Research and Development of Mathematic Instruction Process Based on Inquiry and Metacognitive Approach to Enhance Mathematical Concept and Self-efficacy of Mathayomsuksa One Students
Keywords:
Mathematic instruction process, inquiry method, metacognition approach, mathematical concept, self-efficacyAbstract
The purposes of this study were 1) to develop of a mathematic instructional process based on inquiry and metacognitive approach to enhance mathematical concept and self-efficacy of Mathayomsuksa one students, 2) to study results of using the mathematic instructional process based on inquiry and metacognitive approach to enhance mathematical concept and self-efficacy of Mathayomsuksa one students. The research process consisted of four phases: the first phase was analyzing relevant data and theories. The second phase was designing instructional process and developing instructional process. The third phase was verified instruments and applying the instructional process to use. And last was studying results of field try-out of the developed instructional. The samples used for studying the developed instructional process were selected Cluster Random sampling to get 76 Mathayomsuksa one students in Pomnakarachsawatyanon School, Samutprakarn Province. They were divided into two groups with 40 students in the experimental group and 36 students in the control group. The duration of the experiment was 4 weeks long. The research instruments were tests of mathematical concept knowledge and self – efficacy. Data were analyzed by using Arithmetic mean, standard deviation, and t-test. The research results were: 1) The developed instructional process composed of four stages: cognitive conflict, hands-on, summarizing and thinking about thinking, reflection. 2) The students who were taught by using the mathematic instructional process, had mean score of mathematical concept and self-efficacy on post-learning were higher than pre-learning at the .05 level of significance. 3) The students who were taught by using the mathematic instructional process, had mean score of mathematical concept and self-efficacy on post-learning higher than the students who were taught by using the regular instructional model at the .05 level of significance.References
จันทร์พร พรหมมาศ. (2541). ผลการใช้วงจรการเรียนรู้ในการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ที่มีต่อ สัมฤทธิผลและ พฤติกรรมการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา
ตอนต้น.ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทนงเกียรติ พลไชยา. (2556). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อ เมตาคอกนิชัน ความเข้าใจ มโนทัศน์และความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง ฟังก์ชัน
ของนักเรียนโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาคณิตศาสตร์ศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่16). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
ภวิกา ภักษา. (2553). ผลการตั้งเป้าหมายที่มีต่อการพัฒนาความสามารถทางคณิตศาสตร์และการรับรู้ความสามารถของ
ตนเองทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาจิตวิทยาการศึกษา, คณะครุศาสตร์,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุพิน พิพิธกุลและปรีชา เนาว์เย็นผล. (2556). รูปแบบการสอนคณิตศาสตร์ (2). ในประมวลสาระชุดวิชาสารัตถะวิทยวิธีทางคณิตศาสตร์ หน่วยที่ 6-10. (พิมพ์ครั้งที่
2).กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รัตนะ บัวสนธ์. (2554). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นครสวรรค์: ริมปิงการพิมพ์.
สิริพร ทิพย์คง. (2558). มโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อน ความรู้คณิตศาสตร์ที่ถูกต้อง. กรุงเทพฯ: พัฒนาคุณภาพวิชาการ.
สุนีย์ คล้ายนิล. (2547).ความรู้และทักษะของเยาวชนไทยสำหรับโลกวันพรุ่งนี้ (ฉบับสมบูรณ์).กรุงเทพฯ: เซเว่นพริ้นติ้ง
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2556). จิตวิทยาการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555).ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: 3-คิว มีเดีย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2559). สรุปผลการวิจัย PISA 2015. เข้าถึงได้จาก
https://drive.google.com/file/d/0BwqFSkq5b7zScUJOOV9ldUNfTlk/view
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2560). ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET). เข้าถึงได้
จาก http://www.newonetresult.niets.or.th/AnnouncementWeb/Login.aspx.
อลิสา ชมชื่น.(2550). การพัฒนากระบวนการเรียนการสอนโดยบูรณาการทฤษฎีการพัฒนาความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ การสื่อสาร และการให้เหตุผล เพื่อเสริมสร้าง
สมรรถภาพทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
อัมพร ม้าคนอง. (2559). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bandura, A., (1997). Self-efficacy: the exercise of control. New York: W.H. Freeman.
Bandura, A. & Cervone, D. (1986). Differential engagement of self-efficacy and Intrinsic in cognitive motivation. Organizational Behavior and
Human Decision Process, 38, 92-113.
Cooney, T. J., Davis, E.J., & Herderson, K. B. (1975). Dynamics of teaching secondary school mathematics. Boston: Houghton Mifflin Company.
Flavell, J.H., Miller, P.H., & Miller, S. A. (1993). Cognitive development. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall, Inc.
Hine, G., Reaburn, R., Anderson, J., Galligan, L., Carmichael, C., Cavanagh, M.,Ngu, B., & White, B. (2016). Teaching secondary mathematics. Port
Melbourne, Australia: Cambridge University Press.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2004). Models of teaching (7th ed.). Boston: Pearson Education, Inc.
Kilbane, C. D., & Milman, N. B. (2014). Teaching models: Designing instruction for 21St century learners. New Jersey: Pearson Education, Inc.
Krulik, S., Rundnick, J., & Milou, E., (2003). Teaching mathematics in middle school: a practical guide. Boston: Allyn and Bacon.
Llewellyn, D. (2013). Teaching high school science through inquiry and argumentation. (2nded). Thousand Oaks: California Corwin.
McCallie, A. N. (2016). The impact of self-reflection on sixth grade students in a mathematics course (Order No. 10140114). Available from
ProQuest Dissertations & Theses Global. (1821368845). Retrieved from https://search-proquest-com.edatabases.
lib.buu.ac.th/docview/1821368845?accountid=44783
Sheffield, L. J., & Cruikshank, D. E. (2000). Teaching and learning elementary and middle school mathematics. New York: John Wiley & Sons, Inc.
Trowbridge, L.W., & Bybee, R.W. (1986). Becoming a secondary school science teacher. 4th ed Columbus: Merrill.
Wilson, J. W. (1971). Evaluation of learning in secondary school mathematics. In Handbook On formative and summative evaluation of student
learning. Bloom B.S., Hasting J.T., and Madaus G.F. New York: McGraw-Hill Book.
ตอนต้น.ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทนงเกียรติ พลไชยา. (2556). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อ เมตาคอกนิชัน ความเข้าใจ มโนทัศน์และความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง ฟังก์ชัน
ของนักเรียนโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาคณิตศาสตร์ศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่16). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
ภวิกา ภักษา. (2553). ผลการตั้งเป้าหมายที่มีต่อการพัฒนาความสามารถทางคณิตศาสตร์และการรับรู้ความสามารถของ
ตนเองทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาจิตวิทยาการศึกษา, คณะครุศาสตร์,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุพิน พิพิธกุลและปรีชา เนาว์เย็นผล. (2556). รูปแบบการสอนคณิตศาสตร์ (2). ในประมวลสาระชุดวิชาสารัตถะวิทยวิธีทางคณิตศาสตร์ หน่วยที่ 6-10. (พิมพ์ครั้งที่
2).กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รัตนะ บัวสนธ์. (2554). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นครสวรรค์: ริมปิงการพิมพ์.
สิริพร ทิพย์คง. (2558). มโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อน ความรู้คณิตศาสตร์ที่ถูกต้อง. กรุงเทพฯ: พัฒนาคุณภาพวิชาการ.
สุนีย์ คล้ายนิล. (2547).ความรู้และทักษะของเยาวชนไทยสำหรับโลกวันพรุ่งนี้ (ฉบับสมบูรณ์).กรุงเทพฯ: เซเว่นพริ้นติ้ง
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2556). จิตวิทยาการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555).ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: 3-คิว มีเดีย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2559). สรุปผลการวิจัย PISA 2015. เข้าถึงได้จาก
https://drive.google.com/file/d/0BwqFSkq5b7zScUJOOV9ldUNfTlk/view
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2560). ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET). เข้าถึงได้
จาก http://www.newonetresult.niets.or.th/AnnouncementWeb/Login.aspx.
อลิสา ชมชื่น.(2550). การพัฒนากระบวนการเรียนการสอนโดยบูรณาการทฤษฎีการพัฒนาความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ การสื่อสาร และการให้เหตุผล เพื่อเสริมสร้าง
สมรรถภาพทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
อัมพร ม้าคนอง. (2559). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bandura, A., (1997). Self-efficacy: the exercise of control. New York: W.H. Freeman.
Bandura, A. & Cervone, D. (1986). Differential engagement of self-efficacy and Intrinsic in cognitive motivation. Organizational Behavior and
Human Decision Process, 38, 92-113.
Cooney, T. J., Davis, E.J., & Herderson, K. B. (1975). Dynamics of teaching secondary school mathematics. Boston: Houghton Mifflin Company.
Flavell, J.H., Miller, P.H., & Miller, S. A. (1993). Cognitive development. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall, Inc.
Hine, G., Reaburn, R., Anderson, J., Galligan, L., Carmichael, C., Cavanagh, M.,Ngu, B., & White, B. (2016). Teaching secondary mathematics. Port
Melbourne, Australia: Cambridge University Press.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2004). Models of teaching (7th ed.). Boston: Pearson Education, Inc.
Kilbane, C. D., & Milman, N. B. (2014). Teaching models: Designing instruction for 21St century learners. New Jersey: Pearson Education, Inc.
Krulik, S., Rundnick, J., & Milou, E., (2003). Teaching mathematics in middle school: a practical guide. Boston: Allyn and Bacon.
Llewellyn, D. (2013). Teaching high school science through inquiry and argumentation. (2nded). Thousand Oaks: California Corwin.
McCallie, A. N. (2016). The impact of self-reflection on sixth grade students in a mathematics course (Order No. 10140114). Available from
ProQuest Dissertations & Theses Global. (1821368845). Retrieved from https://search-proquest-com.edatabases.
lib.buu.ac.th/docview/1821368845?accountid=44783
Sheffield, L. J., & Cruikshank, D. E. (2000). Teaching and learning elementary and middle school mathematics. New York: John Wiley & Sons, Inc.
Trowbridge, L.W., & Bybee, R.W. (1986). Becoming a secondary school science teacher. 4th ed Columbus: Merrill.
Wilson, J. W. (1971). Evaluation of learning in secondary school mathematics. In Handbook On formative and summative evaluation of student
learning. Bloom B.S., Hasting J.T., and Madaus G.F. New York: McGraw-Hill Book.
Downloads
Published
2019-12-27
How to Cite
Sruangsomboon, N. (2019). Research and Development of Mathematic Instruction Process Based on Inquiry and Metacognitive Approach to Enhance Mathematical Concept and Self-efficacy of Mathayomsuksa One Students. Journal of Education Burapha University, 30(3), 113–128. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edubuu/article/view/244305
Issue
Section
Research Articles
License
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
