การรับรู้ภาวะคุกคามโรคไข้เลือดออกของนักศึกษาที่อาศัยอยู่ในหอพักมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคใต้

บทคัดย่อ

การศึกษาการรับรู้ภาวะคุกคามโรคไข้เลือดออกของนักศึกษาที่อาศัยอยู่ในหอพักมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคใต้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินระดับการรับรู้ภาวะคุกคาม และความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาวะคุกคามกับพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้ลือดออกของนักศึกษา ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือนักศึกษาที่พักอาศัยอยู่ในหอพักมหาวิทยาลัยจำนวน 4,919 คน ถูกคำนวรเป็นกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 343 คน เก็บข้อข้อมูลระหว่างเดือน กันยายน 2560 – พฤาภาคม 2561ด้วยแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและทดสอบความสัมพันธ์ด้วย Pearson's Correlation Coefficient

          ผลการศึกษาพบว่าส่วนนักศึกษารับรู้ภาวะคุกคามของโรคไข้เลือดออกในระดับมากร้อยละ 68.5 เมื่อจำแนกเป็นการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการป่วยโรคไข้เลือดออกพบว่า นักศึกษารับรู้ในระดับมากร้อยละ 65.0  รับรู้อันตรายของโรคในระดับมาก ร้อยละ 70.0 ส่วนพฤติกรรมการป้องกันโรคพบว่า มีพฤติกรรมการป้องกันโรคในระดับมากเช่นกัน ร้อยละ 51.1 เมื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างภาวะคุกคามกับพฤติกรรมการป้องกันโรคพบว่ามีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p-value <0.01, r-0.141 การศึกษาครั้งเสนอแนะว่ามหาวิทยาลัยควรจัดกิจกรรมรณรงค์ทำลายแหล่งเพาะพันธ์ลูกน้ำยุงลายอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะภายในหอพักนักศึกษาและบรรจุการจัดการปัญหาโรคไข้เลือดออกเป็นรายวิชาพื้นฐานสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 เพื่อเป็นฐานการเรียนรู้ในชีวิตประจำวัน