การศึกษากลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์

นิพัทธา สังข์ยก; อังคณา อังคณา; จักรกฤษณ์ จันทะคุณ

ผู้แต่ง

นิพัทธา สังข์ยก สาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์
อังคณา อังคณา สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
จักรกฤษณ์ จันทะคุณ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

คำสำคัญ:

กลวิธีการเรียนภาษา, การเรียนภาษาอังกฤษ, นักศึกษาครู

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วยนักศึกษาสาขาวิชาคณิตศาสตร์ จำนวน 44 คน โดยใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive sampling) โดยพิจารณาจากระดับผลการเรียนเฉลี่ยทางด้านภาษาอังกฤษดี อันดับสองรองจากสาขาวิชาภาษาอังกฤษ แต่มีปัญหาในการโต้ตอบและการมีส่วนร่วมในชั้นเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามกลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษ ที่ดัดแปลงจาก Oxford’s Strategy Inventory for Language Learning Version 7.0 ซึ่งผู้วิจัยได้แปลเป็นภาษาไทยและปรับคําให้เหมาะสมกับบริบท มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) จากการพิจารณาของผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน เท่ากับ 0.89 แบบสอบถามกลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษแบ่งออกเป็น 6 กลวิธี คือ 1. ด้านการจำ 2.ด้านปัญญา 3.ด้านการชดเชย 4. ด้านอภิปัญญา 5. ด้านจิตใจ และ 6. ด้านสังคม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยครั้งนี้พบว่า นักศึกษาใช้กลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษทุกด้านในระดับปานกลาง ทั้ง 6 กลวิธีมีการปฏิบัติในระดับปานกลาง ( $gif.latex?\bar{x}$ = 3.13, S.D. = 0.79) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ผู้เรียนใช้กลวิธีด้านการชดเชย ( $gif.latex?\bar{x}$ = 3.25, S.D. = 0.84) รองลงมา คือ กลวิธีด้านอภิปัญญา ( $gif.latex?\bar{x}$ = 3.24, S.D. = 0.94) กลวิธีด้านจิตใจ ( $gif.latex?\bar{x}$ = 3.22, S.D. = 0.89) ส่วนกลวิธีด้านการจำ ( $gif.latex?\bar{x}$ = 3.12, S.D. = 0.84) และกลวิธีด้านสังคม ( $gif.latex?\bar{x}$ = 3.12, S.D. = 1.00) มีค่าเฉลี่ยเท่ากัน และกลวิธีด้านปัญญา ( $gif.latex?\bar{x}$ = 2.83, S.D. = 0.94) ตามลำดับ

เอกสารอ้างอิง

กนกรัตน์ คุณะสารพันธ์. (2559). ผลสัมฤทธิ์และกลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษในค่ายอบรมภาษาอังกฤษของนักศึกษาปริญญาโททุน สควค. รุ่นที่ 1 สาขาวิชาคณิตศาสตร์ศึกษา วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. รายงานผลการวิจัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). คู่มือบริหารจัดการเวลาเรียน ลดเวลาเรียนเพิ่ม เวลารู้. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.

กฤชเชาว์ นันทสุดแสวง. (2563). ทัศนคติของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในระดับต่ำ. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 7(1), 189–203.

ชุติมา วัฒนะคีรี. (2561). ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 4(1), 101–110.

นฤมล โคตรสมบัติ. (2546). กรณีศึกษาการใช้กลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลเพื่อใช้ในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ. ปริญญานิพนธ์ ศศ.ม. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.

ศิวนนท์ นิลพาณิชย์. (2560). กลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นปีที่ 1. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 7(2), 1–12.

สาธิตา สังข์พงษ์. (2564). การศึกษาการใช้กลยุทธ์การเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 12(3), 37–52.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการ ยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

อรุณี อรุณเรือง รพีพรรณ สุฐาปัญณกุล และภาวิณี อุ่นวัฒนา. (2560). กลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 ระหว่างสาขาวิชาการท่องเที่ยวการโรงแรม ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล. การประชุมวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ 9 (9th RMUTNC) และการประชุมวิชาการนานาชาติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ 8 (8th RMUTIC). 8 สิงหาคม 2560 หน้า 37–45. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล.

Brown, H. (1989). Principal of language learning and teaching. (3rded). Cambridge: Prentice Hall International (London) Ltd.

Khamkhien, A. (2013). Roles of English as an international language on learning strategies among Japanese and Thai learners. Journal of Teaching and Education, 2(2), 473–483.

Khatib, M., Hassanzadeh & M., Rezaei, S. (2011). Vocabulary Learning Strategies of Iranian Upper–Intermediate EFL Learners. International Education Studies, 4(2), 144–152.

Krashen, S. D. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Oxford: Pergamon Press.

Oxford, R. L. (1990). Language learning strategies: what every teacher should know. Boston: Heinle & Heinle Publishers.

______. (1992/1993). Language learning strategies in a Nutshell: Update and ESL suggestions. TESOL Journal, 2, 18–22.

O’Malley, J.M. & Chamot, A.U. (1990). Learning Strategies in Second Language Acquisition. Cambridge: Cambridge University Press

Wenden, A & Rubin, Joan. (1987). Learner Strategies in Language Learning. New Jersey: Prentice Hall.

Willing, Ken. (1989). Teaching How to Learn: Learning Strategies in ESL. Sydney: National Centre for English Language Teaching and Research.

Yaowadee Jones. (2010). A Study of English Learning Strategies Used by Matthayomsuksa 6 Students of the Top Ten O–Net Scoring Schools. Srinakharinwirot Research and Development (Journal of Humanities and Social Sciences), 2(4), 138–152.