Training Curriculum Development on Thai Students Sexuality in Higher Educational Institutions in Chonburi Province

Authors

  • Rungrut Tharapong, Suwichai Kosaiyawat, Worawut Phengphan, Parinya Thongsorn Faculty of Education, Burapha University

Keywords:

curriculum development, training course, thai sexuality of students, students in higher education institutions

Abstract

The purpose of research and development to develop training curriculum on Thai students sexuality in higher educational institutions in Chonburi Province, to compare achievement before and after training of trainees with training courses Thai sexuality of students in higher education institutions in Chonburi Province, to assess satisfaction with the Thai students sexuality in higher educational institutions in Chonburi province. The sample group used in this research was undergraduate students. Faculty of Education Burapha University, semester 2, academic year 2018, 25 total of numbers, derived from multi-stage randomization methods, The tools used in the research consisted of  training courses, training plans, achievement tests, satisfaction assessments, questionnaires and interviews. Statistics used in the research were percentage, mean, standard deviation, t-test

               The results of the research were:

               1) Training courses Thai students sexuality in higher educational institutions in Chonburi Province that the researcher developed was a high quality course with a very appropriate level (M = 4.29, SD = .34)

               2) Achievement of trainees training with the course showed that after training was higher than before training with statistical significance at .05 level (p < .05)

               3) Results of satisfaction assessment on this training course displayed that the satisfaction level of trainees was at a high level (M = 3.88, SD = .65)

References

ขนิษฐ์ศรี ลี้อารีย์. (2552). การบริหารและปัญหาการบริหารหลักสูตรในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดเทศบาลและเมืองพัทยา เขตการศึกษา 12.
วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
จิตติมา ภาณุเดชะ, ณัฐยา บุญภักดี และธัญญา ใจดี. (2550). สิทธิอนามัยเจริญพันธุ์หัวใจสำคัญของสุขภาพผู้หญิง. กรุงเทพฯ: ศรีเมืองการพิมพ์.
จุลนี เทียนไทย. (2548). เพศสถานะและเพศวิถีในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชลลดา ศรเดช. (2550). การเห็นคุณค่าพรหมจารีของวัยรุ่นหญิง.ปริญญานิพนธ์การศึกษา มหาบัณฑิต, สาขาวิชาจิตวิทยาการแนะแนว, บัณฑิตวิทยาลัย,
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธีระพงษ์ ดำรงค์ไชย. (2553). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 4. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขา
วิชาหลักสูตรและการสอน, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
นิเทศ ตินณะกุล. (2551). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แน่งน้อย ย่านวารี. (2552). คู่มือวิทยานิพนธ์ ฉบับปรับปรุง 2552. อุดรธานี: สำนักโครงการบัณฑิตศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พระสมโภชน์ โว้วงษ์. (2552). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมคุณธรรมจริยธรรมเพื่อการครองชีวิตในวัยเรียน สำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต,
สาขาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
พิมพวัลย์ บุญมงคล. (2551). แนวคิด ทฤษฎี และวิธีวิทยาในการศึกษาเพศวิถี. ใน ธวัชชัยพาชื่นและ พิมพวัลย์ บุญมงคล (บรรณาธิการ). วิพากษ์องค์ความรู้และธรรมเนียม
ปฏิบัติเรื่องเพศวิถีศึกษาในสังคมไทย. การประชุมประจำปีเพศวิถีศึกษาในสังคมไทย ครั้งที่ 1. หน้า 27-36. กรุงเทพฯ: เจริญดีการพิมพ์.
วารุณี ฟองแก้ว. (2554). การป้องกันเอชไอวีในกลุ่มวัยรุ่น: ประเด็นท้าทาย และแนวทางการแก้ไข. เชียงใหม่: นพบุรี.
ศูนย์เฝ้าระวังทางวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม. (2553). คู่มือเฝ้าระวังทางวัฒนธรรม.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สมบุญ ศิลป์รุ่งธรรม และมยุรี ถนอมสุข. (2553). พฤติกรรมทางเพศของนิสิตปริญญาตรี สาขาพลศึกษาและสุขศึกษา ชั้นปี ที่ 1 - 3 ปี การศึกษา 2553 คณะศึกษาศาสตร์
และพัฒนศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกําแพงแสน, การประชุมวิชาการ แห่งชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ครั้งที่ 9.
สรายุทธ ชาญชลสมุทร. (2556). เพศวิถีของนักเรียนระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้น ในเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชา
รัฐศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สายทอง สรานนท์เมธีกุล, หนึ่งฤทัย วันงาม, สุทธิดา ประภาวง, สุกานดา นันตา, พัชรินทร์ วินยางค์กูล และพัชรา ก้อยชูสกล. (2553). การเปรียบเทียบค่านิยมทางเพศและ
ปัจจัยที่เกี่ยวข้องของนักศึกษา สำนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพและคณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์, 5(1), 91
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2560). สถิติอุดมศึกษา. เข้าถึงได้จาก http://www.info.mua.go.th/information/index.php.
สิริวรรณ ธัญญาผล. (2548). ค่านิยมทางเพศและพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของสตรีวัยรุ่น.วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพยาบาลสตรี,
บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุรมิตร แสงสุระ. (2553). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมอนามัยเจริญพันธุ์ในกลุ่มวัยรุ่นสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต,
สาขาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
สุไลพร ชลวิไล. (2550). เพศไม่นิ่ง: ตัวตน เพศภาวะ เพศวิถี ในมิติสุขภาพ. กรุงเทพฯ: ภาคภาคีในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ด้านเพศภาวะ เพศวิถีและสุขภาพ.
อมรศรี ศรีอินทร์. (2552). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมทักษะชีวิตเกี่ยวกับพฤติกรรมทางเพศของวัยรุ่นที่เหมาะสม สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาการวิจัยและประเมิน, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยทักษิณ.
อุดมพร ยิ่งไพบูลย์สุข. (2553). การพัฒนารายวิชาสหศาสตร์ในหมวดศึกษาทั่วไปเพื่อสร้างความตระหนักทางเพศวิถีของนักศึกษาปริญญาบัณฑิต. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร
ดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาอุดมศึกษา, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Taba, H. (1978). Curriculum Development: Theory and Practice. New York: Harcourt, Warchington, Ohio: Jones.

Downloads

Published

2020-04-30

How to Cite

Tharapong, R. . (2020). Training Curriculum Development on Thai Students Sexuality in Higher Educational Institutions in Chonburi Province. Journal of Education Burapha University, 31(1), 104–117. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edubuu/article/view/244179