การวิจัยสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ชุด ประติมาวจนะ : รัก โลภ โกรธ หลง

ผู้แต่ง

  • อติยศ สรรคบุรานุรักษ์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร., ภาควิชาศิลปศึกษา, คณะศิลปกรรมศาสตร์, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

ประติมาวจนะ, ประติมากรรม, สื่อผสม, อคติ 4

บทคัดย่อ

การวิจัยสร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ชุด ประติมาวจนะ : รัก โลภ โกรธ หลง ในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. สร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์สร้างสรรค์และสะท้อนแนวคิดเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตอย่างมีสติ 2. สร้างองค์ความรู้จากผลงานทัศนศิลป์ชุด ประติมาวจนะ : รัก โลภ โกรธ หลง ผู้วิจัยได้ทบทวนวรรณกรรมจากหนังสือ ตำรา งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนาเกี่ยวกับเรื่องอคติ และศึกษาผลงานประติมากรรมสร้างสรรค์ของศิลปินที่เป็นแรงบันดาลใจ ได้แก่ Antony Gormley (1993) Demien Hirst (1994) และ Grzegorz Gwiazda (1984) แนวคิดเกี่ยวกับกายวิภาคมนุษย์ รวมไปถึงหลักการและเทคนิคการเกิดสนิม (Rust Oxidation) เพื่อเป็นกรอบแนวคิดในการสร้างสรรค์ผลงาน

ผลการวิจัยพบว่า ข้อ 1. สร้างสรรค์ผลงานทัศนศิลป์ สะท้อนแนวคิดเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตอย่างมีสติได้ผลงานทัศนศิลป์สร้างสรรค์จำนวน 4 ชิ้น ได้แก่ 1.1 มทน หมายถึง รัก เปรียบกับความรักต้องรักให้เป็นรักอย่างมีสติ 1.2 โลภะ หมายถึง โลภ เปรียบเทียบกับความโลภ 1.3 โมหะ หมายถึง โกรธ รูปทรงกายวิภาคมนุษย์แบบลดทอนด้านบนสุดของชิ้นงานเป็นเขาควาย เปรียบความโกรธดั่งคนโง่เขลา และ 1.4 กามุปาทาน หมายถึง หลง เปรียบความลุ่มหลงในตัวตน เป็นการสะท้อนแนวคิด การตระหนักรู้ด้านการอบรมนิสัยการกล่อมเกลาทางสังคม ผ่านการนำแนวคิดทางศิลปะมาสร้างสรรค์ผลงาน เพื่อบูรณาการเข้ากับหลักพุทธธรรมในเรื่องอคติ 4 ประการ ข้อ 2. สร้างองค์ความรู้จากผลงานทัศนศิลป์ชุด ประติมาวจนะ : รัก โลภ โกรธ หลง ได้แก่ 2.1 องค์ความรู้ในด้านการสร้างสรรค์ผลงานโดยยึดหลักอคติ 4 ในการดำเนินชีวิต ซึ่งเราต้องหมั่นฝึกฝนจิตใจเป็นประจำเพื่อขจัดอคติ 4 ที่เป็นสนิมในใจออกไป 2.2 องค์ความรู้ในการใช้เทคนิคการขึ้นสนิมในงานประติมากรรม ด้วยเทคนิค Rust Oxidation

เอกสารอ้างอิง

เกศินี ศรีสองเมือง, วีรวัฒน์ สิริเวสมาส, และเอกชาติ จันอุไรรัตน์. (2565). ผิวสัมผัสของผ้าทอมือรูปลักษณ์ของรูปแบบจำลองและเรียบง่ายที่ได้รับแรงบันดาลใจจากธรรมชาติ : การทดลองใช้วัสดุไทยที่คัดสรรจากท้องถิ่น. Humanities, Arts and Social Sciences Studies. 22(1). น. 195.

จี ศรีนิวาสัน. (2562). สุนทรียศาสตร์: ปัญหาและทฤษฎีเกี่ยวกับความงามและศิลปะ. ใน พิสิทธิ์ กอบบุญ. “คุณค่า และบทบาทของวรรณกรรมไทยพุทธในสังคมไทย.” วารสาร Humanities, Arts and Social Sciences Studies. 18(2). น. 378-379.

ฉัตรมงคล อินสว่าง. (2562). พื้นที่แห่งการตื่นรู้ในงานประติมากรรมของแอนโทนี กอร์มลีย์. Humanities, Arts and Social Sciences Studies. 12(6). น. 1851.

เตยงาม คุปตบุตร. (2561). การศึกษารูปแบบและเนื้อหาของวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ในศิลปะร่วมสมัยไทย. Humanities, Arts and Social Sciences Studies. 18(1) น. 32.

ปิ่น มุทุกันต์. (2530). สนิมในใจ. องค์การการค้าของคุรุสภาศึกษาภัณฑ์พานิช.

พิศิษฐ์ กอบบุญ. (2562). คุณค่าและบทบาทของวรรณกรรมไทยพุทธในสังคมไทย. Humanities, Arts and Social Sciences Studies. 18(2) น. 378-379.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2541). พจนานุกรมศัพท์ศิลปะอังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. ราชบัณฑิตยสถาน.

Gromley, A. (1995). Antony Gromley. Phaidon Press Limited.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-27

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย | Research Article