วัฒนธรรมการบรรเลงดนตรีไทใหญ่ ประเภทเครื่องตีและเครื่องเป่า ในเมืองเชียงตุง รัฐชาน สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องวัฒนธรรมการบรรเลงดนตรีไทใหญ่ ประเภทเครื่องตีและเครื่องเป่า ในรัฐชาน สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา พื้นที่เก็บข้อมูลภาคสนาม เมืองเชียงตุง วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางกายภาพ จังหวะ กลวิธีการบรรเลงเครื่องดนตรีประเภทเครื่องตีและเครื่องเป่า รวบรวมวิเคราะห์ทำนองเพลงที่มีความเกี่ยวข้อง การศึกษาเครื่องดนตรีประเภทเครื่องตีและเครื่องเป่า เมืองเชียงตุง พบวงดนตรีจ้าดไตคณะวัดอิน และคณะจ้าดแซงไตมีเครื่องดนตรี ได้แก่ ปัตตะยา มองแคง (มองจ๊ก) จีฮอกแส่ง เช่าลงปั๊ด และปั๊ดม่า สำหรับเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่า พบขลุ่ย ไม่เคยพบในการประสมวงจ้าดไตในเมืองสีป่อ เมืองจ๊อกแม และเมืองตองยี สำหรับเพลงเปิดการแสดงจ้าดไต คือ เพลงขึ้นใหญ่ใหม่สูงเมืองไต ปิดการแสดงด้วยเพลงอ่องหย่าอ่องจอง การบรรเลงปัตตะยาใช้วิธีการตีพร้อมกันสองมือ สลับกับการตีทีละมือ การบรรเลงมองจ๊ก (มองแคง) ใช้วิธีการตีทีละมือ และการซ้ำมือ รูปแบบทำนองจ้าดไตพบการเพิ่มทำนองในส่วนท้ายวรรคเพลงพบการซ้ำทำนองในช่วงท้ายของแต่ละวรรค
Article Details
เอกสารอ้างอิง
2. เต่หวังเต๊ะ. สัมภาษณ์โดย ภัทระ คมขำ, เมืองเชียงตุง, 10 พฤษภาคม 2560.
3. ยอดคำ. สัมภาษณ์โดย ภัทระ คมขำ, เมืองเชียงตุง, 7 พฤษภาคม 2560.
4. แสง. สัมภาษณ์โดย ภัทระ คมขำ, เมืองเชียงตุง, 10 พฤษภาคม 2560.
5. แสงตอง. สัมภาษณ์โดย ภัทระ คมขำ, เมืองเชียงตุง, 7 พฤษภาคม 2560.
6. หม่องจี. สัมภาษณ์โดย ภัทระ คมขำ, เมืองเชียงตุง, 7 พฤษภาคม 2560.
7. Ker Sang. Puen (ปึน) (ประวัติศาสตร์). Yangon: Air Printing Company, 2004.
8. Long Than Kae. Jai lae Ya Jai (ใจและยาใจ). Taung Gyi: Wong Wan, 1982.
9. Taung Tun Po Then. Myu Mung Kin Pa Mor Myae a Hla (การทำเมืองให้เมฆหมอกหายไปเพื่อความสวยงาม). Yangon: ม.ป.พ., 1998.
9. U Min Nai. Shan Yoma Ngwe Tong Tan Shwe Ja Pan To Puint Lae Pee (เมืองไตเป็นภูเขาเงินของชาวไทใหญ่ จะเปลี่ยนแปลงเป็นเมืองแห่งดอกบัวทองบาน). Yangon: ม.ป.พ., 1992.
10. U Saw Lwin. เชียงตุง (ภาคตะวันออกของรัฐชาน) การศึกษาวัฒนธรรมไตโหลง (ไทใหญ่) กับไตเขิน. จัดพิมพ์โดยคณะภาษาพม่า Mandalay University. (เอกสารอัดสำเนา), 1997.
