การพัฒนารูปแบบการพัฒนาทักษะชีวิตเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กปฐมวัยตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง Development of Life Skills Development Model for Pre-School and Early Childhood Children Based on Sufficiency Economy Philosophy
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานทักษะชีวิตเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กปฐมวัยตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 2) เพื่อสร้างและทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาทักษะชีวิตเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กปฐมวัยตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจในการใช้รูปแบบการพัฒนาทักษะชีวิตเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กปฐมวัยตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้การวิจัยครั้งนี้คือ เด็กปฐมวัย ชาย-หญิง อายุระหว่าง 3-6 ปี ชั้นก่อนวัยเรียน อนุบาลปีที่ 1 อนุบาลปีที 2 และอนุบาลปีที่ 3 โรงเรียนวัดยางงาม (ประชาพัฒนา) โรงเรียนอนุบาลเก้าเลี้ยง และโรงเรียนรร.อนุบาลท่าทอง ได้มาจากการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบประเมินทักษะชีวิตของเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กปฐมวัยตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง และแผนการพัฒนาทักษะชีวิต ของเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กปฐมวัยตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบ (t-test)
ผลการวิจัยพบว่า
1. เด็กก่อนวัยเรียนและเด็กปฐมวัยมีคะแนนทักษะชีวิต หลังเรียน สูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
2. ความพึงพอใจที่มีต่อในใช้รูปแบบการพัฒนาทักษะชีวิตเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กปฐมวัยตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง โดยภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.54)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. 2545 คุณภาพชีวิตและความเครียดของนักเรียนมัธยมศึกษาในประเทศไทย.กรุงเทพฯ: บี ยอนพับลิสซิ่ง.
สํานักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2561). คู่มือหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จีระพันธุ์ พูลพัฒน์. (2556). การพัฒนาทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชบา พันธ์ศักดิ์. (2550). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเชิงประสบการณ์และการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยการ ร่วมงานระหว่างผู้ปกครองและครูเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิตภาควิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการศึกษา คณะครุศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2547) . คู่มือออทิสติก สําหรับผู้ปกครอง. กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว.
ทิศนา แขมมณี. (2536). หลักการและรูปแบบการพัฒนาเด็กปฐมวัยตามวิถีไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัฒนา ชัชพงศ์. (2530). การจัดประสบการณ์และกิจกรรมระดับปฐมวัย. เอกสารการบรรยายชุดที่ 8 แผนการศึกษาปฐมวัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มุจลินท์ กลิ่นหวล. (2557). การวิเคราะห์ความคิดเห็นของผู้ปกครองที่มีต่อทักษะชีวิตของเด็กวัยอนุบาลในโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร (ปฐมวัยและประถมศึกษา).สาขาการศึกษาปฐมวัย ภาควิชาหลักสูตร การสอน และเทคโนโลยีการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
รุ่งลาวัลย์ ละอำคา. (2557) ทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัย: แก่นแห่งชีวิตที่เสริมสร้างได้จากครอบครัว. สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, มหาสารคาม.
สำรวย สุขชัย. (2554). ผลการเรียนรู้ตามแนวปรัชญาของเศษฐกิจพอเพียงที่มีต่อทักษะพื้นฐานทาง วิทยาศาสตร์ของเด็กปฐมวัยการศึกษามหาบัณฑิต(สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
Blase, J., & Blase, Anderson jr . (1997). Empowering teachers: What successful principals do. Thousand Oaks, California: Corwin Press.
Galinsky, Ellen (2010). Mind in the making : the seven essential life skills every child need. New York : HarperCollins.
Kaplan, J,F.; & T.L. Patherson. (1993) Health and Human Behavior. New York : Mc Grow – Hill.
Mangrukar,L.,C.Whitman; & M. Posner. (2001) Life Skills. Washington, D.C.
