2 การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวแบบขับรถเที่ยวด้วยตนเอง เพื่อกระตุ้น การท่องเที่ยวในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวฝั่งทะเลตะวันตก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ค้นหาและคัดเลือกพื้นที่มีศักยภาพในการศึกษาเส้นทางท่องเที่ยว 2) สร้างเส้นทางการท่องเที่ยว และ 3) ทดลอง ประเมินผลและถอดบทเรียนการพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยว เพื่อกระตุ้นการท่องเที่ยวในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวฝั่งทะเลตะวันตก รูปแบบการวิจัยได้แก่ การวิจัยและพัฒนา และการวิจัยแบบผสมผสานวิธี กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้ประกอบการด้านท่องเที่ยว ผู้นำชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน ผู้บริหารสำนักงานท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัด ผู้บริหารการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย จากจังหวัดเพชรบุรี ประจวบฯ ชุมพร และระนอง จังหวัดละ 10 คน รวม 40 คน และนักท่องเที่ยว จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสัมภาษณ แบบสอบถาม แบบประเมิน และรูปแบบเส้นทางการท่องเที่ยว เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสังเกต ผลการวิจัยพบวา 1) การคัดเลือกพื้นที่ครอบคลุมถึงฐานทรัพยากรทางธรรมชาติ และวัฒนธรรม สามารถนำไปใช้ในการจัดวางเส้นทางได้อย่างครบถ้วน 2) การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวได้แก่ จังหวัดเพชรบุรี มี 2 เส้นทาง จังหวัดประจวบฯ มี 3 เส้นทาง จังหวัดชุมพร มี 3 เส้นทาง และจังหวัดระนอง มี 1 เส้นทาง 3) ผลการทดลองกับนักท่องเที่ยวกลุ่มคุณภาพสูง พบว่า นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยในระดับมากที่สุด ได้แก่ ด้านคุณค่าและความดึงดูดใจทางการท่องเที่ยว และด้านสภาพแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นประโยชน์แก่นักท่องเที่ยวได้อย่างเหมาะสม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Apichat Khamliew, Chaninthon Chalermsuk, and Kriangsak Link the treasure. (2018). Development of an application to recommend tourist attractions in Thailand using technology. Virtual reality. Document presented to the UTCC Academic Day Meeting, No. 2, University of the Thai Chamber of Commerce.
Benyatip Thongwilai. (2016). Exploratory component analysis of tourism routes in Pranburi District. Prachuap Khiri Khan Province For Thai tourists. independent research Master of Arts Major: Hospitality and Tourism Industry Management. Pathum Thani: Bangkok University.
Cohen, E. 2008. Medical Tourism in Thailand. In Explorations in Thai Tourism. E. Cohen, ed. Bingley, UK.: Emerald. 225-255.
Department of Cultural Promotion. (2019). Value Culture to Value Adding. Retrieved January 6, 2021, from http://www.culture.go.th/culture_th/ewt_news.php?nid=3972&filename=index.
Department of Tourism. (2024). Statistics of Thai-foreign tourists for the year 2023-2024. (Online system). accessed May 2023 accessible from https://www.mots.go.th/news/category/705
Dickman, S. (1996). Tourism: An introductory text. (2nd ed.). Sydney : Hodder Education.
Eknarong Worasiha. (2018). The travelling route for gastronomic tourism via salt in western region of Thailand. African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure, Volume 7(3) 1-9.
Howell, D. C. (1989). Fundamental Statistics for the Behavioral Sciences. Boston: Pws-Kwnt.
Korpong boonyakarn (2007). Behavior and decision factors of tourists in selecting accommodation services in Pranburi District Prachuap Khiri Khan Province. Master of Economics Thesis, Chiang Mai University.
Sriampornekkul, L & Chuntuk, T. (2018). Quality Tourism for Senior Tourists. Journal of Humanities and Social Sciences, Rajapruk University, 4(1), 12–28.
Loureiro, S. M. C., Almeida, M., & Rita, P. (2013). The effect of atmospheric cues and involvement on pleasure and relaxation: The spa hotel context. International Journal of Hospitality Management, 35 - 43. accessed May 2023 accessible from https://doi.org/10.1016/j.ijhm. 2013.04.011.
Matichon Online. (2018). Thailand Riviera is a luxurious tourist city compared to France-Italy. accessed May 2023 accessible from https://www.matichon.co.th/economy/news_1101329.
Ministry of Tourism and Sports.(2017). The Master Plan for the Development of Tourism in the Royal Coast (2017-2021). accessed May 2023 accessible from http://tourismlibrary.tat.or.th/ medias/T26668.pdf.
Sungrugsa, N. (2017). A final report on a project aimed at enhancing community narratives. Bangkok: Department of Tourism, Ministry of Tourism and Sports.
Tananukhun,P. (2017). A grouping of tourists by factors influencing their behavior and motivation to travel. Master of Business Administration. University of the Thai Chamber of Commerce.
Taylor, J. (2013). Stat to Convince Your Boss to Invest in Content Marketing. accessed May 2023 accessible from http://www.fatjoe.co.uk/author/fatjoetaylor.
Tourism Authority of Thailand. (2013). Thai Tourism Resources for the Central and Eastern Region Chumphon. Bangkok : Tourism Authority of Thailand.
. (2013). Thai Tourism Resources for the Central and Eastern Region Prachuap Khiri Khan. Bangkok : Tourism Authority of Thailand.
. (2013). Thai Tourism Resources for the Central and Eastern Region Phetchaburi. Bangkok : Tourism Authority of Thailand.
. (2013). Thai Tourism Resources for the Central and Eastern Region Ranong. Bangkok : Tourism Authority of Thailand.
Phattharaphong Intharakamnerd.(2010). Research report on sectoral innovation systems to develop the knowledge and creative economy: a case study of the creative tourism industry. Bangkok: Office of the Education Council Secretariat. Ministry of Education.
Poulsson, S.H.G., & Kale, S.H. (2004). The experience economy and commercial experiences. Boston: Harvard Business.
Puczko, L., & Bachvarov, M. (2006). Spa, Bath, Thermae: What’s Behind the labels? Tourism Recreation Research, 31(1) 83-91.
Esichaikul, R, (2011). Preliminary knowledge of tourism resources. Unit 1 in the Thai Sustainable Tourism Resource Management Teaching Kit, Nontaburi : University of Southeast Asia.
TAT Review Magazine. (2018). Who? Where? What? When? Why? Potential tourists. Tourism Authority of Thailand. accessed May 2023 accessible from https://tatreviewmagazine.Com/ article/who-where-what-when-why-2019.
Turpie, J., & Joubert, A. (2004). The value of flower tourism on the Bokkeveld Plateau - A botanical hotspot. Development Southern Africa, 21, 645-662.
Thongwilai. B. (2016). Exploratory Factor Analysis of Travel Routes for Thai Tourists in Pranburi, Prachuap Khiri Khan Province. Master of Arts, Thesis, Krungthep University.
