การพัฒนาโมเดลภาระงานเชิงหลักฐานสำหรับนักวิชาการโสตทัศนศึกษาและการประเมินคุณภาพบริการเพื่อรองรับการพัฒนาระบบบริหารจัดการภาระงานแบบดิจิทัล: กรณีศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

บทคัดย่อ

การให้บริการสื่อโสตทัศนูปกรณ์มีบทบาทสำคัญต่อคุณภาพการจัดการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาโดยเฉพาะในคณะที่มีการใช้เทคโนโลยีอย่างเข้มข้น เช่น คณะวิศวกรรมศาสตร์ อย่างไรก็ตาม ภาระงานของนักวิชาการโสตทัศนศึกษามีความหลากหลาย ซับซ้อน และยังขาดระบบบริหารจัดการที่สะท้อนลักษณะงานจริงอย่างเป็นระบบ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์ภาระงานจริงของนักวิชาการโสตทัศนศึกษาโดยใช้ข้อมูลเชิงพฤติกรรมการให้บริการและข้อมูลย้อนหลังจากระบบบริหารจัดการภาระงานแบบดิจิทัล (Digital Workload Management System: DWMS) และ (2) ประเมินความคาดหวังและความพึงพอใจของผู้ใช้บริการต่อการให้บริการโสตทัศนูปกรณ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่างคือคณาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ จำนวน 65 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) ระบบ DWMS ซึ่งผู้วิจัยพัฒนาขึ้นใหม่ทั้งหมด และ (2) แบบสอบถามความคาดหวังและความพึงพอใจ จำนวน 36 ข้อ และคำถามปลายเปิด 7 ข้อ ผลการวิจัยนำไปสู่การพัฒนาโมเดลการจัดสรรภาระงานเชิงหลักฐาน ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก ได้แก่ การจำแนกภาระงานออกเป็น 11 ประเภท หน่วยภาระงาน เวลามาตรฐาน และค่าน้ำหนักความซับซ้อน
 
ผลการประเมินพบว่าระบบ DWMS สามารถสนับสนุนการบริหารจัดการภาระงานและการให้บริการโสตทัศนูปกรณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โปร่งใส และตรวจสอบได้