ผลของโปรแกรมการปรึกษาแบบกลุ่มโดยใช้ทฤษฎีทางความคิดและพฤติกรรม เป็นฐานต่อภาวะซึมเศร้าของนักศึกษาหญิงระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ Effects of Cognitive Behaviour Based Group Counseling Program on Female Undergraduate Students’ Depression at a University in Chiang Mai
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
ก.พ. 1, 2022
คำสำคัญ:
ภาวะซึมเศร้า โปรแกรมการปรึกษาแบบกลุ่มโดยใช้ทฤษฎีทางความคิดและพฤติกรรม นักศึกษาหญิงระดับปริญญาตรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการปรึกษาแบบกลุ่มโดยใช้ทฤษฎีทางความคิดและพฤติกรรมเป็นฐานต่อภาวะซึมเศร้าของนักศึกษาหญิงระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี เพศหญิง จำนวน 28 คน จำแนกเป็น กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 14 คน เครื่องที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินภาวะซึมเศร้าฉบับภาษาไทย และโปรแกรมการปรึกษาแบบกลุ่มโดยใช้ทฤษฎีทางความคิดและพฤติกรรมเป็นฐาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การทดสอบค่าทีทั้งแบบเป็นอิสระแก่กัน และสัมพันธ์กัน ผลการวิจัย พบว่าหลังจากได้รับโปรแกรมกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าลดลงกว่าก่อนการทดลองและต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนี้ยังพบว่ากลุ่มควบคุมมีคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าเพิ่มขึ้นกว่าก่อนการทดลองและสูงกว่ากลุ่มทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
ประเภทบทความ
Dissertations
เอกสารอ้างอิง
1. กรมสุขภาพจิต. กระทรวงสาธารณสุข. (2560). แนวทางการดำเนินงานสุขภาพจิตปีงบประมาณ 2560. ในโครงการสัมมนาขับเคลื่อนการดำเนินงานสุขภาพจิตตามมาตรฐานส่งเสริมและป้องกันในระดับจังหวัด. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
2. กรมสุขภาพจิต. คณะกรรมการบริหารโครงการทศวรรษการป้องกันและแก้ไขปัญหาโรคซึมเศร้า ปี 2563, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, คณะสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, และพยาบาลจิตเวชในสังกัดกรมสุขภาพจิต. (2554, มิถุนายน). แนวปฏิบัติทางคลินิกเพื่อการบำบัดทางสังคมจิตใจผู้ป่วยโรคซึมเศร้าสำหรับพยาบาลจิตเวชในสถานบริการระดับตติยภูมิ. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
3. ขวัญจิต มหากิตติคุณ. (2548). ผลของโปรแกรมการฝึกพูดกับตัวเองทางบวกต่อภาวะซึมเศร้าในเด็กวัยรุ่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, (สุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช), มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
4. ณัทธร พิทยรัตน์เสถียร และคณะ. (ม.ป.ป.). การบำบัดผู้ป่วยโรคซึมเศร้าโดยเทคนิคการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
5. ดวงใจ วัฒนสิทธุ์. (2559). การป้องกันภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น: จากหลักฐานเชิงประจักษ์สู่การปฏิวัติ. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 24(1), 1-12.
6. ดุษณี ชาญปรีชา, สุกุมา แสงเดือนฉาย, นันทา ชัยพิชิตพันธ์, สำเนา นิลบรรณ, ญาดา จีนประชา, และธัญญา สิงโต. (บรรณาธิการ). (2559). คู่มือการบำบัดความคิดและพฤติกรรมในผู้ป่วยเมทแอมเฟตมีนที่มีภาวะซึมเศร้า. ม.ป.ท.: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
7. ดาราวรรณ ต๊ะปินตา. (2555). ภาวะซึมเศร้า: การบำบัดและการให้คำปรึกษาโดยการปรับความคิดและพฤติกรรม. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.
8. นันทิรา หงส์ศรีสุวรรณ์. (2559). ภาวะซึมเศร้า. วารสาร มฉก.วิชาการ. 19(38), 105-118.
9. มาโนช หล่อตระกูล, และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2542). แบบประเมินวัดความรุนแรงของระดับ
ภาวะซึมเศร้าชนิดให้ผู้ป่วยตอบแบบสอบถามเอง. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 20(1), 17-19.
10. ราชวิทยาลัยกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย, ชมรมจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่นแห่งประเทศไทย, และสถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต. (2560). แนวทางการดูแลวัยรุ่นที่มีภาวะซึมเศร้า. ม.ป.ท.: สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์.
11. วัลลภา กิตติมาสกุล. (2560). ผลของโปรแกรมการบำบัดความคิดและพฤติกรรมต่ออาการซึมเศร้าของวัยรุ่นที่ถูกทารุณกรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, (การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
12. วิชาภรณ์ คันทะมูล, และปราโมทย์ สงศ์สวัสดิ์. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเสี่ยงในการเกิด
ภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุภาคเหนือตอนบน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 10(3), 83-92.
13. ศิริลักษณ์ ปัญญา. (2556). ผลของจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบกลุ่มต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, (การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
14. สุวรรณา อรุณพงศ์ไพศาล, สมพร รุ่งเรืองกลกิจ, ธรณินทร์ กองสุข และสุภาพร จันทร์สาม. (2558). โรคซึมเศร้า...ความสูญเสียอันยิ่งใหญ่แห่งมวลมนุษยชาติ (Depressive Disorder : The Greatest Disability on Mankind). Newsletter การประชุมวิชาการสุขภาพจิตนานาชาติ ครั้งที่ 14 และการประชุมวิชาการสุขภาพจิตและจิตเวชเด็ก วันที่ 16 มิถุนายน 2558, สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2561, จาก http://aimhc.net/_admin/download/4-4-1434970449.pdf
15. สารรัตน์ วุฒิอาภา. (2553). Effectiveness of a school-based cognitive behavioural therapy program for Thai adolescents with depression. Master’s thesis, Chiang Mai University, Chiang Mai.
16. Beck, A. T. (1979). Cognitive Therapy of Depression. United States of America: The Guilford Press.
17. Charkhandeh., Mansoureh, A. T., Mansor, H., & Caroline, J. (2016, May), The clinical effectiveness of cognitive behavior therapy and an alternative medicine approach in reducing symptoms of depression in adolescents. Psychiatry Research, 239, 325-330.
18. Harvard Medical School. (2011). Types of psychotherapy. Retrieved February 22, 2018, from https://www.health.harvard.edu/mind-and-mood/types-of-psychotherapy
19. Kristina, F., Majella B. (2013, September). The key principles of cognitive behavioural therapy. InnovAiT. 6(9), 579-585.
20. Soheila, K., Azizreza, G., Maryam, S., Elaheh, M., & Taiebeh, Z. (2012, September), Effects of group counselling with cognitive-bahavioral approach on reducing divorce children’s depression. Social and Behavioral Sciences, 46, 77 – 81.
21. World Mental Health, (2012). Depression: A Global Crisis World Mental Health Day. N.P.: n.p.
22.World Mental Health, (2017). Depression: let’s talk. Retrieved February 15, 2018, from http://www.who.int/mental_health/management/depression/en/
2. กรมสุขภาพจิต. คณะกรรมการบริหารโครงการทศวรรษการป้องกันและแก้ไขปัญหาโรคซึมเศร้า ปี 2563, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, คณะสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, และพยาบาลจิตเวชในสังกัดกรมสุขภาพจิต. (2554, มิถุนายน). แนวปฏิบัติทางคลินิกเพื่อการบำบัดทางสังคมจิตใจผู้ป่วยโรคซึมเศร้าสำหรับพยาบาลจิตเวชในสถานบริการระดับตติยภูมิ. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
3. ขวัญจิต มหากิตติคุณ. (2548). ผลของโปรแกรมการฝึกพูดกับตัวเองทางบวกต่อภาวะซึมเศร้าในเด็กวัยรุ่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, (สุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช), มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
4. ณัทธร พิทยรัตน์เสถียร และคณะ. (ม.ป.ป.). การบำบัดผู้ป่วยโรคซึมเศร้าโดยเทคนิคการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
5. ดวงใจ วัฒนสิทธุ์. (2559). การป้องกันภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น: จากหลักฐานเชิงประจักษ์สู่การปฏิวัติ. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 24(1), 1-12.
