ไดโนเสว: การประเมินผลสื่อรณรงค์ภายใต้โครงการสื่อสารเชิงบวกและส่งเสริมการเข้าถึงบริการถุงยางอนามัยของคนรุ่นใหม่
คำสำคัญ:
สื่อรณรงค์, ถุงยางอนามัย, เด็กและเยาวชน, คนรุ่นใหม่, การประเมินผลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สื่อรณรงค์ภายใต้โครงการสื่อสารเชิงบวกและส่งเสริมการเข้าถึงบริการถุงยางอนามัยของคนรุ่นใหม่ 2) ศึกษาความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการเข้าถึงและการใช้ถุงยางอนามัย ภายหลังการเปิดรับสื่อรณรงค์ภายใต้โครงการสื่อสารเชิงบวกและส่งเสริมการเข้าถึงบริการถุงยางอนามัยของคนรุ่นใหม่ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงประเมินผล แบ่งขั้นตอนการวิจัยออกเป็น 2 ขั้นตอน โดยขั้นตอนที่ 1 มีหน่วยวิเคราะห์ข้อมูลเป็นสื่อรณรงค์ที่ปรากฎอยู่บนสื่อสังคมออนไลน์ ชื่อบัญชี “ไดโนเสว” หรือ “Dinoziaw” ซึ่งเผยแพร่ตั้งแต่ช่วงปี 2566 – 2568 คัดเลือกเนื้อหามาวิเคราะห์แบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 20 เนื้อหา ใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาและสร้างข้อสรุปแบบอุปนัย และขั้นตอนที่ 2 มีกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ติดตามที่เคยเปิดรับสื่อรณรงค์ของโครงการ จำนวน 402 คน ได้มาด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยกำหนดเกณฑ์วัดความสำเร็จของการใช้สื่อรณรงค์ด้วยกระบวนการมีส่วนร่วมระหว่างผู้วิจัยและผู้บริหารโครงการ
ผลการวิจัยพบว่า 1) การใช้สื่อรณรงค์ปรากฎเนื้อหา ครอบคลุมวัตถุประสงค์ของโครงการคือ ข้อมูลการเข้าถึงถุงยางอนามัยโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ให้ความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง การส่งเสริมทัศนคติและพฤติกรรมการใช้ถุงยางอนามัย ใช้ภาษาอยู่ในระดับเดียวกันกับผู้รับสาร สื่อสารด้วยถ้อยคำตรงไปตรงมา ใช้คำศัพท์แสลง คำย่อ วลีติดปาก หรือภาษาลู และใช้ภาพวาดการ์ตูนที่จัดทำขึ้น รวมทั้งวางกลวิธีสื่อสารด้วยการเสนอเนื้อหาซ้ำ ๆ และเกาะกระแสสังคมหรือเทศกาลสำคัญ เพื่อให้สารเข้าถึงและได้รับความสนใจจากผู้รับสารที่เป็นเป้าหมายของโครงการ 2) ผลการประเมินการใช้สื่อรณรงค์ของโครงการ ภาพรวม
อยู่ในระดับดี เมื่อจำแนกผลประเมินรายด้าน พบว่า ด้านที่มีผลการประเมินอยู่ในเกณฑ์ผ่านคือ ด้านการเข้าถึงถุงยางอนามัยโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ด้านทัศนคติต่อถุงยางอนามัย และด้านพฤติกรรมการใช้ถุงยางอนามัย ขณะที่ด้านไม่ผ่านการประเมินคือ ด้านความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับถุงยางอนามัย
เอกสารอ้างอิง
กรมความร่วมมือระหว่างประเทศ. (2565). หลักการประเมินผลโครงการ. https://www.tica-thaigov.mfa.go.th/th/page/หลักการประเมินผลโครงการ?menu=5f3640be32ac261704141e1c
กิรติ คเชนทวา. (2568). เอกสารประกอบการสอน รายวิชา CDM 4412 การสื่อสารสุขภาพแบบดิจิทัล. มหาวิทยาลัยรามคำแหง
กุลปริยา โนนทัน และธันยชนก อินทะรังสี. (2567). ถุงยาง: ธุรกิจ มายาคติ และการปรับเปลี่ยน. คณะสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. http://angkaew4equality.masscomm.cmu.ac.th/ถุงยาง-ธุรกิจ-มายาคติ-แล/
ชัยชาญ บัวผัน, ปรีย์กมล รัชนกุล และณัฐพัชร์ บัวบุญ. (2561). ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการใช้ถุงยางอนามัยของกลุ่มชายรักชายในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ, 34(2), 62-73. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/bcnbangkok/article/view/93596
