A Model of Curriculum for All of Civic Organization for Ethnics Students in Chiang Mai Province

Main Article Content

ชรินทร์ มั่งคั่ง

Abstract

This study aims to study the model of curriculum and curriculum providing for all in a learning center for ethnic students. The target group was 23 participants composed of 2 groups, first group was 13 people with knowledge and experience selected by snowball technique and second group was 10 stakeholders according to educational management for ethnic students selected from volunteering and will to disclosure in identity and information. The findings of this research: 1) Model of curriculum for all for ethnic students was life and society curriculum based on the development of global consciousness, literacy the right in resource management and environmental rights, information technology skills and foreign language skills for communication. The curriculum in a learning center were flexible and responsive to 21st century learning skills development. 2) Curriculum providing for all in a learning center for ethnic students were created by civil organizations empowerment participatory with the local sector to supporting quality of education equally. The educational management of civil organizations has encouraged ethic students to have an awareness and believe that education leads to better lives. However, the Thai state needs revise education policy to provide equal opportunities for stateless children living in Thai society and it was the responsibility of state for the human rights to enhance the desired global citizenship.

Article Details

How to Cite
มั่งคั่ง ช. (2018). A Model of Curriculum for All of Civic Organization for Ethnics Students in Chiang Mai Province. Journal of Education Thaksin University, 18(1), 210–222. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/eduthu/article/view/145684
Section
บทความวิจัย
Author Biography

ชรินทร์ มั่งคั่ง, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

-

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2540). ชุดการเรียนการสอน เรื่องสหประชาชาติ ระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนพัฒนาการศึกษาของสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

ชรินทร์ มั่งคั่ง. (2559). อุดมคติวิทยา:หลักสูตรสังคมศึกษาเพื่อปวงชน. เชียงใหม่: โรงพิมพ์ไดโดมอน กราฟิก กรุ๊ป.

ชรินทร์ มั่งคั่ง. (2553). รายงายวิจัยเรื่องการศึกษาพหุวัฒนธรรมด้านความเป็นพลเมืองดีในสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา. เชียงใหม่ : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ชลิต ชีช้าง และ. (2551). การสำรวจคนไร้สัญชาติและคนชายขอบในจังหวัดกาญจนบุรี. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

ชาย โพธิสิตา. (2559). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: บริษัท อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนพับลิชชิ่ง จำกัด(มหาชน).

ชูชัย ศุภวงศ์. (2539). “การก่อตัวและเคลื่อนไหวของประชาสังคมไทย” ในประชาสังคมกับการพัฒนาสุขภาพ:บทวิเคราะห์ทางวิชาการ. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.

ธีรยุทธ บุญมี. (2540). สังคมเข้มแข็ง (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มิ่งมิตร.

ธำรง บัวศรี. (2542). ทฤษฎีหลักสูตรการออกแบบและพัฒนา. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนธัชการพิมพ์ จำกัด.

นงเยาว์ เนาวรัตน์ และคณะ. (2555). รายงานการวิจัยเรื่อง ประชาสังคมและสิทธิทางการศึกษาสำหรับเด็กไร้รัฐ.เชียงใหม่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นงราม เศรษฐพานิช. (2550). รายงานวิจัยเรื่อง โอกาสทางการศึกษาและการออกกลางคันของบุตรหลานแรงงานต่างด้าว/ชนเผ่าในจังหวัดสมุทรสาคร. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

บุบผา อนันต์สุชาติกุล. (2554). รายงานการวิจัยเรื่องรูปแบบและการจัดการศึกษาสำหรับทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้ย้ายถิ่นจากประเทศพม่า. กรุงเทพ. สนับสนุนโดยกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

ประเวศ วะสี. (2536). แนวคิดและยุทธศาสตร์ สังคมสมานุภาพและวิชา. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

เปรมใจ วังศิริไพศาล. (2553). รายงานการวิจัยเรื่องรูปแบบและแนวทางการจัดการศึกษาสำหรับเด็กต่างด้าว กรณีศึกษาอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา. (2550). คนไร้สัญชาติในรัฐไทย. กรุงเทพฯ:วิญญูชน

ราชบัณฑิตยสถาน. (2551). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ อักษร A-Z. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.

ราชบัณฑิตยสภา. (2558). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ร่วมสมัย. กรุงเทพฯ :ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเจี้ยฮั้ว.

ศูนย์พหุวัฒนธรรมและนโยบายการศึกษา. (2555). รายงานการเสวนทางวิชาการ เรื่อง บทบาทประชาสังคมกับการส่งเสริมโอกาสทางการศึกษาเด็กไร้รัฐจากพม่า. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ศูนย์วิจัยการย้ายถิ่นแห่งเอเชีย. (2550). รายงานการประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อกำหนดและจัดทำแนวทางการจัดการศึกษาสำหรับเด็กอพยพต่างด้าวและแรงงานเด็กข้ามชาติ. วันที่ 15-16 พฤศจิกายน 2550 โรงแรมปรินซ์พาเลซ กรุงเทพมหานคร.
สุภางค์ จันทวานิช. (2550). วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2556). รายงานติดตามการศึกษาเพื่อปวงชนระดับโลก: ประเทศไทย.กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

เสรี พงศ์พิศ. (บก.) (2531). ทิศทางหมู่บ้านไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาชนบท มูลนิธิหมู่บ้าน.

อนุชาติ พวงสำลี และคณะ. (2544). การตอบสนองต่อภาวะวิกฤตเศรษฐกิจของภาคประชาสังคมไทย. ในรายงานการประชุมวิชาการ “Civil Society Response to the Asian Crisis : Thailand” วันที่ 25 มิถุนายน 2544 โรงแรมรอยยัล ริเวอร์ กรุงเทพมหานคร.

อนุชาติ พวงสำลี และวีรบูรณ์ วิสารทสกุล. (2540). ประชาสังคม คำ ความคิดและความหมาย. กรุงเทพฯ: สถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา.

เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2542). “ส่วนรวมที่มิใช่รัฐ:ความหมายของประชาสังคม”.ใน ขบวนการประชาสังคม: ความเคลื่อนไหวภาคพลเมือง. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนการวิจัย.

Cood. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw-Hill Book Company.

Nongyao. (2008). Research report on Migrant Child Workers on the Thai-Burma Border: an investigation of child labour under globalized agricultural enterprises in Maesot and Phob Phra, Tak province. Bangkok: International labour Organization (ILO).

Oliva. (2012). Developing the Curriculum (8th ed.). London: Pearson.

Schiro. (2008). Curriculum Theory: Conflicting Vision and Enduring Concerns. Thousand Oaks, CA: Sage Publication, Inc.

UNESCO. (2015). Education for All 2000-2015: Achievements and Challenges. France: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.