Creating Khong Wong Yai Solo Style from KruPrasitTavorn'sKhong
Keywords:
Creating, Khong Wong Yai Hands Playing disciples, Khong Wong Yai Solo StyleAbstract
The creative research on Creating Khong Wong Yai Solo Style in Hands Playing of KruPrasitTavorn's Disciples had the objectives to study hands playing's disciples of KruPrasitTavorn in the level for solo in order to create the solo of Khong Wong Yai in plengPhayanak 3 levels in the style of KruPrasitTavorn and to create the solo of Khong Wong Yai in plengPhayanak 3 levels by other artists, taking qualitative method in data gathering from academic documents, interviewing and field study including the assessment by experts.
Studying the first found that hand playing's diciples of KruPrasitTavorn for the solo level were classified into 8 groups as 1. Beating in left and right hands separately. 2. Beating the both left and right hands in unison. 3. Beating the hands keeping by left hand control beating and right hand playing rhythm. 4. Beating in cross hands. 5. Beating in knuckle left and right hands into rhythm. 6. Beating by flicking to lead rhythm. 7. Beating by flicking down and up. 8. Beating by sweeping technique.
The second found that creating Khong Wong Yai Solo style in hands playing of KruPrasitTavorn in total of 48 types to create solo style on the main rhythm of plengPhayanak 3 levels.
The third found that using creating Khong Wong Yai Solo style of researcher and other artists have the first and the last movement creativity in the different and taking other solo experiences to create the linking rhythm with hands playing disciples of KruTavorn due to unadequate of playing types from KruPrasitTavorn for the all of this time creating.
References
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
จุฑาทิพย์ สุขขุม. (๒๕๖๐).ทางฆ้องวงใหญ่เพลงเรื่องแขกไทร. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปมหาบัณฑิตสาขาวิชาดุริยางค์ไทยบัณฑิตศึกษาสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
จำลอง ม่วงท้วม. (๓ พฤษภาคม ๒๕๖๑).สัมภาษณ์.
เฉลิมศักดิ์ พิกุลศรี. (๒๕๓๘). มือฆ้อง: ศิลปะและหลักการบรรเลงฆ้องวงใหญ่. พิมพ์ครั้งที่ ๒. ขอนแก่น: ศูนย์วัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เฉลิมศักดิ์ พิกุลศรี.(๒๕๔๒).สังคีตนิยมว่าด้วยดนตรีไทย.กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์โอเดียนสโตร์.
ชุมพล คุณยศยิ่ง. (๒๔ เมษายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
ณรงค์ชัย ปิฎกรัชต์. (๓๐ มิถุนายน๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
ถาวร สิกขโกศล. (๒๕๓๓).วิธีตีฆ้องวง ดนตรีไทยอุดมศึกษาครั้งที่ ๒๒. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
ทรงยศ แก้วดี. (๑๔ มิถุนายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
ทรงยศ แก้วดี. (๑๑พฤศจิกายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
ธงชัย ถาวร. (๒๔ เมษายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
ธนิต อยู่โพธิ์.(๒๕๓๐). เครื่องดนตรีไทย.กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
ธีรวัฒน์ นพเสาร์.(๒๕๕๙). แบบฝึกไล่มือฆ้องวงใหญ่ตามแนวทางของครูประสิทธิ์ ถาวร เพื่อประสิทธิผลในการต่อเพลงเดี่ยว. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปมหาบัณฑิตสาขาวิชาดุริยางค์ไทยบัณฑิตศึกษาสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
ธีรวัฒน์ นพเสาร์. (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
บุญช่วย โสวัตร. (๒๕๓๑).ลักษณะพิเศษของทางเดี่ยว.กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์บริษัทรักศิลป์.
ประยุทธ์ กองวุฒิ. (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
ภูดินันท์ ยินดี. (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
มนตรี ตราโมท.(๒๕๓๘).ดุริยสาส์น.กรุงเทพฯ:ธนาคารกสิกร จำกัด (มหาชน).
มนตรี ตราโมท. (๒๕๕๕).ฟังและเข้าใจเพลงไทย.กรุงเทพฯ.
มนตรี พันธ์รอด. (๒๕๕๙). แนววิธีการเดี่ยวฆ้องวงใหญ่ของนักดนตรีสำนักพาทยรัตน์.วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปมหาบัณฑิตสาขาวิชาดุริยางค์ไทยบัณฑิตศึกษา
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย. (๒๕๔๒). สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคกลาง. กรุงเทพฯ: มูลนิธิ สารานุกรม วัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์.
ราชบัณฑิตยสถาน.(๒๕๔๒).พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน.กรุงเทพฯ:นามมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (๒๕๓๖).สารานุกรมศัพท์ดนตรีไทย ภาคประวัติและบทร้อง.กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์สหธรรมมิกจำกัด.
วัชรินทร์ ม่วงท้วม.(๒๕๕๙).กลวิธีการบรรเลงเดี่ยวฆ้องวงใหญ่เพลงพญาครวญ ๓ ชั้น ทางครูจำลอง ม่วงท้วม.วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปมหาบัณฑิตสาขาวิชา
ดุริยางค์ไทยบัณฑิตศึกษาสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
วิชา ศรีผ่อง. (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
สงบศึก ธรรมวิหาร.(๒๕๔๒).ดุริยางค์ไทย.พิมพ์ครั้งที่ ๓.กรุงเทพ:สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมาน น้อยนิตย์. (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
เสนาะ หลวงสุนทร. (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
อนันต์ชัย แมรา. (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑). สัมภาษณ์.
อุทิศ นาคสวัสดิ์. (๒๕๒๖). มือฆ้องท่านครู. กรุงเทพฯ: เจริญวิทย์การพิมพ์.
เอกชัย ละชั่ว และคณะ. (๒๕๕๙). การประพันธ์เพลง“ขึ้นพลับพลา ๑๒ ภาษา”.ศิลปนิพนธ์หลักสูตรปริญญาบัณฑิตสาขาวิชาดนตรีไทยภาควิชาดุริยางคศิลป์ คณะศิลปะ
นาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา