อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย ณ เชิงดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ : ปิดตำนานปาฏิหาริย์แห่งอมตะวาจาครูบาศรีวิชัย

บทคัดย่อ

อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย ที่ประดิษฐาน ณ เชิงดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ ถึงแม้จะสร้างขึ้นจากงบประมาณของจังหวัด แต่ก็ผูกพันอย่างแน่นแฟ้นกับพลังศรัทธาอันยิ่งใหญ่ของมหาชนชาวลานนาที่มีต่อพระอริยสงฆ์ ที่พวกเขาขนานนามว่า “นักบุญแห่งลานนาไทย” การศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับชีวประวัติของครูบาศรีวิชัย พระนักพัฒนาผู้ทรงอิทธิพลแห่งยุค ทำให้สามารถประจักษ์แจ้งถึงบุญบารมีอันมากล้นที่มาจากพลังศรัทธาต่อตัวท่านของมหาชนชาวลานนา ซึ่งทำให้การบำเพ็ญสาธารณประโยชน์จำนวนมากมายเหลือคณานับของครูบาศรีวิชัยสำเร็จเสร็จสิ้นทุกโครงการโดยปราศจากอุปสรรคขัดขวาง นอกจากนั้น การศึกษาประวัติการสร้างอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัยที่ยืดเยื้อยาวนานถึง 7 ปี ก็ทำให้สามารถสรุปได้ว่า รูปหล่อสำริดครูบาศรีวิชัยสร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2499 - 2501 ออกแบบและปั้นส่วนศีรษะโดยศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี และเขียน ยิ้มศิริ เป็นผู้ปั้นองค์พระ ที่สำคัญจากหลักฐานเอกสารทำให้พบหลักฐานเชิงประจักษ์ที่สำคัญ ซึ่งสามารถหักล้างเรื่องราวเกี่ยวกับอิทธิปาฏิหาริย์แห่งสัจจะวาจาที่ครูบาศรีวิชัยได้เคยลั่นไว้ว่า “ตราบใดที่แม่น้ำปิงไม่ไหลย้อนขึ้นเหนือ จะไม่ขอเหยียบย่างเข้าแผ่นดินเมืองเชียงใหม่อีก” ตำนานเกี่ยวกับอมตะวาจาของครูบาศรีวิชัยนี้ถูกนำไปผูกโยงกับวันเปิดเขื่อนภูมิพล โดยเล่าลือกันว่า วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 ซึ่งเป็นวันทำรัฐพิธีเปิดเขื่อนภูมิพล เมื่อกระแสน้ำปิงไหลบ่าย้อนกลับขึ้นเหนือจนนองท่วมท้นเต็มเขื่อนภูมิพลถึงเขตอำเภอฮอด การประดิษฐานรูปหล่อครูบาศรีวิชัยที่จังหวัดเชียงใหม่ จึงสำเร็จได้ในวันนั้น แต่หลักฐานเอกสารชี้ชัดว่า รูปหล่อของครูบาศรีวิชัยได้ถูกอัญเชิญขึ้นประดิษฐานบนแท่นฐาน ณ เชิงดอยสุเทพ ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ข้อเท็จจริงนี้จึงถือเป็นการปิดฉากตำนานที่เล่าขานถึงปาฏิหาริย์แห่งสัจจะวาจาอันเป็นอมตะของครูบาศรีวิชัยไปโดยปริยาย