Behavior and Motivation of Thai Tourists in Generation Y traveling to visit Chulamanee Temple in Samut Songkhram
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to study the behaviors of Thai tourists in Generation Y traveling to visit Chulamanee Temple in Samut Songkhram, study the tourist characteristics that may impact the behavior of Thai tourists in Generation Y traveling to visit Chulamanee Temple in Samut Songkhram, study the motivation of Thai tourists in Generation Y traveling to visit Chulamanee Temple in Samut Songkhram, and study the tourist characteristics that may impact the motivation of Thai tourists in Generation Y traveling to visit Chulamanee Temple in Samut Songkhram. The sample group consisted of 132 Thai tourists from the generation Y group. The sample size was calculated using the G*Power program according to the formula of Cohen (1977) by using a questionnaire to collect data. The statistics used in data analysis are descriptive for calculating, such as frequency, percentage, mean, and standard deviation, as well as inferential for statistical analysis, such as the Chi-Square Test, t Test, and F Test in hypothesis testing. The results showed that most of the sample group who visited Chulamanee Temple in Samut Songkhram. were female, aged between 27 and 31 years old, single status, domiciled in central Thailand, graduated with a bachelor’s degree, and their occupation was either private employee. The behavior of Generation Y is to purchase an amulet. It was found that it was their first trip and they traveled by car. The person they chose to travel with was their family. The expense was 1,000–5,000 Baht, and they knew about Chulamanee Temple in Samut Songkhram through the internet. The overall level of tourism opinions about motivation is high. The results of testing the hypothesis showed that personal factors had no effect on tourism as a whole and that personal factors did not motivate Thai tourists in Generation Y in a way that was significant at the 0.05 level
Downloads
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The information on the website, including images, audio, video, and text, will be allowed to be shared by citing the source, will not be used for commercial purposes, and will not be modified. (CC-BY-NC-ND)
References
กชกร จุลศิลป์ และวรรักษ์ สุเฌอ (2561). กลยุทธ์การจัดการตลาดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวชาวไทยในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
กุลพิชญ์ โภไคยอุดม. (2563). องค์ประกอบทางการท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อความสนใจท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตของนักท่องเที่ยว ชาวไทยที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 21(2), 283-294.
คณพศ ภูวบริรักษ์. (2563). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวกลุ่มเป้าหมายกับการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ท้องถิ่นของเมืองรอง. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2565, จาก https://shorturl.asia/XIAUu.
จารุวรรณ พิลา และเกศรา สุกเพชร. (2563). การเสริมสร้างความจงรักภักดีต่อจุดหมายปลายทางด้านการท่องเที่ยว ของประเทศไทยสำหรับกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีศักยภาพสูง. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒ นบริหารศาสตร์.
ดวงรัตน์ โกยกิจเจริญ. (2562). พฤติกรรมการท่องเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวเชิงศาสนาของนักท่องเที่ยวไทยในจังหวัด ภูเก็ต. วารสารปัญญา, 26(1),76-85. ธรรญชนก เพชรานนท์. (2559). แรงจูงใจในการเดินทางท่องเที่ยวยังแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศในเขตพื้นที่การค้า ชายแดน จังหวัดเชียงราย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 30(94), 42-59.
นันตพร ศรีวิไล, ปิยกนิฏฐ์ โชติวนิช และจาตุรงค์ ศรีวงษ์วรรณะ. (2556). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกมาท่องเที่ยวจังหวัดนครพนม. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ, 6(2), 92-106.
นิพิฐพนธ์ สนิทเหลือ, วัชรีพร สาตร์เพ็ชร์ และญาดา นภาอารักษ์. (2562). การคำนวณขนาดตัวอย่างด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป G*POWER. วารสารสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 5(1), 496-507.
ผุสดี คุ้มรักษา และไพฑูรย์ มนต์พานทอง. (2563). การจัดการพิพิธภัณฑ์สำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มเจเนอเรชั่นวาย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, สาขาการจัดการการท่องเที่ยวและบริการแบบบูรณาการ ,คณะการจัดการการท่องเที่ยว, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พุทธชาติ ลั่นกล่ำ. (2564). ธุรกิจท่องเที่ยวและโรงแรมหลัง COVID-19. สืบค้นข้อมูล เมื่อ 28 มกราคม 2565 ,จาก https://www.krungsri.com/th/.
มนชนก จุลสิกขี. (2562). แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนา วัดในพื้นที่ฝั่งธนบุรี. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 21(2),203-210.
