- การออกแบบ Snackable Content เพื่อสร้างการมีส่วนร่วมในสื่อสังคมออนไลน์ -
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบและลักษณะสำคัญของ Snack Content หรือคอนเทนต์
ขนาดสั้นที่ย่อยง่ายในสื่อสังคมออนไลน์ โดยวิเคราะห์แนวทางการนำเสนอที่สอดคล้องกับพฤติกรรมผู้ใช้ ผ่านการศึกษาข้อมูลทุติยภูมิจากเอกสารและงานวิจัย โดยเน้นแพลตฟอร์มยอดนิยม เช่น TikTok, Facebook และ Instagram ผลการวิจัยพบว่าลักษณะเด่นของ Snackable Content ประกอบด้วย (1) การใช้ภาพเป็นตัวนำในการสื่อสาร เพื่อสร้างความน่าสนใจและความเข้าใจอย่างรวดเร็ว (2) การนำเสนอเนื้อหาที่กระตุ้นอารมณ์เชิงบวก เช่น ความประหลาดใจ ความสนุกสนาน หรือการผ่อนคลาย (3) การเน้นข้อความสำคัญหรือประเด็นเดียว (One Key Message) ที่สื่อสารได้ชัดเจน และ (4) การเสริมข้อเรียกร้อง เช่น Call-to-Action ลิงก์ หรือแฮชแท็ก เพื่อกระตุ้นการมีส่วนร่วมและนำไปสู่เนื้อหาเพิ่มเติม ส่วนประเภทของ Snackable Content ที่ได้รับความนิยม ได้แก่ มีม (Memes), GIFs, อินโฟกราฟิก (Infographics), วิดีโอขนาดสั้น (Short Videos) และเนื้อหาแบบโต้ตอบ (Interactive Content) ซึ่งแต่ละรูปแบบมีจุดเด่นที่ช่วยเพิ่มการมีส่วนร่วมและการจดจำแบรนด์ จึงต้องออกแบบ Snackable Content ให้เหมาะสมกับแต่ละแพลตฟอร์ม รวมถึงการวิเคราะห์กลุ่มเป้าหมายอย่างละเอียด เพื่อสร้างสรรค์คอนเทนต์ที่มีคุณภาพ และสอดคล้องกับพฤติกรรมการเสพสื่อในยุคดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและความเห็นในวารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน มิใช่ของคณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
การตลาดวันละตอน. (2023, 29 มิถุนายน). Snackable Content คอนเทนต์สั้น ย่อยง่าย ตีออนไลน์ไวรัลได้ทุกเจน. สืบค้นจาก https://everydaymarketing.co/target/mass/snackable-content-simple-and-less-for-brand/
กุลนรี นุกิจรังสรรค์. (2564). น้องหมีเนย Butterbear กับแฟนด้อมชาวไทยและจีน. สถาบันเอเชียศึกษา. สืบค้นจาก http://www.ias.chula.ac.th/article/
ฐานเศรษฐกิจ. (2567). 5 ปรากฏการณ์แห่งปี 67 “หมีเนย-หมูเด้ง-ดิไอคอน-หมอบุญ-สินค้าจีน”. สืบค้นจาก https://www.thansettakij.com/business/marketing/615641
ชมพูเนกข์ ปึงศิริเจริญ. (2564). อุตสาหกรรมเว็บตูนเกาหลีในไทย. สารนิพนธ์หลักสูตรปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเอเชียศึกษา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ไทยรัฐออนไลน์. (2566). "มีม" (Meme) คืออะไร? เปิดที่มาจุดเริ่มต้นมีม มุกขำขันบนโลกออนไลน์. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/lifestyle/life/2689753
นุตชิต บูรณทวีคุณ. (29 กันยายน 2567). Advolution with Art 2025 ในวันที่ศิลปะมีความเป็นวิทยาศาสตร์ผสมผสาน และมี AI เข้ามาอยู่ในนั้น. สืบค้นจากhttps://marketeeronline.co/archives/373120
มาริสา อานิต้า ฟันเดอรวาวเดอะ. (2557). ปัจจัยที่ก่อให้เกิดการแบ่งปันวิดีโอคลิปสำหรับการตลาดแบบปากต่อปาก (Viral Marketing) โดยใช้สื่อเครือข่ายสังคมออนไลน์ (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, นิเทศศาสตร์และนวัตกรรม). กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
วณิชกุล เสนาวงษ์. (2564). การศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของคนเจนเนอเรชั่นแซดในยุค New Normal ในกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสยาม.
