การวัดประสิทธิภาพทางเทคนิคของการผลิตมันสำปะหลังของประเทศไทย

บทคัดย่อ

ปัจจุบันเกษตรกรผู้ปลูกมันสำปะหลังในประเทศไทยต้องเผชิญกับความท้าทายทั้งด้านเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมหลายประการ ซึ่งส่งผลกระทบอย่างยิ่งต่อประสิทธิภาพการผลิต งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวัดประสิทธิภาพเชิงเทคนิคของเกษตรกรผู้ปลูกมันสำปะหลังของประเทศไทย โดยใช้การวิเคราะห์เส้นพรมแดนสุ่ม (Stochastic Frontier Analysis: SFA) ร่วมกับฟังก์ชันการผลิตแบบคอบบ์–ดักลาส (Cobb–Douglas) โดยงานวิจัยนี้เป็นการประยุกต์ใช้วิธีการวิเคราะห์แบบ SFA กับเกษตรกรผู้ปลูกมันสำปะหลังของประเทศไทยใช้ข้อมูลปฐมภูมิซึ่งได้เก็บรวบรวมข้อมูลจากเกษตรกรจำนวน 400 ราย ในแปดจังหวัด ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ ผลการศึกษาพบว่าค่าประสิทธิภาพเชิงเทคนิคเฉลี่ยเท่ากับ 0.853 โดยมีค่าสูงสุด 0.970 ค่าต่ำสุด 0.591 และค่า gamma เท่ากับ 0.876 ซึ่งบ่งชี้ว่าความผันแปรของผลผลิตส่วนใหญ่ เกิดจากการบริหารจัดการฟาร์ม มากกว่าปัจจัยภายนอกที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของเกษตรกร อายุของเกษตรกร
มีความสัมพันธ์กับความไม่มีประสิทธิภาพที่สูงขึ้น ในขณะที่ประสบการณ์ การฝึกอบรม และการจัดการโรคพืชมีความสัมพันธ์กับความไม่มีประสิทธิภาพที่ลดลง ที่น่าสังเกตคือ การสนับสนุนจากภาครัฐไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิจัยนี้ได้ชี้ให้เห็นถึงคุณค่าของการสนับสนุนด้านการจัดการและการดำเนินงานที่มุ่งเป้า รวมถึงการฝึกอบรม เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการผลิตมันสำปะหลังในภาพรวมของประเทศไทยได้เป็นอย่างดี