The Gateway to History: Place-Based Learning in Ayutthaya

Main Article Content

Panthakarn Dung-nga

Abstract

This article aimed to present the concept and outcomes of integrating Place-Based Learning into history instruction at schools under the jurisdiction of the Phra Nakhon Si Ayutthaya Secondary Educational Service Area Office. In the context of Phra Nakhon Si Ayutthaya Province, Place-Based Learning involved utilizing local spaces as primary learning tools and sources of knowledge. It emphasized understanding the relationships among humans, places, the environment, and various phenomena occurring within the area. Phra Nakhon Si Ayutthaya Province served as a large, living classroom where students could visit, explore, and experience the archaeological sites, artifacts, and museums that remained. Experiencing real locations that once served as the settings of significant historical events made learning more concrete and engaging. Traditional history instruction, which relied solely on memorizing textbook content, was insufficient in fostering students’ 21st-century skills. As a result, instructional approaches were developed to make history learning more dynamic and meaningful through a range of activities. Place-Based Learning enabled students to gain a deeper understanding of history, connect classroom knowledge to real-world contexts, and develop an appreciation for cultural heritage and a sense of local pride. Therefore, this article demonstrated that learning from local historical sites was an essential tool in enhancing the effectiveness and sustainability of history education.

Article Details

Section
Academic Articles

References

กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (29 พฤศจิกายน 2565). How to เรียน ‘ประวัติศาสตร์’ ใน ศตวรรษที่ 21 สร้าง ‘ความรักในการเรียนรู้’ จากเรื่องราวใกล้ตัว เพื่อเติบโตเป็นนักค้นคว้า และแสวงหา‘ข้อเท็จจริง’. https://www.eef.or.th/tsqp-291122/

กิตติศักดิ์ ลักษณา. (2559). การพัฒนาการคิดทางประวัติศาสตร์ : การคิดเกี่ยวกับความสำคัญทางประวัติศาสตร์. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 12(2), 137–158.

ชนพล รุจิขวัญ, ธีรวุฒิ กล่อมจิตร์, และ ทวิภรณ์ สายจันทร์. (2568). การเรียนรู้แหล่งเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. [ภาพถ่าย]. ผู้จัดทำ.

ชรินทร์ มั่งคั่ง, กฤติภัทร สระทองชุน, และพิมพา นวลสวรรค์. (2568). ปฏิทรรศน์การสอนประวัติศาสตร์ไทยในโรงเรียนชายขอบพื้นที่เชียงใหม่. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา, 7(3), 190-210.

ธราพงษ์ การกระโทก, ศักดิ์ดา ทองโสภณ และศุภชัย สมนวล. นวัตกรรมทางการศึกษาสำหรับวิชาประวัติศาสตร์ไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 35(3), 15-31.

นนท์ธยา วาทกุลชร. (2564). กิจกรรมการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ในพื้นที่เมืองเก่าน่านโดยใช้กระบวนการสืบสอบร่วมกับแนวคิดเกมมิฟิเคชันสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศรีสวัสดิ์วิทยาคาร จังหวัดน่าน. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร]. https://nuir.lib.nu.ac.th/ dspace/bitstream/123456789/6346/3/ NontayaWartkunchorn.pdf

ปิยะดา เนียมสุวรรณ. (2564). การศึกษาการจัดการการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในรูปแบบวิถีชีวิตใหม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.

วุฒิชัย เทียมยศ และอนัน ปั้นอินทร์. (2565). การจัดการเรียนรู้ท้องถิ่นศึกษา โดยใช้ชุมชนเป็นฐานร่วมกับสื่ออิเล็กทรอนิกส์ เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิต สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 16(3), 195-211.

สถาบันสังคมศึกษา สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2563). การเรียนรู้ประวัติศาสตร์ผ่านแหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สุไรยา หมะจิ, จุฑารัตน์ คชรัตน์, และเก็ตถวา บุญปราการ. (2563, 17 กรกฎาคม). สภาพและปัญหาการจัดการเรียนรู้รายวิชาวิชาประวัติศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเอกชนในสังกัดสำนักงานศึกษาธิการ อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 11. (หน้า 639-650). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่

อนุชิดา สุระมิตร, วศิน ปัญญาวุธตระกูล, และอัจฉรา ศรีพันธ์. (2568). รูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปราสาทศรีพฤทเธศวรเป็นฐานเพื่อพัฒนาความฉลาดรู้ทางวัฒนธรรมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ในจังหวัดศรีสะเกษ. Journal of Buddhist Education and Research, 11(1), 224-237.