4 รูปแบบความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏ ในยุคประเทศไทย 4.0
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อสำรวจบรรทัดฐานทางสังคม ทัศนคติ คุณสมบัติของผู้ประกอบการ การรับรู้ความสามารถ และความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการ (2) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบของบรรทัดฐานทางสังคม ทัศนคติ คุณสมบัติของผู้ประกอบการ การรับรู้ความสามารถ และความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการ (3) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลทางตรงของบรรทัดฐานทางสังคม ทัศนคติ คุณสมบัติของผู้ประกอบการ ที่ส่งผลต่อการรับรู้ความสามารถและความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการ (4) เพื่อค้นหารูปแบบความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการ ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ ในยุคประเทศไทย 4.0 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฏ 38 แห่ง ๆ ละ 30 คน รวมจำนวน 1,140 คน โดยสุ่มตัวอย่างแบบเป็นระบบ สถิติที่ใช้ในงานวิจัย ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนาประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมานประกอบด้วย การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน การวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุ และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง
ผลการวิจัย พบว่า (1) ผู้ตอบแบบถามมีความคิดเห็นเกี่ยวกับบรรทัดฐานทางสังคม ทัศนคติ คุณสมบัติของผู้ประกอบการ การรับรู้ความสามารถและความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการในยุคประเทศไทย 4.0 ทุกด้านอยู่ในระดับมาก (2) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบมาตรฐานของตัวแปรสังเกตได้อยู่ระหว่าง 0.74-0.98 ผลการทดสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลจากการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันปรากฏว่ามีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิง
ประจักษ์ (3) ปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อการรับรู้ความสามารถในการเป็นผู้ประกอบการในยุคประเทศไทย 4.0 สูงสุดคือ ทัศนคติ รองลงมาคือ คุณสมบัติของผู้ประกอบการ และบรรทัดฐานทางสังคม ด้วยขนาดอิทธิพลเท่ากับ 0.64 0.21 และ 0.15 ตามลำดับ ความสัมพันธ์ร้อยละ 96 ( =0.96) และปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการสูงสุดคือคุณสมบัติของผู้ประกอบการ รองลงมาคือ ทัศนคติ และบรรทัดฐานทางสังคม ด้วยขนาดอิทธิพลเท่ากับ 0.42 0.41 และ 0.16 ตามลำดับ ความสัมพันธ์ร้อยละ 93 ( =0.93) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) โมเดลสมการโครงสร้างที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 5 ตัวแปรแฝง และ 21 ตัวแปรสังเกตได้ ส่งผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ มีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในเกณฑ์ดี ( = 49.55, df=39, p=.11, GFI=1.00, AGFI=0.98, CFI=1.00, RMSEA=0.01, SRMR=0.00)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Ajzen, I. (1991). The Theory of Planned Behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50, 179-211.
Aragon-Sanchez, A., Baixauli-Soler, S., & Carrasco-Hernandez, A. J. (2017). A Missing Link: The
Behavioral Mediators Between Resources and entrepreneurial intentions. International
Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 23(5), 752–768.
Drucker, P. F. (2001). Management challenges for the 21st century. Harper Be Sine.
Bagozzi, R. P. (1981). Attitudes, intentions, and behavior: A test of some key hypotheses. Journal of Personality and Social Psychology, 41(4), 607–627. https://doi.org/10.1037/0022-3514.41.4.607
Editorial Board. (2019). Summary. Journal of Labor Market Situation, 4th Quarter 2019, 3. Retrieved January 20, 2018, Available on https://doe.go.th/prd/assets/upload/files/lmia_th/bb5edd46fbe4d001aa881e100f0973c4
Eyel, C. S. & Durmaz, İ. B. V. (2019). Entrepreneurial intentions of Generation-Z: Compare ofSocial Sciences and Natural Sciences Undergraduate Students at Bahçeşehir university. Procedia Computer Science, 158, 861-868.
González-Serrano, M. H., González García, R. J., & Pérez Campos, C. (2018). Entrepreneurial and Intrapreneurial Intentions of Sports Science students: What are their Determinant Variables?. Journal of Physical Education and Sport, 18(3), 1363-1372.
Hair, J., et al. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson Education International.