ชุติมา ผิวเรืองนนท์. (2559). สื่อใหม่และเทคโนโลยีการสื่อสารมวลชน. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ไดโนเสว. (2566,11 พฤษภาคม). สวัสดีพวกเราคือไดโนเสว [Image]. Facebook. https://www.facebook.com/share/17iVsDmzxk/
ไดโนเสว. (2567, 27 ตุลาคม). รู้จักท่อนสวรรค์ [Image]. Facebook. https://www.facebook.com/share/p/1H1D13R9Qz/
ไดโนเสว. (2567, 15 พฤศจิกายน). กระทงพร้อมลอย ไม่พร้อมโดนซอยทำไง [Image]. Facebook. https://www.facebook.com/share/p/1HVvGYk71H/
ไดโนเสว. (2568, 8 พฤษภาคม). เล็ดยุด สดระวังเสี่ยง หูดหงอนไก่ [Image]. Facebook. https://web.facebook.com/share/p/1ExPBhZV86/
ธนกร นุกูลโรจน์. (2564). สมรรถนะด้านการสื่อสารสุขภาพของนักสื่อสารสุขภาพ (นสส.) โครงการเฝ้าระวังและรณรงค์ป้องกันการมีสภาวะเสี่ยงเพื่อการมีสุขภาวะที่ดีภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 [การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/11374
เมธชนนท์ ประจวบลาภ และภัทรา วยาจุต. (2567). รูปแบบการจัดการศึกษาตามอัธยาศัยเพื่อส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพสำหรับเด็กและเยาวชนของสถาบันยุวทัศน์แห่งประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 13(1), 92-109. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/NBU/article/view/272969
เมธชนนท์ ประจวบลาภ, เจษฎากร อังกูลพัฒนาสุข และสุทธินันท์ มีชำนาญ. (2568). ภัยคุกคามสุขภาพในเด็กและเยาวชน: บุหรี่ไฟฟ้า สุรา และความท้าทายของประเทศไทย. เดือนตุลา.
เมธาวี จำเนียร และเมธี แก้วสนิท. (2561). การสื่อสารสุขภาพเพื่อสร้างเสริมสุขภาวะที่ดีของคนในชุมชน. วารสารสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 24(2), 155-166.
สถาบันยุวทัศน์แห่งประเทศไทย. (2566). โครงการ สื่อสารเชิงบวกและส่งเสริมการเข้าถึงบริการถุงยางอนามัยของคนรุ่นใหม่. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2563). ถุงยางอนามัยในมือเด็ก ของแสลงหรือของที่ต้องมี. https://www.thaihealth.or.th/?p=264981
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2566). สธ. เผยสถานการณ์เยาวชนอายุ 15-24 ปี ติดเชื้อ HIV กว่า 4 พันคน สสส. สานพลังเคลื่อนนโยบาย “พก ซื้อ ใช้” ลดอุปสรรคเข้าถึงถุงยางอนามัย. https://www.thaihealth.or.th/?p=352118
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). สถานการณ์เด็กและเยาวชน 2564. https://www.nso.go.th/public/e-book/Analytical-Reports/Children_Youth_64/
สุระชัย ชูผกา. (2562). หลักรณรงค์: เปลี่ยนโลกด้วยมือเปล่า. เคล็ดไทย.
อาลี ปรียากร. (2568). เอกสารประกอบการสอน CDM2102 ความคิดสร้างสรรค์และการเล่าเรื่อง. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Becker, S. L. (1983). Discovering mass communication. Scott Foresman.
Bohr, M., & Koudenburg, N. (2024). Let’s talk about condoms: Social engagement in a sexual health intervention targeting young adults in Denmark. International Journal of Sexual Health, 36(4), 484-504. https://doi.org/10.1080/19317611.2024.2360733
de Vries, A., den Daas, C., Willemstein, I. J., de Wit, J. B., & Heijne, J. C. (2024). Interventions promoting condom use among youth: a systematic review. Journal of Adolescent Health, 74(4), 644-656. https://doi.org/10.1016/j.jadohealth.2023.11.014
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารนิเทศศาสตร์ มสธ.

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.