ผลการจัดกิจกรรมร้องเพลงที่มีต่อความสามารถด้านการฟังและการพูดของเด็กปฐมวัย The Effects of Singing Activities towards Listening and Speaking Skills of the Kindergarten Students
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อเปรียบเทียบจำนวนเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมร้องเพลงที่มีต่อความ สามารถด้านการฟังและการพูดผ่านเกณฑ์ ร้อยละ 75 ของคะแนนเต็มกับจำนวนร้อยละ 80 ของเด็กปฐมวัยทั้งหมด 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการฟังและการพูดของเด็กปฐมวัย ก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมร้องเพลง กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยได้แก่เด็กปฐมวัยอายุระหว่าง4-5ปี ชั้นอนุบาลปีที่ 2 ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2560 โรงเรียนเทศบาลวัดปากน้ำโพใต้ สังกัดสำนักการศึกษาเทศบาลนครนครสวรรค์ จำนวน 24 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดประสบการณ์การจัดกิจกรรมร้องเพลงที่มีต่อความสามารถด้านการฟังและการพูดของเด็กปฐมวัย ชั้นอนุบาลปีที่ 2 จำนวน 20 แผน 2) แบบประเมินการจัดกิจกรรมร้องเพลงที่มีต่อความสามารถด้านการฟังและการพูดของเด็กปฐมวัย มีลักษณะเป็นการให้คะแนนแบบกำหนดระดับคุณภาพ (Rubric Score) ที่มีดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.67-1.00 และมีค่าความเชื่อมั่น ของค่า RAI เท่ากับ 0.85
ผลการวิจัยพบว่า
- เด็กปฐมวัยจำนวนร้อยละ 100 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมร้องเพลงที่มีต่อความ สามารถด้านการฟังและการพูดผ่านเกณฑ์ ร้อยละ 75 ของคะแนนเต็มกับจำนวนร้อยละ ของเด็กปฐมวัยทั้งหมด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เป็นไปตามสมมติฐานข้อที่ 1
- 2. เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมร้องเพลงที่มีต่อความสามารถด้านการฟังและการพูดหลังการจัดกิจกรรมร้องเพลงสูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมร้องเพลง (
ก่อนเรียน= 79 และ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2546. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
กุลยา ตันติผลาชีวะ. (2551). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: เบรน-เบสบุ๊คส์.
ปิยนุช แข็งกสิการ, วไลพร เมฆไตรรัตน์ และบัณฑิตา อินสมบัติ. (2561). ผลการจัดประสบการณ์แบบสืบเสาะหาความรู้ที่มีต่อทักษะการสังเกตและทักษะจำแนกประเภทของเด็กปฐมวัย, วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 11(1), 125-135.
พรรณมณี อุปัฌา. (2552). การพัฒนาแผนการจัดประสบการณ์ที่สอดคล้องกับพัฒนาการทางสมองโดยใช้บทคล้องจองและเพลงเด็กเพื่อพัฒนาความพร้อมทางภาษาด้านการฟังและการอ่านของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต (สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
รอยพิมพ์ ทิพย์โภชน์. (2555). ผลการใช้หนังสือเสริมประสบการณ์ เพื่อพัฒนาการพูดด้วยการจัดกิจกรรมคำคล้องจองสำหรับนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2. ครุศาสตรมหาบัณฑิต (หลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, บุรีรัมย์.
มัลลิกา ผ่องแผ้ว. (2558). วิชาภาษาไทย รหัสวิชา 040105 บทที่ 2 การฟัง. วิทยาลัยเฉลิมกาญจนา, ระยอง.
สุภาวดี ศรีวรรธนะ. (2548). พัฒนาการทางภาษาของเด็กปฐมวัยและวิธีการส่งเสริม. นครสวรรค์: เจ กรุ๊ป แอ็ดเวอร์ไทซิ่ง การพิมพ์.
อัครภูมิ จารุภากร และพรพิไล เลิศวิชา. (2550). สมองเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สถาบันวิทยาการการเรียนรู้.
Bursky, Robert F, & Noam Chomsky. (1997). A Life of Dissent. Cambridge: The MIT Press.
Flowers. (1998). Music Vocabulary of First Grade Children: Words Listened For Instruction and their Actual Use. Ohio: Ohio State University Press.
Lyons, John. (1978). Noam Chomsky. New York: Penguin Books.
Miller. (1951). Engliss Riddles from Oral Tradition. California: University of California Press.
Simpson, T. (1998). Characteristic of Oral Language used by selected for-years old In story Retellings. Ohio: Ohio State University Press.
