Development Of A Social Media Based Professional Supervisory System For Faculty Of Education In Southern Universities : A Case Of Thaksin University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study is research and development, aiming to develop a social media based professional supervisory system for faculty of education in southern universities: a case of Thaksin University. The research consisted of 4 objectives 1) to study the elements of social media based professional supervisory system for faculty of education at Thaksin University 2) to test the efficiency of the system 3) to investigate user satisfaction toward the system and 4) to support a social media based professional supervisory system for faculty of education in southern universities: a case of Thaksin University. The sample in this study consisted of 1) 9 focus-group experts 2) 8 teacher supervisors 3) 42 teacher students 4) 22 mentors and 5) 5 system certification experts. The research instruments included 1) a model of a social media based professional supervisory system for faculty of education in southern universities: a case of Thaksin University 2) a manual of teaching supervision in educational institutions 3) a system efficiency evaluation form for user 4) an evaluation form for user satisfaction toward the system and 5) a system certification form for experts.
The results showed that a social media based professional supervisory system for faculty of education in southern universities: a case of Thaksin University consisted of 8 elements 1) members and management 2) information 3) supervision activities 4) supervision process for a social media based professional supervisory system in education institutions 5) supervision results 6) feedback 7) social media and support and 8) a user manual of a social media based professional supervisory system in education institutions. The results of the system efficiency showed that the efficiency of the system evaluated by teacher supervisors, teacher students and mentors was at an excellent level with 3.85, 3.96 and 3.90 respectively. The user satisfaction evaluation showed that the satisfaction of teacher supervisors, student teachers and mentors was at the highest level with 4.90, 4.95 and 4.92 respectively. The results of the system certification by the experts showed that the certification was appropriate at the highest level (the average = 4.85).
Article Details
ในกรณีที่กองบรรณาธิการ หรือผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งได้รับเชิญให้เป็นผู้ตรวจบทความวิจัย หรือ บทความทางวิชาการมีความเห็นว่าควรแก้ไขความบกพร่อง ทางกองบรรณาธิการจะส่งต้นฉบับให้ ผู้เขียนพิจารณาจัดการแก้ไขให้เหมาะสมก่อนที่จะลงพิมพ์ ทั้งนี้ กองบรรณาธิการจะยึดถือความคิด เห็นของผู้เชี่ยวชาญเป็นเกณฑ์
References
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ. (2558). คู่มือการนิเทศการปฏิบัติการสอนในสถานศึกษา สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา ครูพี่เลี้ยงและอาจารย์นิเทศก์ หลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (หลักสูตร 5 ปี)
ประจำปีการศึกษา 2558. สงขลา: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การวิจัยเชิงวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ประทีป นานคงแนบและคณะ. (2554). รูปแบบการนิเทศฝึกงานแบบผสม สำหรับนักศึกษาช่างอุตสาหกรรม สถานศึกษาสังกัด สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 22(3), 163-177.
ปราโมทย์ พรหมขันธ์ และ จินตวีร์ คล้ายสังข์. (2555). พัฒนารูปแบบเครือข่ายกัลยาณมิตรนิเทศด้วยการใช้เทคโนโลยีเว็บ 2.0 โดยการวัดและประเมินตามสภาพจริงเพื่อส่งเสริมสมรรถนะทางวิชาชีพของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู. วารสารครุศาสตร์, 40(1), 115 -131.
พิชิต วิจิตรบุญยรักษ์. (2554). สื่อสังคมออนไลน์: สื่อแห่งอนาคต. วารสารนักบริหาร, 31(4), 99-103.
วรรณทิพา รอดแรงค้า และภาวิณี ศรีสุขวัฒนานันท์. (2551). การพัฒนารูปแบบ การจัดประสบการณ์วิชาชีพครู
วิทยาศาสตร์. ใน การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 46
วันที่ 29 ม.ค. - 1 ก.พ. 2551 หน้า 47-55. กรุงเทพฯ.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2552). นิเทศการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 4). นครปฐม: ภาคหลักสูตรและวิธีสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
วิภาฤดี วิภาวิน และคณะ. (2549). รายงานการวิจัยสภาพการฝึกสอนของนิสิตคณะศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยทักษิณ. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2534). แนวปฏิบัติการนิเทศทางไกล. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2559). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ต
ในประเทศไทย ปี 2559. สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2556). ข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ พ.ศ. 2556. เข้าถึงได้จาก www.educ.su.ac.th/images/curriculum/ขอบงคบครสภา_56.pdf
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2556). รายงานผลการศึกษาสถานภาพการผลิตและพัฒนาครูในประเทศไทย. เข้าถึงได้จาก https://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/1442-file.pdf
สุธาสินี บุญญาพิทักษ์. (2558). ประสบการณ์วิชาชีพครูนักวิจัยในชั้นเรียนและระบบนิเทศคู่มือนิเทศของผู้บริหาร อาจารย์พี่เลี้ยง อาจารย์นิเทศก์ นิสิตวิชาเอกการวัดผลและประเมินทางการศึกษา (กศ.บ. 4 ปี). สงขลา: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.
Acheson, Keith A., & Gall, Meredith D. (2003). Clinical Supervision and Teacher Development Perservice Applications. New York: John Wiley & Sons, Inc.
Pauschenwein, J., Jandl, M., Riegler, A., & Vasold, G. (2006, September). How to use weblogs in eSupervision. In Proceedings of the 6th International Conference on Knowledge Management I-KNOW (Vol. 6).
