ความสัมพันธ์ระหว่างคุณธรรมของผู้บริหารกับคุณภาพการปฏิบัติงานของครูผู้ดูแลเด็กศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์
คำสำคัญ:
คุณธรรมผู้บริหาร, คุณภาพการปฏิบัติงาน, ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณธรรมของผู้บริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 2) ศึกษาระดับคุณภาพการปฏิบัติงานของครูผู้ดูแลเด็กศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณธรรมของผู้บริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็กกับคุณภาพการปฏิบัติงานของครูผู้ดูแลเด็ก องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้อำนวยการกองการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม จำนวน 49 คน และครูในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จำนวน 220 คน สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2563 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามความคิดเห็น แบบมาตราวัดประเมินค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า
- คุณธรรมผู้บริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ ทั้งโดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก
- คุณภาพการปฏิบัติงานของครูผู้ดูแลเด็กศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ ทั้งโดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก
- ความสัมพันธ์ระหว่างคุณธรรมของผู้บริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็กกับคุณภาพการปฏิบัติงานของครูผู้ดูแลเด็ก องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ ภาพรวมมีความสัมพันธ์กันในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
เอกสารอ้างอิง
กฤษณา ขาวใบไม้. ความคิดเห็นต่อการปฏิบัติตนตามจรรยาบรรณของวิชาชีพผู้บริหารและครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 2557.
คณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา, สํานักงาน. รายงานประจําปีการบริหารงานบุคคลของขาราชการและบุคลากรทางการศึกษา ประจําปี พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: สํานักงานฯ, 2550.
ชญากาณฑ์ สังฆธรรม และพรทิพย์ สุริยาชัยวัฒนะ. “พฤติกรรมด้านคุณธรรมของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา อำเภอบ้านนา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก,” ครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. 3, 1 (มกราคม-มิถุนายน 2558): 106-121.
ทิศนา แขมมณี. ศาสตร์การสอน. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์, 2552.
ธงชัย สันติวงษ์. องค์การและการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช, 2535.
ยนต์ ชุ่มจิต. วิชาชีพครู. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์, 2553.
“ข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ พ.ศ. 2556,” ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 130 ตอนพิเศษ 130 ง. หน้า 73. 4 ตุลาคม 2556.
วรัท พฤกษากุลนันท์. ประสิทธิภาพและประสิทธิผล. กรุงเทพฯ: นานมีบุคส์พับลิเคชั่นส์, 2550.
วรรณี โสมประยูร. การวิจัยและพัฒนารูปแบบการสอนและสื่อการสอนคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2541.
เลขาธิการคุรุสภา, สำนักงาน. พระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษาพ.ศ. 2546. พิมพ์ครั้ง ที่ 8. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2549.
สุวิมล บุญลี. การปฏิบัติตนตามจรรยาบรรณวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2557.
Argyris, C. Interpersonal Competence and Organizational Effectiveness. Homewood:Irwin-Dorsey, 1964.
Hoy, Wayne. K and Cecil G. Miskel. Educational Administration : Theory Research and Practice. 4th ed. New York: Harper Collins, 1991.
Simon, Herbert A. Administrative Behavior. New York: The McMillen, 1960.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกอย่างน้อย 3 คน ความคิดเห็นในวารสารพิชญทรรศน์เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์มิใช่ความคิดเห็นของผู้จัดทำ จึงมิใช่ความรับผิดชอบของวารสารพิชญทรรศน์ และบทความในวารสารพิชญทรรศน์สงวนสิทธิ์ตามกฎหมายไทย การจะนำไปเผยแพร่ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากกองบรรณาธิการ
