การพัฒนาประสิทธิผลของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแปรรูปผลิตภัณฑ์จากลำไย จังหวัดลำพูน

Main Article Content

นงคราญ ไชยเมือง Nongkran Chaimuang

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการดำเนินงานและศึกษาประสิทธิผลของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแปรรูปผลิตภัณฑ์จากลำไย 2) สร้างรูปแบบการพัฒนาประสิทธิผลของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแปรรูปผลิตภัณฑ์จากลำไย จังหวัดลำพูน โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ดำเนินการวิจัยในรูปแบบการวิจัยผสมผสาน โดยมีประชากรคือกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแปรรูปผลิตภัณฑ์จากลำไยของจังหวัดลำพูนจำนวน 62 กลุ่มและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่ม ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีระดับความมีประสิทธิผลในกระบวนการอยู่ในระดับมาก (3.59 คะแนน) การประเมินผลลัพธ์การดำเนินงานของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนอยู่ในระดับปานกลาง (3.19 คะแนน) และการประเมินเพื่อชี้วัดความเป็นเศรษฐกิจพอเพียง 15 ข้อ อยู่ในระดับมาก (3.70 คะแนน) สำหรับการสร้างรูปแบบการพัฒนาประสิทธิผลการจัดการของกลุ่มโดยการมีส่วนร่วม ได้ผล ใน 2 ส่วน ดังนี้ ในส่วนที่ 1) กระบวนการซึ่งประกอบด้วย การกำหนดทิศทางและเป้าหมายของกลุ่ม การวางแผนการดำเนินงาน การจัดการการตลาด การจัดการสมาชิก กระบวนการจัดการสินค้าและบริการ การจัดการความรู้ และข้อมูลข่าวสาร ซึ่งเป็นศักยภาพและความสามารถของกลุ่มที่จะดำเนินการให้บรรลุเป้าหมายในความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในกลุ่ม การปรับตัวของกลุ่มให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมและสังคม และในส่วนที่ 2) ผลลัพธ์การดำเนินงานของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนต้องมีประสิทธิผลใน 4 ด้านดังนี้ 1) ประสิทธิผลตามภารกิจของกลุ่ม 2) คุณภาพสินค้าและบริการ 3) ประสิทธิภาพของการดำเนินงานของกลุ่ม 4) การพัฒนาของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน โดยต้องยึดหลักเป้าหมายการพัฒนา คือ ความสมดุล มั่นคง และยั่งยืนของชีวิต เศรษฐกิจ และสังคม

Article Details

ประเภทบทความ
Research Articles

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. กรมส่งเสริมการเกษตร. (2561). “ระบบสารสนเทศวิสาหกิจ
ชุมชน”. สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2561 จาก http://smce.doae.go.th/ProductCategory/
กรมส่งเสริมการเกษตร. สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. (2561).
คู่มือประเมินศักยภาพวิสาหกิจชุมชน ฉบับปรับปรุงปี พ.ศ 2555. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม
2561. จาก http://www.sceb.doae.go.th/pr4-sceb.html
ขวัญฤดี ตันตระบัณฑิตย์. (2551). “แนวทางการพัฒนาธุรกิจชุมชน”. วารสารการพัฒนาท้องถิ่น, 3(1), 55-63.
ชนิตา พันธุ์มณี, และเกษม กุณาศรี (2558). การใช้ทฤษฎีเกมในการตัดสินใจเปลี่ยนแปลงการผลิต
ลำไยอบแห้งเนื้อสีทองเข้าสู่ระบบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม. Chiang Mai University
Journal of Economy, 19(2), 83-97. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2561. จาก www.econ.cmu.ac.th
นคเรศ ชัยแก้ว, อุดมศักดิ์ สาริบุตร, สถาพร ดีบุญมี ณ ชุมแพ, และผดุงชัย ภู่พัฒน์. (2556).
การศึกษาและพัฒนาบรรจุภัณฑ์ลำไยอบแห้ง จังหวัดลำพูน. วารสารวิชาการ ศิลปะ
สถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 3(2), 86-95. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2561.
จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ajnu/article/view/26344
ราชกิจจานุเบกษา. (2548). พระราชบัญญัติ ส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน พ.ศ. 2548. สืบค้นเมื่อ
19 พฤษภาคม 2561. จาก www.udonthani.doae.o.th
วีระพล ทองมา, วินิตรา ลีละพัฒนา, และรดาพร ทองมา. (2557). เครือข่ายความร่วมมือการผลิต
สินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) เพื่อการจัดการท่องเที่ยวตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. สาขาวิชาบริหารการพัฒนาภาควิชาส่งเสริมการเกษตร คณะธุรกิจการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้, เชียงใหม่.
สัญญา เคณาภูมิ. (2558). แนวทางการพัฒนาประสิทธิผลของวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่จังหวัด
มหาสารคาม. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 2(3), 68-85.
สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2561. จาก http://praewa.ksu.ac.th/new2017/File-114.html
สัจจา บรรจงศิริ, บุญญฤทธิ์ มุ่งจองกลาง, และปาลีรัตน์ การดี. (2559). การพัฒนาวิสาหกิจชุมชน
ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. e-jodil.stou.ac.th, 1(1), 178-197.
เสรี พงศ์พิศ. (2546). การเรียนรู้สู่การทำแผนและสร้างเครือข่ายเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับ
ชุมชน (แผนแม่บทสู่วิสาหกิจชุมชน). กรุงเทพฯ. ห้างหุ้นส่วนจำกัด เบสท์กราฟฟิคเพรส.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. (2548). อนาคตลำไยไทยบทบาทของการวิจัยและพัฒนา.
สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2561 จาก https://elibrary.trf.or.th/download_fullstep1.asp
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจ
และสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2561
จาก www.nesdc.go.th ›ewt_dl_link
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดลำพูน. (2561). ข้อมูลและสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัด
ลำพูน. สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2561.จาก http://www.guidetourthailand.com/lamphun/
อุทัย ปริญญาสุทธินันท์. (2560). “วิสาหกิจชุมชน” ปฏิทรรศน์ในการแข่งขันทางธุรกิจ”. วารสาร
มหาวิทยาลัยศิลปากร, 37(2), 131-150.
McCann, J. (2004). Organizational effectiveness: Changing concepts for changing environments.
Human Resource Planning. 5th Edition. New jersey : Pearson.Education Inc.
Wheelen, Thomas L. and Hunger, J. David. (2012). Strategic Management and Business
Policy : toward global sustainability. 13th, International ed. Upper Saddle River, N.J. :
Prentice-Hall.