จิต – จักรวาล: การสร้างสรรค์ศิลปะร่วมสมัยให้เป็นสื่อสร้างสำนึกทางศีลธรรม
Main Article Content
บทคัดย่อ
จิต – จักรวาล: การสร้างสรรค์ศิลปะร่วมสมัยให้เป็นสื่อสร้างสำนึกทางศีลธรรม
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาถึงประวัติความเป็นมาและความหมายของคติความเชื่อเรื่องไตรภูมิและจักรวาลวิทยาพุทธศาสนา และศึกษาแนวคิด สัญลักษณ์ และรูปแบบทางศิลปกรรมของงานจิตรกรรมไทยประเพณี และจิตรกรรมไทยร่วมสมัย ที่สะท้อนคติความเชื่อเรื่องไตรภูมิและจักรวาลวิทยาพุทธศาสนา ตลอดจนสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับแนวคิดคติจักรวาลวิทยาพุทธศาสนาจากงานจิตรกรรมไทย นำมาเป็นแรงบันดาลใจและแนวทางในการสร้างสรรค์ศิลปะร่วมสมัยให้เป็นสื่อสร้างสำนึกทางศีลธรรม ผลการวิจัย พบว่า คติความเชื่อเรื่องไตรภูมิและจักรวาลวิทยาพุทธศาสนา คือ องค์ความรู้ในการอธิบายลักษณะโครงสร้างของจิตวิญญาณ ด้วยวิธีการสร้างจินตภาพที่สะท้อนถึงรูปลักษณ์ของธรรมชาติฝ่ายนามธรรม โดยอาศัยสัญลักษณ์ต่างๆ นำมาเปรียบเทียบให้สอดคล้องกับรูปธรรมบางส่วนจากประสบการณ์ในโลกแห่งวัตถุ ในทางพุทธศาสนา ไตรภูมิ คือ ภพภูมิที่สรรพสัตว์ทั้งหลายเวียนว่ายตายเกิด ด้วยผลกรรมดีและกรรมชั่วของตน อันประกอบด้วย กามภูมิ รูปภูมิ อรูปภูมิ ทั้งนี้ คติไตรภูมิยังเป็นรากฐานสำคัญของสังคมวัฒนธรรมไทย ที่สะท้อนถึงคุณค่าและความสำคัญของพระพุทธศาสนาและพระมหากษัตริย์ จากการศึกษาแนวคิด สัญลักษณ์ และรูปแบบของงานจิตรกรรมไทย พบว่า มีลักษณะเป็นทั้งภาพเขียนเล่าเรื่องภพภูมิต่างๆ และภาพแสดงโครงสร้างทางกายภาพของโลกและจักรวาล ตามโลกทัศน์ของคนในสมัยโบราณ ซึ่งมีรูปแบบและเทคนิคการสร้างสรรค์ที่หลากหลาย โดยสามารถสะท้อนความหมายเชิงสัญลักษณ์ที่สัมพันธ์กับงานพุทธศิลป์อื่นๆ ที่ปรากฏอยู่ในพุทธสถานอย่างเป็นองค์รวม นอกจากนี้ ผู้วิจัยได้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะร่วมสมัย โดยการตีความหมายจากคติความเชื่อเรื่องไตรภูมิและจักรวาลวิทยาพุทธศาสนา นำมากำหนดเป็นแนวความคิดในการสร้างสรรค์ ได้แก่ แนวคิดคติจักรวาลวิทยาพุทธศาสนา แนวคิดโลกิยะ-โลกุตระ แนวคิดสังสารวัฏ สัญลักษณ์ดอกบัว สัญลักษณ์พระฉัพพรรณรังสี สัญลักษณ์การสักการบูชาด้วยตุง (ธง) สัญลักษณ์จากศิลปะการประดับกระจก สัญลักษณ์การวางผังอุโบสถและวิหารล้านนา ตลอดจนการจัดแสดงผลงานในนิทรรศการศิลปะร่วมสมัย ด้วยรูปแบบศิลปะแนวจัดวางและศิลปะสื่อผสมที่มีลักษณะเฉพาะตนจำนวน 3 ชุด เพื่อเป็นสื่อศิลปะที่ช่วยสร้างสำนึกทางศีลธรรมและจริยธรรมให้แก่ผู้คนในสังคม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
2. คึกฤทธิ์ ปราโมทย์ และคณะ. ลักษณะไทย ภูมิหลัง. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ:
ไทยวัฒนาพานิช, 2551.
3. จารวี มั่นสินธร. “การศึกษาวิเคราะห์เรื่อง “ดอกบัว” ในคัมภีร์พระพุทธศาสนา
เถรวาท.” ปริญญานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหา
จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2547.
4. โชติ กัลยาณมิตร. พจนานุกรมสถาปัตยกรรม และศิลปะที่เกี่ยวเนื่อง. พิมพ์
ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์, 2548.
5. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหา
จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.
6. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง. กรุงเทพฯ: กรมการศาสนา กระทรวง
ศึกษาธิการ, 2525.
7. พระธรรมปิฎก. (ป.อ. ปยุตโต). ไตรภูมิพระร่วงอิทธิพลต่อสังคมไทย. กรุงเทพฯ:
โกมลคีมทอง, 2542.
8. ________. พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 9.
กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2543.
9. ฟื้น ดอกบัว. พุทธปรัชญาแห่งชีวิต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ศยาม, 2550.
10. มณี พยอมยงค์. เครื่องสักการะล้านนาไทย. เชียงใหม่: ส.ทรัพย์การพิมพ์,
2549.
11. ระวี ภาวิไล. โลกทัศน์ ชีวทัศน์: เปรียบเทียบวิทยาศาสตร์กับพระพุทธศาสนา.
กรุงเทพฯ: สหธรรมิก, 2543.
12. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมศัพท์ศิลปกรรม อักษร ก-ฮ ฉบับ
ราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์ จำกัด, 2550.
13. ฤดีรัตน์ กายราศ. บัว: องค์ประกอบประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรมไทย.
กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, 2540.