A Structural Equation Model of Secondary School Administrators in Creating Digital Professional Learning Communities
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were to: 1) examine the current and desirable conditions of secondary school administrators in developing digital professional learning communities (DPLCs);
2) develop a structural equation model (SEM) of secondary school administrators for creating digital professional learning communities The quantitative research applied the structural equation modeling approach as the research framework. The research area consisted of secondary schools under the Bangkok Secondary Educational Service Area Offices 1 and 2, under the Office of the Basic Education Commission, in the academic year 2023. The sample group comprised 370 school administrators, including principals, vice principals, and heads of academic affairs, determined using Yamane’s sample size table. The qualitative informants included administrators and teachers from seven selected schools, obtained through purposive sampling. Research instruments consisted of questionnaires and interview forms. Quantitative data were analyzed using descriptive and inferential statistics, while qualitative data were analyzed through content analysis. The research findings revealed that: 1) the current condition of secondary school administrators practices for developing digital professional learning communities was at a high level, while the desirable condition was at the highest level overall; 2) the structural equation model consisted of key components, including shared organizational vision, digital leadership, collaborative learning culture, digital technology utilization, and monitoring and evaluation systems, all of which had significant direct and indirect effects on the development of digital professional learning communities
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ เป็นแนวคิดของผู้เขียน ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ข้อความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการีพิมพ์ในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ หากบุคคลใดหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการก่อนเท่านั้น
References
ขวัญหล้า น้อยนวล, พิมผกา ธรรมสิทธิ์ และสุกัญญา รุจิเมธาภาส. (2564). การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(7), 176–189. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/248938
เจนจิรา แสนไชย และทนงศักดิ์ คุ้มไข่น้ำ. (2566). ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัยสหวิทยาการ, 3(6), 183–200. https://doi.org/10.60027/iarj.2023.271284
ชูชาติ พวงสมจิตร์. (2560). ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพและแนวทางการนำมาใช้ในสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 10(1), 34–41. https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/712
ธนัชชนม์ มาตระออ. (2564). แนวทางการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่]. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่. https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:162394
ทินกร เผ่ากันทะ และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37–44. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/252246
ประเวศน์ มหารัตน์สกุล. (2550). ภาวะผู้นำ: ความเป็นไปในสังคมไทยและวิธีการแก้ไข. กรุงเทพฯ: พิมพ์ตะวัน.
ปรียาพร ธารีแดน และระติกรณ์ นิยมะจันทร์. (2567). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลของผู้บริหาร
สถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา. วารสารศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 3(1), 65-76. https://so08.tci-thaijo.org/index.php/edunmcj/article/view/3347
ปิยะอาภา พิทักษ์. (2565). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่ยุคดิจิทัลสำหรับสถานศึกษาในสังกัดกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยสยาม. http://e-library.siam.edu/fulltext_dl/d-p-2565-piyaapa-pitak.pdf
พูลพงศ์ สุขสว่าง. (2557). หลักการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง. Princess of Naradhiwas University Journal, 6(2), 95–112. https://li01.tci-thaijo.org/index.php/pnujr/article/view/53852
วิทวัส นิดสูงเนิน, สมบูรณ์ บูรศิริรักษ์ และมารุต พัฒผล. (2565). การพัฒนาโมเดลสมการโครงสร้างของปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โรงเรียนมัธยมศึกษา
ในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(4), 1638–1658.
https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/260775/176919
รัชยา เรืองศรี. (2562). ปรับธุรกิจให้รอดในยุคดิจิทัล = Digital Darwinism. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
วาสินี สุวรรณคาม, กัญญ์รัชการย์ เลิศอมรศักดิ์. (2567). ภาวะผู้นำตามสถานการณ์ที่ส่งผลต่อ
ประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. วารสารการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 35(3), 32-48.
https://so02.tci thaijo.org/index.php/edubuu/article/view/267803
ศิริกัญญา ศิริสุทธารมย์, พรเทพ เสถียรนพเก้า, และอภิสิทธิ์ สมศรีสุข. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของ
ผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นนวัตกรการศึกษาของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 10(2), 463-476. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/283815
วรัญญา ยินดี, อัญชิษฐา เชียงนิยม และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคนิวนอร์มัล. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร. 5(4). 245-259. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/tmd/article/view/259874
สมเกียรติ ทนโนนแดง, ศิริถาวร อุดมพันธุ์ และดาวรุ้ง กองสอน. (2564). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 4(2), 85-98. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/soc-rmu/issue/view/16865/4124
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการอบรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพสู่สถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2567). แผนขับเคลื่อนนโยบายการศึกษาของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ระยะ 4 ปี. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13
(พ.ศ. 2566–2570). ราชกิจจานุเบกษา. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2565/E/258/T_0001.PDF
หฤทัย กาแก้ว และสมหญิง จันทรุไทย. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษาสหวิทยาเขตเมืองพัทลุงสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพัทลุง.
วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(3), 272-282. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/rtnb/article/view/7570
Afiah Mukhtar, Asmawiyah, Nurjaya & Muhammad Ilyas Thamrin Tahir. (2021). Effects of Leader Empathy During the Covid-19 Pandemic. Business and Management Research, volume 205, 17–24. DOI: http://dx.doi.org/10.2991/aebmr.k.220107.004
Chumnandoo, N. & Phathomvirawat, S. (2024). The Digital Era and School Administration using The G-STAR MODEL. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4 (6), 659-670; DOI: https://doi.org/10.60027/iarj.2024.279463
DuFour, R. (2004). What is a “professional learning community”?. Educational Leadership, 61(8), 6–11. https://www.scirp.org/reference/referencespapers?referenceid=1818223
Fullan, M. (2016). The new meaning of educational change (5th ed.). Teachers College Press.
Hair, J. F., Risher, J. J., Sarstedt, M., & Ringle, C. M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European Business Review, 31(1), 2–24. https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203
Hord, S. M. (2009). Professional learning communities: Educators working collaboratively for continuous improvement. Journal of Staff Development, 30(1), 40–43.
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
Mandinach, E. B., & Gummer, E. S. (2016). Data literacy for educators: Making it count in teacher preparation and practice. Teachers College Press.
Northouse, P. G. (2022). Leadership: Theory and practice (9th ed.). Sage Publications.
Panich, W. (2012). Learning organization and knowledge management. Tathatata Publications.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling (3rd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Century.
Sheninger, E. C. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin.