สำนักข่าวอินโฟเควสท์. (26 กันยายน 2567). “หมูเด้ง” สร้างกระแสไวรัล เผยพลังการตลาดโซเชียลมีเดีย ที่ทำให้ดังเว่อร์!. สืบค้นจาก https://www.infoquest.co.th/2024/433023
Gigolo. (10 กุมภาพันธ์ 2568). สรุปสถิติ Digital 2025 ทั้งจากทั่วโลกและในประเทศไทย. MARKETING OOPS! สืบค้นจาก https://www.marketingoops.com/reports/media-stat/digital-2025-global-overview-report/
RAiNMaker. (11 ธันวาคม 2567). รวมสุดยอด Trend & Viral ที่สุดแห่งปี 2024 | RAiNMaker’s Content of the Year 2024. สืบค้นจาก https://www.rainmaker.in.th/trend-viral-content-of-the-year-2024/
ภาษาอังกฤษ
Babbar, S. (2024). The Why and How of Creating ‘Snackable’ Content. Retrieved from
https://vwo.com/blog/snackable-content/?utm_source
Boyd, D. (2010). Social network sites as networked publics: Affordances, dynamics, and implications. In Papacharissi (Ed.), Networked self: Identity, community, and culture on social network sites (pp. 39-58). Routledge.
Camillone, L. (2024, June 12). Snack content: How to make a difference on social networks?. Caweb Master. Retrieved from https://mastercaweb.unistra.fr/en/actualites/digital-marketing-en/snack-content/
Dawkins, R. (2006). The Selfish Gene. Oxford University Press.
Jin, D. Y. (2019). Snack culture’s dream of big-screen culture: Korean webtoons’ transmedia storytelling. International Journal of Communication, 13, 2094–2115. Retrieved September 17, 2022, from https://ijoc.org/index.php/ijoc/article/view/10004
King, A., Zavesky, E., & Gonzales, M. J. (2021). User preferences for automated curation of snackable content. In Proceedings of the 26th International Conference on Intelligent User Interfaces (pp. 270-274).
Nicoli, N., Henriksen, K., Komodromos, M., Tsagalas, D. (2021). Investigating digital storytelling for the creation of positively engaging digital content. EuroMed Journal of Business. https://doi.org/10.1108/EMJB-03-2021-0036
O'Flahavan, L., & Rudick, M. (2001, June 29). Bite, snack, and meal: Writing web content that makes sense to all readers. Inc.com. Retrieved from https://www.inc.com/articles/2001/06/23143.html
Powell, N. (2024). Visual Storytelling in the Era of Instagram Reels and TikTok. Retrieved from https://www.halconmarketing.com/post/visual-storytelling-in-the-age-of-instagram-reels
Qiongli, W. (2006). Commercialization of digital storytelling: An integrated approach for cultural tourism, the Beijing Olympics and wireless VAS. International Journal of Cultural Studies, 9(3), 383-394.
Ruggiero, T. E. (2000). Uses and gratifications in the twenty-first century. Mass Communication & Society, 3(1), 3–37. https://doi.org/10.1207/S15327825MCS0301_02
Semrush. (2023). Snackable Content: Benefits, Types, and How to Create It. Retrieved from https://www.semrush.com/blog/snackable-content/
Triyono, S., & Putra, R. (2016). The diversity of internet memes interpretations: A discourse analysis of incongruity of popular memes made by Indonesian netizen. Journal of Linguistics and Education, 6(2), 49-61.
Xefteris, D., & Ziros, N. (2023). The “invisible hand” of vote markets. Social Choice and Welfare, 62(1), 153–165. https://doi.org/10.1007/s00355-023-01485-z
Zuboff, S. (2019). The Age of Surveillance Capitalism: The Fight for a Human Future at the New Frontier of Power. Public Affairs.
