Development of Inquiry-based Science Activities based on STEM Education on the Topic of Work and Energy for Mattayomsuksa 4 Students.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were 1) to compare the learning achievement before and after by Inquiry-based Science Activities based on STEM Education on the Topic of Work and Energy for Mattayomsueksa 4 students and 2) to compare the creative problem solving before and after. The sample used in this study consisted of 22 Matthayomsuksa four at Mahachai - pitayakhan School, Secondary Educational Service Area Office 33 studying in the second semester of the academic year of 2020. Research instruments included seven lesson plans, achievement test, and creative problem solving test. The data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and t-test dependent.
The results of research found that :
1. The learning achievement before and after by Inquiry-based Science Activities based on STEM Education on the Topic of Work and Energy for Mattayomsueksa 4 students. Average achievement score after learned higher than those before at .05 of statistical significance.
2. The creative problem solving before and after by Inquiry-based Science Activities based on STEM Education on the Topic of Work and Energy for Mattayomsueksa 4 students. Average creative problem solving score after learned higher than those before at .05 of statistical significance. To conclude, the development of science learning activities to Inquiry-Based Learning with STEM Education on Work and Energy for Mattayomsueksa 4 students has appropriate quality. That improve academic achievement and creative problem solving for better students.
Downloads
Article Details
References
กมลวรรณ กันยาประสิทธิ์. (2558). ประเด็นทางวิทยาศาสตร์กับสังคมเพื่อทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา, 26(2), 1–9. [ออนไลน์], ได้จาก : http://www.edu.buu.ac.th/webnew/j/y26v02.pdf. [สืบค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2563].
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศศักดิ์. (2556). ศึกษาแหงศตวรรษที่ 20 : แนวคิดปฏิรูปการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ : ซัดมีเดีย,
นัสรินทร์ บือซา. (2557). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา (STEM Education) ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนชีววิทยา ความสามารถในการแก้ปัญหา และความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2557). การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. มหาสารคาม : อภิชาติการพิมพ์
ปาริชาติ ประเสริฐสังข์. (2556). การออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(3), 129–141.
พลศักดิ์ แสงพรมศรี ประสาท เนืองเฉลิม และ ปิยะเนตร จันทร์ถิระติกุล. (2558). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะกระบวนการทาง วิทยาศาสตร์ขั้นสูง และเจตคติต่อการเรียนเคมีของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปี ที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา กับแบบปกติ.วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 9, 401-418.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และคณะ. (2553). การสอนคิดด้วยโครงงาน : การสอนแบบบูรณาการ ทักษะใoศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,
พัชรา พุ่มพชาติ. (2552). การจัดประสบการณ์การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ : FTC (Thailand) การพิมพ์, 2.
พรทิพย์ ศิริภัทราชัย. (2556). STEM Education กับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารนักบริหาร. 2(2) : 49-56.
ภาณุพงศ์ โคนชัยภูมิ. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้สะเต็มศึกษา เรื่อง การสังเคราะห์ด้วยแสงเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความสามารถด้านการคิดเชิงระบบ. รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการและนาเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 1. ร้อยเอ็ด : มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.โรงเรียนมหาชัยพิทยาคาร. (2563). รายงานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการวัดและประเมินผลคะแนน O-net. มหาสารคาม.
วิพรพรรณ ศรีสุธรรม. (2562). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน เพื่อส่งเสริมการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 4.วิทยานิพนธ์ ค.ม.,มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, มหาสารคาม.
ศิรินภา ชิ้นทอง. (2560). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ ที่ส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ เรื่อง ปฏิกิริยาเคมี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ กศ.ม., มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2550). การวัดประเมินผลเพื่อคุณภาพการเรียนรู้และตัวอย่างข้อสอบจากโครงการประเมินผลนักเรียนนานาชาติ (PISA). กรุงเทพฯ: เซเว่นพริ้นติ้งกรุ๊ป.
สำนักงานบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). การขับเคลื่อนการศึกษามัธยมศึกษาไทย 4.0 เพื่อการมีงานทำแห่งศตวรรษที่ 21. [ออนไลน์], ได้จาก:https://secondary. obec.go.th/newweb/ wpcontent/uploads/2017/12/367-aw-all-e-Book.pdf [สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2563].
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตบูรณาการการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้
หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.กรุงเทพฯ : ชุมชนการเกษตรแห่งประเทศไทย, 1-2.
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2558). สะเต็มศึกษา (ตอนที่ 2): การบูรณาการสะเต็มศึกษาสู่การจัดการเรียนรู้ในชั้นเรียน STEM Education (Part II): How to Integrate STEM Education in ClassroomTeaching. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 3, 154-160.
อภิสิทธิ์ ธงไชย. (2556). “สะเต็มศึกษากับการพัฒนาการศึกษาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์และคณิตศาสตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกา,” วารสารสมาคมครูวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 19(5) : 15-18
อาทิยา พีระกาลกุล. (2556). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหkทางวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ปริญญา ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Albrecht. K. (1988). Brian Bulding. New Jarsey : Prentice–Hall Inc, 21.
Ceylan S., Ozdilek Z. (2015). Improveing a Sample Lesson Plan for Secondary Science Courses with in the STEM Education. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 177, 223-228.
Cheng, Ying–Yao, Kun–Shia Liu and Chuan – Muh Chang. (2007). “The Effect of Creative Ploblem Solving Intruction on Elementary School Science Lessons Chinese,” Jounal of Science Education. 15(5) : 569–591. Crabbe, A.B. (1989). The Future Problem Solving Program. Educationnal Leadership. 47 : 27-29.Dorval, K.B.,
Isaksen, S.G. and D.J. Treffinger. (2000). Creative Approaches to Problem Solving : A Framework for Changer. Dubuque, Lowa : Kendall/Hunt : 436.
Isaken, S.G. and D.J. Treffinger. (1991). “Creative Learning and Problem Solving,” in Developing Minds : Program for Teaching Thinking. Costa Arthur : Alexandrial : Supervision and Curriculum Development, 89-93. Treffinger and others. (1995). “Creative Problem Solving : Overview of Educational Implications,” Educational Psychology Review. 7(3) : 301-312.
Wood, Colin. (2006). “The Development of Creative Problem Solving in Chemistry,” Chemistry Education Research and Practice. 7(2) : 96-113.