Himasen, S. et al. (2022). Confirmatory Factor Analysis of Entrepreneurship Characteristics of Undergraduate Students in the Three Southern Border Provinces. Journal of MCU Nakhondhat, 9(10), 109-123.
Kanjanaklod, W., Nualsut, S. & Promkum, S. (2022). Entrepreneurial Traits of Student Case Study in Faculty of Management Science Nakhon Si Thammarat Rajabhat University. Rajapark Journal, 16(47), 363-378.
Krueger, N. F., Reilly, M. D. & Carsrud, A. L. (2000). Competing models of entrepreneurial intentions. Journal of Business Venturing, 15(5), 411-432.
Lindeman, P.F. Merenda & R.Z. Gold (1980). Introduction to bivariate and multivariateanalysis. Glenview, IL: Scott, Foresman. Published in Dutch in 1981, Verenigingvoor Statistiek Bulletin, 14(7/8), 11-14.
Maheshwari, G., Kha, K. L., & Arokiasamy, A. R. A. (2023). Factors affecting students’entrepreneurial intentions: a systematic review (2005–2022) for future directions in theory and practice. Management Review Quarterly, 73(4), 1903-1970.
Mallawong, M. & Rueangchan, W. (2021). The Factors Related to Entrepreneurial Intentions of Students Faculty of Business Administration and Liberal Arts of Rajamangala University of Technology Lanna Chiang Mai. Graduate School, Suan Dusit University, 1(1), 155-173.
McCleiiand, D. (1973). The Achieving Society. Princeton. New Jersey : D Van Nostrand. Motriz: Revista de EducaççoFçsica, 23, 14-21.
Ministry of Higher Education, Science, Research and Innovation. (2020). Higher education statistics information. Available on https://info.mhesi.go.th/.
Ministry of Labour. (2019). Labour Law. Available on http://www.mol.go.th/employee/interesting information/4131.
Nantharojphong, K., Meethavornkul. & Pasunon. (2018). Entrepreneurial Behavior of Thai Teenager: The Influences of Perceived Self-Efficacy, Perceived Social-Support on Entrepreneurial Intention in Collectivist Cultural Context. Srinakharinwirot Business Journal, 9(2), 44-59.
Office of The National Economic and Social Development Council. (2019). Thailand's 20 Year Foreign Affairs Masterplan. Available on https://www.nesdc.go.th/main.php?filename=index.
Pimsorn. W. (2022). The Intention to Be Sport Entrepreneur of Current Sport Science Student and/or Alumni in Bangkok and Vicinity. [Master's Degree Program in Management]. College of Management. Mahidol University.
Prommi, C., Nakasai, S. (2020). Factors Influencing Entrepreneurial Intentions of Students in the Entrepreneurship Focused Programs at the University of Phayao. Journal of Business Administration and Social Sciences, Ramkhamhaeng University, 3(3), 65-80.
Puntapa, V. & Trimetsoontorn, J. (2022). The relationship between entrepreneurial knowledge and attitude and entrepreneurial orientations of private higher education institutions’ students in Bangkok. outheast Bangkok Journal Humanities and Social Sciences, 8(1), 19-34
Ruengsrimun, P. (2019). Entrepreneurial Intentions of Master’s Degree Student at College of Management Mahidol University. [Master's Degree Program in Management]. College of Management. Mahidol University.
Sagiv, L., Roccas, S., Cieciuch, J., Schwartz, S. H. (2017). Personal Values in Human Life. Nature Human Behaviour, 1(9), 630-639.
Sangnimnuan, A. (2017). Enhancing the Potential of Thai Children to Foster Innovation Driving the Country Forward. Journal of Economics and Society. 54(2), 7-10.
Shah, N. & Soomro, B. A. (2017). Investigating entrepreneurial intention among public sector university students of Pakistan. Education + Training.
Tapachai, N. (2022). Entrepreneurial Intention of University Students in Selected Southeast AsianCountries. Journal of the Association of Researchers, 27(1), 111-141.
Tassawa, K. (2019). A Structural Model for Predicting Entrepreneurial Intention of University Students. Humanities, Arts and Social Sciences Studies, 19(2), 362-386.
Wanichbancha, K. (2018). Statistics for research. (12th ed.). Lada Limited Partnership.
