ร่างกายของผู้หญิงถูกทำให้เป็นวัตถุเพื่อการบริโภคและการนำเสนอร่องรอยของร่างกายผ่านพื้นที่ว่างเชิงลบในงานของจูลี ราพ

Downloads

Download data is not yet available.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

15-11-2020