การพัฒนารูปแบบการรับรู้นำไปสู่ความภักดีในแบรนด์ร้านสะดวกซื้อสมัยใหม่ใน จังหวัดกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ด้านต่าง ๆ ในองค์ประกอบ (การตระหนักรู้ในแบรนด์
และการรับรู้คุณภาพในแบรนด์) ของความภักดีในแบรนด์ร้านสะดวกซื้อสมัยใหม่ของลูกค้าที่มีอายุมากกว่า 55 ปี
ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร และเพื่อศึกษาการพัฒนารูปแบบการรับรู้ที่ส่งผลต่อการสร้างความภักดีของลูกค้าใน
แบรนด์ร้านสะดวกซื้อสมัยใหม่ของผู้สูงอายุในจังหวัดกรุงเทพมหานคร โดยใช้การวิจัยเชิงปริมาณ ตัวแปรที่ใช้
ในการวิจัยประกอบด้วยตัวแปรอิสระจำนวน 6 ปัจจัยได้แก่ การรับรู้การสื่อสารผ่านโฆษณาและการส่งเสริมการขาย
การรับรู้ในชื่อเสียง การรับรู้ในภาพลักษณ์ที่สังเกตได้ การรับรู้ในภาพลักษณ์ด้านราคา การตระหนักรู้ในแบรนด์ และ
การรับรู้คุณภาพของแบรนด์ ส่วนตัวแปรตามคือ ความภักดีในแบรนด์ของร้านสะดวกซื้อสมัยใหม่ ทำการเก็บรวบรวม
ขอ้ มูลจากกลมุ่ ตัวอยา่ งทีมี่อายุมากกวา่ 55 ปี จากการส่มุ ตัวอย่างแบบชัน้ ภูมแิ ละแบบกลมุ่ ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
จำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเป็นสถิติหลักในการวิเคราะห์
ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อความภักดีของลูกค้ากลุ่มที่มีอายุมากกว่า 55 ปีมากที่สุดคือ
การรับรู้คุณภาพของแบรนด์ร้านสะดวกซื้อสมัยใหม่ ตามมาด้วยการรับรู้ในภาพลักษณ์ด้านราคา และการรับรู้
ในภาพลักษณ์ที่สังเกตได้ โดยการรับรู้ในชื่อเสียงมีผลทางลบต่อความภักดีที่มีต่อแบรนด์