มณฑลี กปิลกาญจน์ และ คณะ. (2563). ผลกระทบโควิด 19 ต่อตลาดแรงงานไทย. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 17 สิงหาคม 2565 , จาก https://shorturl.asia/RNbaJ.
วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล. (2561). เข้าใจพฤติกรรมผู้บริโภคสาย ‘มู(เตลู)’ กับแนวโน้มการตลาดที่เพิ่มโอกาส
ให้ธุรกิจได้ .สืบค้นข้อมูลเมื่อ 17 สิงหาคม 2565 ,จาก https://shorturl.asia/NP2hV.
วนิดา เลิศพิพัฒนานนท์. (2561). รูปแบบพฤติกรรมและแรงจูงใจในการท่องเที่ยวของคนไทย Gen Y. วารสารดุสิต ธานี, (12), 134-149.
วรรณวีร์ บุญคุ้ม. (2560). แรงจูงใจในการมาเยือนวัดสำคัญในจังหวัดเพชรบุรีและการรับรู้ที่มีอิทธิพลต่อการกลับมา เยือนซ้ำของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต , สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม , มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
วรรษมน จันทดิษฐ์. (2552). พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยศึกษา กรณีตลาดน้ำอัมพวา จังหวัด
สมุทรสงคราม . วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย ,มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
วันทิกา หิรัญเทศ. (2562). พฤติกรรมการใช้สื่ออินเทอร์เน็ตเพื่อการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางท่องเที่ยวจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 5(2), 76-90.
สลิฎ เหลืองเจริญ. (2553). แรงจูงใจในการเดินทางมาท่องเที่ยวตลาดริมน้ำดอนหวายของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วิทยานิพนธ์ มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการประกอบการ, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักข่าวกรุงเทพธุรกิจ . (2565). ผลสำรวจเกี่ยวกับแผนการท่องเที่ยวระดับโลก” (Visa Global Travel Intentions Study) . สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2565 ,จาก https://www.bangkokbiznews.com.
สำนักข่าวคมชัดลึก. (2565). หลังโควิด-19 พฤติกรรมการ "ท่องเที่ยว" จะเปลี่ยนไปอย่างไร. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2565 ,จาก https://www.komchadluek.net/kom-lifestyle.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2560). สำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2564. สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2565 ,จาก https://www.etda.or.th/th/newsevents.
สำนักข่าวโพสต์ทูเดย์. (2563). พฤติกรรมของผู้บริโภคในทุกอำเภอเกี่ยวกับความเชื่อทางศาสนาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์. สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2565 , จาก https://www.posttoday.com.
สำนักข่าวพีพีทีวีออนไลน์. (2563). จตุคามรามเทพ” ถึง “ไอ้ไข่วัดเจดีย์” ผู้รักษาเศรษฐกิจเมืองนคร . สืบค้นเมื่อ 28 มกราคม 2565 ,จาก https://shorturl.asia.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). จำนวนประชากรในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2565 ,จาก http://osthailand.nic.go.th.
สุกัญญา พวกสนิท และประสพชัย พสุนนท์. (2563). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 2 (12),204-215.
อรรถพงศ์ ศรีตะลาลัย. (2563). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในด้านความเชื่อเรื่อง “พญานาค” ของนักท่องเที่ยวชาวไทยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (จังหวัดอุดรธานี- จังหวัดหนองคาย – จังหวัดบึงกาฬ -จังหวัดนครพนม) ประเทศไทย”. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. 14 (1),53-74.
หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์. (2563) . การสำรวจการพฤติกรรมของผู้บริโภคในทุกอำเภอเกี่ยวกับความเชื่อทางศาสนาและสิ่ง
ศักดิ์สิทธิ์.สืบค้นเมื่อ 19 สิงหาคม 2565 ,จากhttps://www.thaipost.net/main/detail.
อรัญญา เกรียงไกรโชค และกุลพิชญ์ โภไคยอุดม. (2562). แรงจูงใจในการเดินทางท่องเที่ยวตามลำพังของผู้หญิงชาวไทย. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ. 20 (3), 122-136.
อัญชลี สมใจ. (2564). พฤติกรรมและความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์. 15(2), 14-27.
เอกก์ ภทรธนกุล. (2564). การตลาดสายมู (เตลู) การใช้ความเชื่อความศรัทธามาทำการตลาด. สืบค้นเมื่อ 13 กรกฎาคม 2565 จาก ,https://curadio.chula.ac.th/Program-Detail.