6. ดุษณี ชาญปรีชา, สุกุมา แสงเดือนฉาย, นันทา ชัยพิชิตพันธ์, สำเนา นิลบรรณ, ญาดา จีนประชา, และธัญญา สิงโต. (บรรณาธิการ). (2559). คู่มือการบำบัดความคิดและพฤติกรรมในผู้ป่วยเมทแอมเฟตมีนที่มีภาวะซึมเศร้า. ม.ป.ท.: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
7. ดาราวรรณ ต๊ะปินตา. (2555). ภาวะซึมเศร้า: การบำบัดและการให้คำปรึกษาโดยการปรับความคิดและพฤติกรรม. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.
8. นันทิรา หงส์ศรีสุวรรณ์. (2559). ภาวะซึมเศร้า. วารสาร มฉก.วิชาการ. 19(38), 105-118.
9. มาโนช หล่อตระกูล, และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2542). แบบประเมินวัดความรุนแรงของระดับ
ภาวะซึมเศร้าชนิดให้ผู้ป่วยตอบแบบสอบถามเอง. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 20(1), 17-19.
10. ราชวิทยาลัยกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย, ชมรมจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่นแห่งประเทศไทย, และสถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต. (2560). แนวทางการดูแลวัยรุ่นที่มีภาวะซึมเศร้า. ม.ป.ท.: สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์.
11. วัลลภา กิตติมาสกุล. (2560). ผลของโปรแกรมการบำบัดความคิดและพฤติกรรมต่ออาการซึมเศร้าของวัยรุ่นที่ถูกทารุณกรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, (การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
12. วิชาภรณ์ คันทะมูล, และปราโมทย์ สงศ์สวัสดิ์. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเสี่ยงในการเกิด
ภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุภาคเหนือตอนบน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 10(3), 83-92.
13. ศิริลักษณ์ ปัญญา. (2556). ผลของจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบกลุ่มต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, (การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
14. สุวรรณา อรุณพงศ์ไพศาล, สมพร รุ่งเรืองกลกิจ, ธรณินทร์ กองสุข และสุภาพร จันทร์สาม. (2558). โรคซึมเศร้า...ความสูญเสียอันยิ่งใหญ่แห่งมวลมนุษยชาติ (Depressive Disorder : The Greatest Disability on Mankind). Newsletter การประชุมวิชาการสุขภาพจิตนานาชาติ ครั้งที่ 14 และการประชุมวิชาการสุขภาพจิตและจิตเวชเด็ก วันที่ 16 มิถุนายน 2558, สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2561, จาก http://aimhc.net/_admin/download/4-4-1434970449.pdf
15. สารรัตน์ วุฒิอาภา. (2553). Effectiveness of a school-based cognitive behavioural therapy program for Thai adolescents with depression. Master’s thesis, Chiang Mai University, Chiang Mai.
16. Beck, A. T. (1979). Cognitive Therapy of Depression. United States of America: The Guilford Press.
17. Charkhandeh., Mansoureh, A. T., Mansor, H., & Caroline, J. (2016, May), The clinical effectiveness of cognitive behavior therapy and an alternative medicine approach in reducing symptoms of depression in adolescents. Psychiatry Research, 239, 325-330.
18. Harvard Medical School. (2011). Types of psychotherapy. Retrieved February 22, 2018, from https://www.health.harvard.edu/mind-and-mood/types-of-psychotherapy
19. Kristina, F., Majella B. (2013, September). The key principles of cognitive behavioural therapy. InnovAiT. 6(9), 579-585.
20. Soheila, K., Azizreza, G., Maryam, S., Elaheh, M., & Taiebeh, Z. (2012, September), Effects of group counselling with cognitive-bahavioral approach on reducing divorce children’s depression. Social and Behavioral Sciences, 46, 77 – 81.
21. World Mental Health, (2012). Depression: A Global Crisis World Mental Health Day. N.P.: n.p.
22.World Mental Health, (2017). Depression: let’s talk. Retrieved February 15, 2018, from http://www.who.int/mental_health/management/depression/en/
