รูปแบบการเสริมสร้างจิตสาธารณะ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
รูปแบบการเสริมสร้างจิตสาธารณะสำหรับนักศึกษาครู เป็นกระบวนการส่งเสริมให้นักศึกษาครูตระหนักรู้ถึงความรับผิดชอบต่อสังคมส่วนรวมร่วมกัน เน้นการปลูกจิตสำนึกในการพัฒนาตนเป็นแบบอย่างที่ดีในการเป็นผู้เสียสละ และช่วยเหลือสังคม การส่งเสริมให้นักศึกษาครูมีจิตสาธารณะเป็นกลยุทธ์ที่สำคัญต่อความรับผิดชอบสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรส่วนรวม นับเป็นการเตรียมแบบอย่างที่สำคัญในกระบวนการฝึกหัดครู เพื่อการฝึกตนเองในการบำเพ็ญประโยชน์ให้แก่สังคม รวมทั้งเป็นแบบอย่างที่ดีแก่เด็กและเยาวชนให้เป็นผู้มีจิตสำนึกสาธารณะต่อส่วนรวมในโอกาสได้ปฏิบัติหน้าที่ครูต่อไป
รูปแบบการเสริมสร้างจิตสาธารณะสำหรับนักศึกษาครูเน้นการพัฒนาด้านจิตพิสัยและทักษะพิสัยเป็นสำคัญ มีองค์ประกอบสำคัญ คือ หลักการ จุดมุ่งหมาย กระบวนการจัดกิจกรรม 5 ขั้นตอน และการประเมินผล โดยมีปัจจัยเอื้อต่อการเสริมสร้างจิตสาธารณะที่สำคัญ ได้แก่ การจัดกิจกรรมที่เน้นการมีส่วนร่วม การลงมือปฏิบัติ แหล่งเรียนรู้ที่เอื้อต่อการพัฒนาคุณลักษณะด้านจิตสาธารณะ ด้านผู้สอนหรือวิทยากรที่ควรเป็นตัวแบบที่ดี มีประสบการณ์ตรงด้านจิตสาธารณะ และด้านระยะเวลา การปลูกฝังจิตสาธารณะควรใช้เวลาทั้งในและนอกห้องเรียน มีการปฏิบัติอย่างต่อเนื่องจนเป็นนิสัย อันจะนำไปสู่การเสริมสร้างจิตสาธารณะสำหรับนักศึกษาครูที่จะเป็นทรัพยากรบุคคลสำคัญของประเทศในอนาคตให้มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ ก่อเกิดประโยชน์แก่สังคมโดยรวม
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แนวทางการนำปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในการจัดการศึกษาในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2561). ปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม ให้เด็กไทย. สืบค้นจาก https://www. Kriengsak.com
โครงการจิตอาสาพัฒนาชุมชน. (2558). ความสำคัญของจิตสาธารณะ. สืบค้นจาก https://www.sites.google.com
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2552). สอนเด็กให้มีจิตสาธารณะ. กรุงเทพฯ: วีพริ้นท์.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2538). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม: การวิจัยและพัฒนาบุคคล. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด.
ปิยลักษณ์ พฤกษะวัน. (2554). การศึกษาองค์ประกอบและพัฒนาจิตสาธารณะของเด็กปฐมวัยด้วยรูปแบบการเรียนการสอน MADE. (ปริญญานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
พรทิพย์ มนตรีวงศ์. (2554). การพัฒนาจิตสาธารณะในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ด้วยการให้การปรึกษากลุ่มแบบพิจารณาเหตุผลอารมณ์ และพฤติกรรม. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาจิตวิทยาการให้คำปรึกษามหาวิทยาลัยบูรพา).
พระเดิมแท้ ชาวหินฟ้า, รัศมี กฤษณมิษ และสุวิดา แสงสีหนาท. (2550). รายงานการศึกษาแนวทางการปลูกจิตสำนึกคุณธรรมผ่านระบบการศึกษา: กรณีศึกษามูลนิธิพุทธฉือจี้ไต้หวัน. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟิก จำกัด.
วสิษฐ เดชกุญชร. (2560). โครงการพระราชทานในรัชกาลที่ 10. สืบค้นจาก https://www.//matichon.co.th/news
ศิริ แคนสา. (2551). การพัฒนาจิตสำนึกสาธารณะนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา: กรณีศึกษาโรงเรียนคอนสวรรค์.(วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, สาขาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
ศิริลักษณ์ เลื่อนยศ. (2553). การพัฒนาแบบวัดคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านการมีจิตสาธารณะ สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัย
ราชภัฏเพชรบูรณ์).
ศุภรัตน์ ทองอ่อน. (2550). การศึกษาเปรียบเทียบจิตสำนึกสาธารณะในการอนุรักษ์ทรัพยากรของนักเรียนชั้นมัธยม ศึกษาปีที่ 3 และปีที่ 6 ในจังหวัดปราจีนบุรี. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
สมหมาย วิเศษชู. (2554). การพัฒนากระบวนการเสริมสร้างจิตสาธารณะของนักเรียนโรงเรียนฆ้องชัยวิทยาคม. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2560). ขอให้คนไทยใฝ่ปัญญา ขอให้ชาวพุทธศึกษาให้รู้ธรรมจริง. กรุงเทพ: พิมพ์สวย จำกัด.
สมาคมครูภาษาไทยแห่งประเทศไทย. (2560). พระบรมราโชบายด้านการศึกษาของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 10.
สืบค้นจาก https://www.attth.org
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2554). ความหมายของจิตสาธารณะ. สืบค้นจาก https://www.royin.go.th
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). สืบค้นจาก https://www.nesdb.go.th.
Kohlberg, L. (1976). “Moral stages and moralization” moral development and behavior: Theory, research and social issues. New York: Holt, Rinehart and Winston.
Krathwohl, D. R., Bloom, B. S., and Masia, B. B. (1964). Taxonomy of educational objectives handbook II: Affective domain. New York: David McKay Co.
