การพัฒนารูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับสถานศึกษาขนาดเล็ก ในสำนักงานศึกษาธิการภาค 13

ผู้แต่ง

  • ณัฏฐ์ โอ้จินดา สาขาการบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์
  • โกวิท วัชรินทรางกูร คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • นวมินทร์ ประชานันท์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

คำสำคัญ:

: องค์การแห่งการเรียนรู้ , การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 2 , สถานศึกษาขนาดเล็ก , สำนักงานศึกษาธิการ ภาค 13

บทคัดย่อ

           การวิจัยนี้มีมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของรูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับสถานศึกษาขนาดเล็กในสำนักงานศึกษาธิการภาค 13  2) วิเคราะห์และพัฒนารูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับสถานศึกษาขนาดเล็กในสำนักงานศึกษาธิการภาค 13  และ  3) ประเมินรูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับสถานศึกษาขนาดเล็กในสำนักงานศึกษาธิการภาค 13 การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยใช้กระบวนการวิจัยแบบวิจัยและพัฒนาการดำเนินการวิจัย แบ่งเป็น  3  ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1  การศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ระยะที่ 2 การวิเคราะห์และพัฒนารูปแบบ  และ ระยะที่ 3  การประเมินรูปแบบโดยการสัมภาษณ์ ตัวอย่าง จำนวน  313  แห่ง  ผู้ให้ข้อมูลแบบสอบถาม คือ ผู้อำนวยการสถานศึกษา และครู  จำนวน  939  สุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาค่า PNI  และการวิเคราะห์ความเรียง 

ผลการวิจัยพบว่า

         รูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21  สำหรับสถานศึกษาขนาดเล็กในสำนักงานศึกษาธิการภาค 13  ประกอบด้วย แนวคิดและหลักการ วัตถุประสงค์ และองค์ประกอบ 6 องค์ประกอบ ได้แก่  1) การมีแรงจูงใจ  2) การมีโครงสร้างที่เหมาะสม  3) การมีบรรยากาศการทำงาน  4)  การมีวิสัยทัศน์ร่วมของคนในองค์การ  5) การใช้เทคโนโลยี และ 6) การเรียนรู้เป็นทีม  เป็นรูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ที่ผู้ทรงคุณวุฒิได้ประเมินด้านความเหมาะสม  ความเป็นไปได้  และเป็นประโยชน์ในการนำไปใช้ในระดับมากที่สุด  

References

กิตติชัย ไตรรัตนศิริชัย. “การพัฒนากำลังคนเพื่อขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทย ภายใต้โครงการวิจัยเรื่องกำหนดแนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยกับการเตรียมความ พร้อมสู่ศตวรรษที่ 21,” กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557.

ชัชวาล วงษ์ประเสริฐ. การจัดการองค์กร. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท, 2548.

ธีระ รุญเจริญ. ความเป็นมืออาชีพในการจัดการและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง, 2550.

ธีระ รุญเจริญ. สู่ความเป็นผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. กรุงเทพฯ: ชุมทองอุตสาหกรรมและการพิมพ์จำกัด, 2553.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ประมวลสาระชุดวิชาทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. นนทบุรี. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2552.

วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์. ทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: โอเพ่นเวิลด์ส, 2554.

วิชัย วงษ์ใหญ่. “การพัฒนากำลังคนเพื่อขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทย ภายใต้โครงการวิจัยเรื่องกำหนดแนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยกับการเตรียมความพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21” ใน: กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557.

วิโรจน์ สารรัตนะ. โรงเรียนองค์การแห่งการเรียนรู้ : แนวคิดทางการบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์, 2544.

วิโรจน์ สารรัตนะ. ผู้บริหารใหม่. กรุงเทพฯ: ทิพย์วิสุทธิ์, 2548.

วิโรจน์ สารรัตนะ. การบริหารการศึกษา : หลักการ ทฤษฎี หน้าที่ ประเด็น และบทวิเคราะห์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ทิพย์วิสุทธิ์, 2556.

สมาน อัศวภูมิ. การพัฒนารูปแบบการบริหารการประถมศึกษาระดับจังหวัด. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร ดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2537.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. มาตรฐานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, 2551.

สุพรทิพย์ ธนภัทรโชติวัต. การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครูเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะ ครูในทศวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2557.

สุวิมล ว่องวานิช. การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549.

สุวิมล ว่องวานิช. การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558.

Alvin, Toffer. The Third Wave. New York: William Marrow, 1980.

Bardo, J. W. & Hardman, J.J. (1982). Urban Sociology: A systematic production. Chicago. F.E Peacock. Barnes, D.E. 1976.

Bellanca, J, and Brandt, R. 21st century skills: Rethinking How Students Learn. Solution Tree Press, 2010.

Cronbach, Lee J. Essentials of Psychological Testing. 5th ed. New York: Harper Collins,

Hoy W.K. and Miskel C.G. Educational Administration Theory. Research, and Practice.

Boston: Mc Graw-Hill, 2008.

Joyce, B., & Calhoun, E. Models of professional development: A celebration of

educators. Thousand Oaks. CA: Corwin Press, 2010.

Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 1970.

Marquarde, Michael J.; & Raynolds. A. The Global Learning Organization. New York: Irwin, 1994.

Marquardt and Raynolds. A. Building the Learning Organization : Mastering the S Elements for Corporate Learning. New York: McGraw – Hill, 1996.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2020-12-07

How to Cite

โอ้จินดา ณ., วัชรินทรางกูร โ. . ., & ประชานันท์ น. . . (2020). การพัฒนารูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับสถานศึกษาขนาดเล็ก ในสำนักงานศึกษาธิการภาค 13. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 15(3), 73–86. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/Pitchayatat/article/view/228139