แบบจำลองสมการเชิงโครงสร้างของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ในการสร้างชุมชนการเรียนรู้ดิจิทัลทางวิชาชีพ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่คาดหวังของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในการสร้างชุมชนการเรียนรู้ดิจิทัลทางวิชาชีพ 2) เพื่อสร้างและพัฒนาแบบจำลองสมการเชิงโครงสร้างของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในการสร้างชุมชนการเรียนรู้ดิจิทัลทางวิชาชีพ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แนวคิดแบบจำลองสมการเชิงโครงสร้างเป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัยคือโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 และ 2 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2566 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และหัวหน้าฝ่ายงานวิชาการ จำนวน 370 คน ซึ่งได้มาโดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของทาโร่ ยามาเน่ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเชิงคุณภาพ จำนวน 7 โรงเรียน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพื้นฐานและสถิติอ้างอิง และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า
1) สภาพปัจจุบันของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในการสร้างชุมชนการเรียนรู้ดิจิทัลทางวิชาชีพ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก สภาพที่คาดหวังโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) แบบจำลองสมการเชิงโครงสร้างของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในการสร้างชุมชนการเรียนรู้ดิจิทัลทางวิชาชีพ ประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ วิสัยทัศน์ร่วมขององค์กร ภาวะผู้นำดิจิทัล วัฒนธรรมการเรียนรู้ร่วมกัน การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล และระบบการติดตามและประเมินผล
มีอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมต่อการสร้างชุมชนการเรียนรู้ดิจิทัลทางวิชาชีพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ เป็นแนวคิดของผู้เขียน ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ข้อความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการีพิมพ์ในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ หากบุคคลใดหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ขวัญหล้า น้อยนวล, พิมผกา ธรรมสิทธิ์ และสุกัญญา รุจิเมธาภาส. (2564). การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(7), 176–189. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/248938
เจนจิรา แสนไชย และทนงศักดิ์ คุ้มไข่น้ำ. (2566). ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัยสหวิทยาการ, 3(6), 183–200. https://doi.org/10.60027/iarj.2023.271284
ชูชาติ พวงสมจิตร์. (2560). ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพและแนวทางการนำมาใช้ในสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 10(1), 34–41. https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/712
ธนัชชนม์ มาตระออ. (2564). แนวทางการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่]. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่. https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:162394
ทินกร เผ่ากันทะ และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37–44. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/252246
ประเวศน์ มหารัตน์สกุล. (2550). ภาวะผู้นำ: ความเป็นไปในสังคมไทยและวิธีการแก้ไข. กรุงเทพฯ: พิมพ์ตะวัน.
ปรียาพร ธารีแดน และระติกรณ์ นิยมะจันทร์. (2567). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลของผู้บริหาร
สถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา. วารสารศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 3(1), 65-76. https://so08.tci-thaijo.org/index.php/edunmcj/article/view/3347
ปิยะอาภา พิทักษ์. (2565). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่ยุคดิจิทัลสำหรับสถานศึกษาในสังกัดกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยสยาม. http://e-library.siam.edu/fulltext_dl/d-p-2565-piyaapa-pitak.pdf
พูลพงศ์ สุขสว่าง. (2557). หลักการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง. Princess of Naradhiwas University Journal, 6(2), 95–112. https://li01.tci-thaijo.org/index.php/pnujr/article/view/53852
วิทวัส นิดสูงเนิน, สมบูรณ์ บูรศิริรักษ์ และมารุต พัฒผล. (2565). การพัฒนาโมเดลสมการโครงสร้างของปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โรงเรียนมัธยมศึกษา
ในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(4), 1638–1658.
https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/260775/176919
รัชยา เรืองศรี. (2562). ปรับธุรกิจให้รอดในยุคดิจิทัล = Digital Darwinism. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
วาสินี สุวรรณคาม, กัญญ์รัชการย์ เลิศอมรศักดิ์. (2567). ภาวะผู้นำตามสถานการณ์ที่ส่งผลต่อ
ประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. วารสารการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 35(3), 32-48.
https://so02.tci thaijo.org/index.php/edubuu/article/view/267803
ศิริกัญญา ศิริสุทธารมย์, พรเทพ เสถียรนพเก้า, และอภิสิทธิ์ สมศรีสุข. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของ
ผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นนวัตกรการศึกษาของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 10(2), 463-476. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/283815
วรัญญา ยินดี, อัญชิษฐา เชียงนิยม และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคนิวนอร์มัล. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร. 5(4). 245-259. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/tmd/article/view/259874
สมเกียรติ ทนโนนแดง, ศิริถาวร อุดมพันธุ์ และดาวรุ้ง กองสอน. (2564). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 4(2), 85-98. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/soc-rmu/issue/view/16865/4124
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการอบรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพสู่สถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2567). แผนขับเคลื่อนนโยบายการศึกษาของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ระยะ 4 ปี. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13
(พ.ศ. 2566–2570). ราชกิจจานุเบกษา. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2565/E/258/T_0001.PDF
หฤทัย กาแก้ว และสมหญิง จันทรุไทย. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษาสหวิทยาเขตเมืองพัทลุงสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพัทลุง.
วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(3), 272-282. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/rtnb/article/view/7570
Afiah Mukhtar, Asmawiyah, Nurjaya & Muhammad Ilyas Thamrin Tahir. (2021). Effects of Leader Empathy During the Covid-19 Pandemic. Business and Management Research, volume 205, 17–24. DOI: http://dx.doi.org/10.2991/aebmr.k.220107.004
Chumnandoo, N. & Phathomvirawat, S. (2024). The Digital Era and School Administration using The G-STAR MODEL. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4 (6), 659-670; DOI: https://doi.org/10.60027/iarj.2024.279463
DuFour, R. (2004). What is a “professional learning community”?. Educational Leadership, 61(8), 6–11. https://www.scirp.org/reference/referencespapers?referenceid=1818223
Fullan, M. (2016). The new meaning of educational change (5th ed.). Teachers College Press.
Hair, J. F., Risher, J. J., Sarstedt, M., & Ringle, C. M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European Business Review, 31(1), 2–24. https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203
Hord, S. M. (2009). Professional learning communities: Educators working collaboratively for continuous improvement. Journal of Staff Development, 30(1), 40–43.
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
Mandinach, E. B., & Gummer, E. S. (2016). Data literacy for educators: Making it count in teacher preparation and practice. Teachers College Press.
Northouse, P. G. (2022). Leadership: Theory and practice (9th ed.). Sage Publications.
Panich, W. (2012). Learning organization and knowledge management. Tathatata Publications.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling (3rd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Century.
Sheninger, E. C. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin.
