การสังเคราะห์งานวิจัยด้านการสอนภาษาไทยระดับบัณฑิตศึกษา
คำสำคัญ:
การสังเคราะห์ การสอนภาษาไทย งานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสังเคราะห์งานวิจัยด้านการสอนภาษาไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2546 – 2561 โดยข้อมูลที่นำมาศึกษาได้มาจากบทคัดย่อวิทยานิพนธ์ ปริญญานิพนธ์ สารนิพนธ์ และการค้นคว้าอิสระ จาก 4 มหาวิทยาลัย ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาวิทยาลัยศิลปากร และมหาวิทยาลัยรามคำแหง รวมงานวิจัยทั้งหมด 285 เรื่อง โดยมีวิธีดำเนินการวิจัย 1) สำรวจและรวบรวมข้อมูลงานวิจัยด้านการสอนภาษาไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2546 – 2561 2) บันทึกข้อมูลลงในสมุดบันทึกการสรุปความแบบ Cornell Notes 3) วิเคราะห์ข้อมูลจากงานวิจัย โดยการจำแนกและจัดหมวดหมู่จากหัวข้อหลักที่ได้จากการสังเคราะห์ชื่อเรื่อง คำสำคัญ และวัตถุประสงค์ในการวิจัย 4) วิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้น โดยการหาค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ และค่าร้อยละ 5) วิเคราะห์แนวโน้มการวิจัยด้านการสอนภาษาไทย
ผลการวิจัย พบว่า มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มีการผลิตผลงานวิจัยด้านการสอนภาษาไทยในระดับบัณฑิตศึกษามากที่สุด จำนวน 116 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ 40.70 โดยหัวข้อหลักของการวิจัย พบว่า มีหัวข้อหลักเกี่ยวกับการใช้วิธีสอน/เทคนิคการสอนมากที่สุด จำนวน 143 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ 50.17 รองลงมาคือ การพัฒนานวัตกรรม/สื่อการเรียนการสอน จำนวน 126 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ 44.21 รองลงมาคือ การวิเคราะห์แบบเรียน จำนวน 10 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ 3.51 และน้อยที่สุดคือ การวัดและประเมินผล จำนวน 6 เรื่อง คือเป็นร้อยละ 2.11 และจากการสังเคราะห์งานวิจัยทั้งหมด พบว่า สถาบันการศึกษามุ่งเน้นผลิตงานวิจัยที่มีหัวข้อหลักเกี่ยวกับการใช้วิธีสอน/เทคนิคการสอน รองลงมาคือหัวข้อหลักเกี่ยวกับการพัฒนานวัตกรรม/สื่อการเรียนการสอน เพื่อให้ตอบสนองการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และประเทศไทย 4.0 สิ่งสำคัญที่เห็นได้จากจำนวนงานวิจัยที่พบมากที่สุดก็คือ วิธีการสอน อันเป็นหัวใจสำคัญในเป็นครูผู้สอนภาษาไทย
เอกสารอ้างอิง
ปัญหาทางการอ่าน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยใช้วิธีโฟนิกส์ร่วมกับเกมกระดาน.
ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
จิตรลดา คำนวณสิน. (2556). การพัฒนารูปแบบหนังสือวรรณคดีไทยอิเล็กทรอนิกส์แบบเชื่อมโยงร่วมกับ
โซเชียลมีเดียตามทฤษฎีการตอบสนองของผู้อ่านเพื่อส่งเสริมความเข้าใจในการอ่านของนักเรียน
ประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาการสอนภาษาไทย คณะครุศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จุติพร พลอยเพชรมณี. (2561). การศึกษาความสามารถอ่านคำที่มีตัวสะกดไม่ตรงตามมาตราของนักเรียนชั้น
มัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเล็กน้อย จากการสอนโดยวิธีพีพีพีร่วมกับการ
ใช้ไซท์เวิดส์แฟลชการ์ด. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและพัฒนาศักยภาพ
มนุษย์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ปลุกโลกการสอนให้มีชีวิต ห้องเรียนแห่งศตวรรษใหม่. กรุงเทพฯ : สำนักงานการ
เรียนรู้และส่งเสริมคุณภาพเยาวชน (สสค).
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2552). องค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อการปรับตัวด้านการเรียนวิชาภาษาไทยของนักเรียนช่วง
ชั้นที่ 3 โรงเรียนศรีอยุธยาในพระอุปถัมภ์ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตน์ราชสุดา
สิริโสภาพัณณวดี เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา
การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ประภาสินี ปิงใจ. (2555). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้โมเตลกราฟฟิติที่มีต่อ
ความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจและทักษะการร่วมมือของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2.
วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาไทย คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปัทมา วิญญูกูล. (2551). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้น
มัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่สอนตามแนวคิดหมวกหกใบกับวิธีสอนตามแนวคิดของสเตอร์นเบอร์ก.
วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาไทย คณะศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พลเดช โตวิวัฒน์. (2551). วิเคราะห์นวนิยายเรื่องทางช้างเผือกกับหนังสือเรียนภาษาไทยชั้นประถมศึกษา
หลักสูตรพุทธศักราช 2521 เชิงปฏิสัมพันธ์. ปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาภาษาไทย
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พิณพนธ์ คงวิจิตต์. (2556). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้รูปแบบการสอน
เบรนทาร์เก็ตที่มีต่อความสุขในการเรียนและความคงทนในการเรียนรู้ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1.
วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาไทย คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภักดีรักษาพันธุ์. (2547). การสังเคราะห์วิทยานิพนธ์ด้านการเรียนการสอนภาษาไทย ในปีการศึกษา 2533 –
2545. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ยุทธการ เอมเจริญ. (2550). แบบวัดลักษณะที่พึงประสงค์ด้านภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3.
สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาแนะแนว บัณฑิตวิทยา มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
รักตาภา ธนาวรรณิต. (2549). การพัฒนาบทเรียนโมดูลวิชาภาษาไทยเรื่องการอ่านตีความของนักเรียนชั้น
มัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. สารนิพนธ์การศึกษา
มหาบัณฑิต สาขาวิชาการมัธยมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
รังรอง เจียมวิจักษณ์. (2561). การศึกษาหนังสือเรียนภาษาไทย ภาษาพาที: ความสอดคล้องกับ
ยุทธศาสตร์ที่ 1 การเสริมสร้างและพัฒนาศักยภาพทุนมนุษย์ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม
แห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง. วารสารศิลปศาสตร์. ปีที่ 18 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม), 26-54.
วัลยา สีบำรุงสาสน์. (2546). วิเคราะห์ร้อยกรองจากหนังสือเรียนภาษาไทยของกรมวิชาการ
กระทรวงศึกษาธิการตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 – ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. สารนิพนธ์การศึกษา
มหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิจารณ์ พาณิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : ตถาตา พับลิเคชั่น.
วิชัย ไกรสร. (2554). คุณค่าของบทอาขยานภาษาไทยระดับมัธยมศึกษา : การศึกษาเชิงวิเคราะห์.
ปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยศรินครินทรวิโรฒ.
ศิรดา เอียดแก้ว. (2548). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยเรื่องชนิด
และหน้าที่ของคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่สอนโดยวิธีสอนแบบเอ็กซ์พลิซิทกับวิธีสอน
แบบปกติ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาไทย คณะศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศิริลักษณ์ คล้อยแสงเงิน. (2548). การศึกษาเชิงวิเคราะห์วรรณกรรมนิทานเวตาลฉบับภาษาไทย 4 สำนวน.
วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาไทยศึกษา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศิริวรรณ ฉัตรมณีรุ่งเรือง และวรางคณา ทองนพคุณ. (2558). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ความท้าทายใน
อนาคต. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต.
สุธีรา บุนนาค. (2559). ผลของการสอนภาษาไทยแบบโฟนิกส์โดยใช้สื่อการสอนประเภทโปรแกรม
คอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่มีต่อทักษะการอ่านออก เสียงภาษาไทยของนักเรียนไทยหลักสูตรนานาชาติ
ในระดับประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาไทย คณะครุศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพัฒนา เกล็ดจีน. (2559). การสร้างแอพพลิเคชั่นระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์วิชาภาษาไทย เรื่องเสียงใน
ภาษาไทย บนอุปกรณ์เท็บเล็ตสำหรับมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อรทัย สำราญพานิชย์. (2557). การพัฒนาการ์ตูนแอนิเมชั่น 2 มิติ ที่ส่งเสริมทักษะการอ่านภาษาไทยโดยใช้
Tablet สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต.
สาขาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อัจฉราวดี สวัสดิ์สุข. (2549). การพัฒนารูปแบบการประเมินผลการเรียนรู้ตามสภาพจริงวิชาภาษาไทยของ
นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวัดผล
การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อัมรินทร์ วิระยะวงศ์. (2548). แบบวัดลักษณะที่พึงประสงค์ด้านภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6.
ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาแนะแนว บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
อาจิยา หลิมกุล. (2556). การศึกษาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต
ที่จัดการเรียนการสอนตามรูปแบบซินเนคติกส์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการ
สอนภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะศึกษาศาสตร์.
คณะกรรมการกองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. (2560). Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อน
ประเทศไทยสู่ความมั่งคั่งมั่นคงและยั่งยืน. กรุงเทพฯ : กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพ
การศึกษา.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์เป็นของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
