การส่งเสริมการขายสินค้าผลิตภัณฑ์ชุมชนด้วยการขายสินค้าออนไลน์ผ่านสื่อโซเชียลมีเดีย กรณีศึกษา อำเภอเหล่าเสือโก้ก จังหวัดอุบลราชธานี
คำสำคัญ:
โซเชียลมีเดีย, ช่องทางออนไลน์, ผลิตภัณฑ์ชุมชนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์และออกแบบการส่งเสริมการขายสินค้าชุมชนด้วยช่องทางการขายออนไลน์ 2) ประยุกต์ใช้รูปแบบการขายออนไลน์บนสื่อสังคมออนไลน์ และ 3) พัฒนาช่องทางการขายออนไลน์บนสื่อโซเชียลมีเดียสำหรับส่งเสริมการขายสินค้าชุมชน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ กลุ่มเจ้าของผลิตภัณฑ์ชุมชนในเขตอำเภอเหล่าเสือโก้ก จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 15 กลุ่มผลิตภัณฑ์ และ ผู้ใช้งานจำนวน 70 คน ซึ่งเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยสื่อสังคมออนไลน์ประเภทเฟซบุ๊กแฟนเพจ แบบสัมภาษณ์ และ แบบสอบถามความพึงพอใจ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)
ผลการวิจัยพบว่า
1) การสร้างช่องทางออนไลน์บนสื่อสังคมออนไลน์ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยผู้ให้ข้อมูลให้ความสำคัญสูงสุดกับด้านขนาดของบรรจุภัณฑ์ ข้อมูลผลิตภัณฑ์ การนำเสนอด้วยภาพนิ่ง และความชัดเจนของรูปแบบตัวอักษรและรูปภาพ (= 4.60 S.D. = 0.62)
2) ผลการประยุกต์ใช้รูปแบบการขายออนไลน์ พบว่า การตอบคำถามลูกค้าอย่างรวดเร็วเป็นปัจจัยสำคัญที่สร้างความพึงพอใจและกระตุ้นการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค
3) ผลการประเมินภาพรวมด้านรูปแบบการนำเสนอช่องทางการขายออนไลน์บนสื่อสังคมออนไลน์ พบว่าอยู่ในระดับมาก (= 4.49 S.D. = 0.62) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการส่งเสริมการขายสินค้าผลิตภัณฑ์ชุมชนผ่านช่องทางออนไลน์เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการเข้าถึงผู้บริโภคยุคปัจจุบัน
เอกสารอ้างอิง
จิรภัทร ไชยเทพา และ อรุณี พรมคำบุตร. (2565). การพัฒนาตลาดออนไลน์ผ่าน Facebook Fan Page ของไร่ปรียา ตำบลบ้านเม็ง อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น. Khon Kaen Agriculture Journal, 50(1), 85-91.
ณรงค์ยศ มหิทธิวาณิชชา. (2566, 11 สิงหาคม). พฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในไทย. https://twfdigital.com/2024/08/facebook-ig-engagement-benchmark/
เทียนหอมปภาวดี. (ม.ป.ป.). หน้าหลัก [Facebook profile]. Facebook. https://www.facebook.com/phapawadeecandle2528.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุรีวิยาสาส์น
ไพโรจน์ ตีรณธนากุล และสินทร ศิลา. (2530). สถิติเพื่อการวิจัยทางการศึกษา. ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
ภาวิณีย์ มาตแม้น, ปราริชาติ รื่นพงษ์พันธ์ และ จัดการ หาญบาง (2567). การพัฒนาช่องทางการจำหน่ายผ่านสื่อสังคมออนไลน์จากชุมชนในตำบลบางเล่า อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสาร Roi Kaensarn Academi, 9(10), 1390-1412.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2566). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2566. https://opendata.etda.or.th/dataset/dataset_25_02
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2568). พฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2568. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. https://www.etda.or.th/th/Useful-Resource/documents-for-download.aspx?keyword=พฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2568). รายงานสถานการณ์การใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2568. https://opendata.etda.or.th/dataset/iub_01_65
Aaker, D. A. (1996). Building strong brands. Free Press.
Chaffey, D., & Ellis-Chadwick, F. (2019). Digital marketing. Pearson UK.
Content Shifu & YouGov Thailand. (2024). Digital Insights Thailand Report 2024. รายงานวิเคราะห์พฤติกรรมผู้ใช้โซเชียลมีเดียในประเทศไทย. https://contentshifu.com/resource/digital-insights-thailand-report-2024/
Content Shifu, & YouGov Thailand. (2024). Social media usage and trends in Thailand 2024. https://contentshifu.com/thailand-social-media-report-2024
DataReportal. (2025, Mar 3). Thailand internet statistics 2025. https://datareportal.com/reports/digital-2025-thailand
DataReportal. Digital 2025: Social media usage in Thailand. https://www.dataxet.co/media-landscape/2025-th/social-media
Kaplan, A. & Haenlein, M. (2010). Users of the World, Unite! The Challenges and Opportunities of Social Media. Business Horizons, 53(1), 59-68. https://doi.org/10.1016/j.bushor.2009.09.003
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2017). Marketing 4.0: Moving from traditional to digital. John Wiley & Sons.
Rovinelli, R., J. & Hambleton, R., K. (1977). On the Use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2, 49-60.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารพิชญทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกอย่างน้อย 3 คน ความคิดเห็นในวารสารพิชญทรรศน์เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์มิใช่ความคิดเห็นของผู้จัดทำ จึงมิใช่ความรับผิดชอบของวารสารพิชญทรรศน์ และบทความในวารสารพิชญทรรศน์สงวนสิทธิ์ตามกฎหมายไทย การจะนำไปเผยแพร่ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากกองบรรณาธิการ