The Synthesis of Research on Instruction Methods that Affect Science and Creative Learning Achievement, of Secondary School.

Main Article Content

Tawanporn Chubkuntod
Montree Wongsaphan

Abstract

The purpose of this study were 1) to analyze and classify methods of science learning management in junior high school level from research and thesis that published during the year 2007 – 2019. 2) to study the effect size. The methods of teaching and learning that affect the academic achievement of science learning and creativity in junior high school level. 3) to compare the effect size between the different methods of learning management which affects the learning achievement of science and creativity in junior high school students, totaling 43 researches. The research instruments were the research quality assessment and research summary feature. The data used consist of the effect size was analyzed by meta- analysis using the glass method of 43 values. The data were analyzed using descriptive statistics and comparing the effect size with analysis of variance (one-way ANOVA)


The study revealed these results.


1. Based on the analysis of fundamental research studies on methods of teaching that affect the academic achievement of science and creativity in junior high school level for 43 researches. The most studied learning management method was the most Constructionism method (46.51%)


2. The effect size of learning management method that affected the academic achievement of science and creativity in junior high school level. The results indicated that Learning management by using the brain base learning, the average effect size was 3.531. The cooperative learning method, the average effect size was 2.957. Constructionism method, the average effect size was 2.695 and The Inquiry-based learning method, the average effect size was 2.618


3. Comparing the effect size between the different methods of learning management that affected the academic achievement of science and creativity of junior high school students. The results revealed that first and foremost learning management method that affected the academic achievement of science and creativity was learning management by using the brain base learning. Secondly, the cooperative learning method. Thirdly, the inquiry-based learning method. Lastly, the constructionism method respectively. The effect size compared with one-way analysis of variance (One - way ANOVA) it was found that the learning management by using the brain base learning that affected the learning achievement and creativity were higher than the cooperative learning method. Inquiry-based learning method and constructionism method. It affected the academic achievement no different.

Downloads

Article Details

Section
Research Article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ทิศนา แขมมณี. (2544). การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง : CIPPA MODEL. วารสารครุศาสตรจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 30(4), 5.

นงลักษณ์ วิรัชชัย, และสุวิมล ว่องวาณิช. (2541). การสังเคราะห์งานวิจัยทางการศึกษาด้วย การวิเคราะห์อภิมานและการวิเคราะห์เนื้อหา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). การวิเคราะห์อภิมาน. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

นงนารถ ร่มเย็น. (2561). ผลสัมฤทธิ์และความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบ 4 MAT. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 10(1), 81-95.

นัฐยา ทองจันทร์. (2558). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโดยการจัดการเรียนรู้แบบระดมสมอง. วารสารบัณฑิตวิจัย, 7(1), 1-14.

ปริชมน กาลพัฒน์. (2554). การเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐานBrain based learning. เชียงใหม่: ข่าวสารวิชาการ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ปวีณา วิชนี. (2558). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาชีววิทยา เรื่อง อาณาจักรของสิ่งมีชีวิตด้วยการจัดการเรียนรู้ โดยใช้สมองเป็นฐาน (BBL) ร่วมกับการใช้เทคนิคเกม สาหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 8(2), 450-463.

ไพโรจน์ คะเชนทร์. (2556). การวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. [ออนไลน์]. ได้จาก: http://supapornouinong.blogspot.com/2018 /04/blog-post_25.html [สืบค้น 20 มิถุนายน พ.ศ. 2562].

วัชรภัทร เกตวงษา. (2560). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับวิธีจัดการเรียนรู้สาระการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น : การวิเคราะห์อภิมาน. วิทยานิพนธ์ปริญญา การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาสาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

วทัญญู บัวทอง. (2548). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา คณะครุศาสตร์. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.

วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2553). แผนการจัดการเรียนรู้บูรณาการ. กรุงเทพฯ: ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย

ศศิธร เวียงวะลัย. (2556). การจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2551). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการ

สภาการศึกษา กระทรวงศึกษา. (2552). รายงานสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับคุณภาพการศึกษาไทย : วิเคราะห์อภิมาน. กรุงเทพฯ:

โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อณานิการ์ บุญเจียม. (2560). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับวิธีจัดการเรียนการสอนที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ ระหว่างพุทธศักราช 2550-2555 ด้วยการวิเคราะห์อภิมาน. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 23(1), 278-290

อารี พันธ์มณี. (2545). ฝึกให้คิดเป็น คิดให้สร้างสรรค์. ใยไหม กรุงเทพฯ.

E.P. Torrance. (1962). Guilding Creative Talent. Englewood Cliffs. New Jersey: Prentice Hall.

Glass, G. V. (1976). Primary, secondary, and meta-analysis of research. Educational Researcher, 5(10), 3-8.

Guilford, J.P. 1967. The Nature of Human Intelligence. McGraw-Hill: Book Company.

M.J. Moravesik. (1981). Creative Teaching of Science in the Elementary school. boston: Allyn and Bacon.