The Results of Self-efficacy Assessment for Depression and Facebook Addiction of Surindra Rajabhat University Students in the New Normal

Main Article Content

บุญเลี้ยง ทุมทอง

Abstract

The objective of this research was to study the results of self-efficacy assessments for depression prevention and the use of Facebook among students. And to determine the predictor of depression and how students use Facebook The sample consisted of 753 students randomly using multiple steps. The tools used to collect information include: general information query depression screening the self-efficacy questionnaire had 0.85 confidence questionnaires, the parenting model questionnaire had 0.83 confidences and the Facebook questionnaire. Data were analyzed by descriptive statistics. And analyzes the multiple regressions step by step the research results were found that;              1. The students had a high level of self-efficacy with a mean of 4.02, a standard deviation of 0.56.              2. The students had the overall level of depression symptoms, were abnormal but did not have depression, mean 0.90, standard deviation 0.99.              3. The students had a moderate level of overall parenting style with a mean of 3.28, a standard deviation of 0.75.              4. Good predictors for predicting depression among students (Y1)  are: Self-efficacy and self-reliant parenting style It was able to collectively explain the variance of depression among the students of 76.88 percent with the standard deviation of the forecast of 3.70.            5. Good predictors for forecasting student Facebook addiction ((Y2)) are: The punitive parenting style and the self-reliant parenting style they were able to jointly explain the variance of students' Facebook addiction at 75.78 percent with a standard deviation of 3.51.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

กาญจนา เงารังสี และคณะ. (2558). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์เรื่องโครงการสังเคราะห์งานวิจัยภายใต้กรอบการวิจัยเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ.
คณะวิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2560, 24 พฤษภาคม). บทวิเคราะห์แนวทางการจัดทำข้อเสนอทิศทางการเรียนรู้สำหรับเยาวชน. สืบค้นจาก http://www.nso.go.th/sites/2017/Lists/Activity/Attachments/120/A24-05-60.pdf
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2528). ความสัมพันธ์ภายในครอบครัวกับสุขภาพจิตและจริยธรรมของนักเรียนวัยรุ่น. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒ ประสานมิตร.
ภาสิต ศิริเทศ และณพวิทย์ ธรรมสีหา. (2562). ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเองกับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุ. วารสารพยาบาลทหารบก, 20(2), 58-65.
ลิขิต กาญจนาภรณ์. (2547). สุขภาพจิต. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์, ศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วราภรณ์ รักวิจัย. (2535). การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ : ต้นอ้อการพิมพ์.
วิลาสลักษณ์ ชัววัลลี. (2542). ผลของรางวัลภายนอกและการรับรู้ความสามารถของตนที่มีต่อแรงจูงใจภายในของนักเรียน. กรุงเทพฯ: รายงานการวิจัยฉบับที่ 81 สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงาน“เรียนออนไลน์ยุคโควิด-19 : วิกฤตหรือโอกาสการศึกษาไทย”. กรุงเทพฯ : สำนักมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
________. (2563). สมรรถนะการศึกษาไทยในเวทีสากล ปี 2562 (IMD 2019). กรุงเทพฯ : บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(1), 191-215.