The Development of Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research were 1) Produce Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality. 2) Study quality Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality 3) Learn the awareness of tourists in using Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality, based on 384 sample sizes, then performs a convenient sampling, respectively. Research tools include 1) Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality, 2) Quality Assessment Model, Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality. 3) The Questionnaire for tourists’ awareness on using Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality Statistics for data analysis consist of percentage, mean and standard deviation. The research findings indicated that 1) Quality Assessment Model, Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality, was in a good level. (=4.23, SD= 0.77) 2) Awareness of tourists in using Printed Media for Public Relations of Tourism of Songkhla Heritage using Augmented Reality, Most of the levels. (
= 4.52, S.D. = 0.57)
Downloads
Article Details
References
จิราภรณ์ ตั้งกิตติภาภรณ์. (2556). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐภร อินทุยศ. (2556). จิตวิทยาทั่วไป.. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธิดาใจ จันทนามศรี. (2560). เนื้อหาและรูปแบบในการสื่อสารผ่านสื่ออินโฟกราฟิก เพื่อสร้างการรับรู้และจดจําบนเฟซบุ๊กแฟนเพจของ อินโฟกราฟิก ไทยแลนด์. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นันรณา จำลอง. (2558). การผลิตสื่อสิ่งพิมพ์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ปัญจพร เกื้อนุ้ย. (2561). การเขียนเพื่อการประชาสัมพันธ์. พิมพ์ครั้งที่6. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พนิดา ตันศิริ. (2553).โลกเสมือนผสานโลกจริง (Augmented reality. วารสารนักบริหาร, 30(2),169-175
พีรพนธ์ ตัณฑ์จยะ. (2556). การเรียนรู้กระบวนการ Routing Protocol ด้วย Augmented Reality.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัย
อีสเทิร์นเอเชีย, 7 (2), 51-55.
ไพโรจน์ สมุทรักษ์, เกียรติพงษ์ ยอดเยี่ยมแกร. (2561). การพัฒนาแอพพลิเคชันโดยใช้เทคโนโลยีความจริงเสมือนด้วยโปรแกรม UNITY 3D และ VUFORIA. วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์, 22 (1) ,13-17.
ภาสกร ใหลสกุล. (2553). Augmented Reality (AR) ความจริงต้องขยาย. [ออนไลน์]. ได้จาก: https://sipaedumarket. wordpress.com/2014/04/20/augmented-reality-ar/.มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่ [สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2562].
วรวัฒน์ เดชวงค์ยา. (2551). การรับรู้และเข้าถึงสื่อสาธารณสุขของประชาชน อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าอิสระ สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศิริลักษณ์ แคล้วคลาด. (2562). ผู้ว่าฯ สงขลา ประชุมคณะอนุกรรมการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่าสงขลาสู่เมืองมรดกโลก. [ออนไลน์]. ได้จาก: https://news.gimyong.com/article/ [สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2562].
ศูนย์อาเซียนศึกษา. (2560).แผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดสงขลาเพื่อเพิ่มนักท่องเที่ยวจากอินโดนีเซียและประเทศสมาชิกอาเซียนใต้.[ออนไลน์] ได้จาก: https://asean.psu.ac.th/tourism-overview.php [สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2562].
สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดสงขลา. (2559). ส่งเสริมกิจกรรม Street Arts ย่านเมืองเก่าสงขลา-เล่าเรื่องผ่านจิตรกรรมฝาหนัง. [ออนไลน์]. ได้จาก: https://news.gimyong.com/ar/ [สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2562]
สุรสิทธิ์ วิทยารัฐ (2549). การผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ Printed media. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ศูนย์. หนังสือ สวนสุนันทา.
SiamVR. (2561). การนำเทคโนโลยี AR มาใช้งานในวงการธุรกิจนั้นดีอย่างไร. ใต้.[ออนไลน์]. ได้จาก: https://www. siamvr.com/augmented-reality/how-ar-is-important-for-businesses/.สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2562]
