การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างทักษะวิชาชีพด้วยกระบวนการวิจัยปฏิบัติการของนักศึกษาฝึกงาน ประเภทวิชาอุตสาหกรรม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา The Development of the Encouragement Model in Profession Skill Through Action Research Process of Apprentice Students in the Section of Industrial Course Belong to the Vocational Education Commission
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development)มีวัตถุประสงค์เพื่อ1) ศึกษาสภาพในการเสริมสร้างทักษะวิชาชีพของนักศึกษาฝึกงาน ประเภทวิชาอุตสาหกรรม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา 2)สร้างรูปแบบการเสริมสร้างทักษะวิชาชีพด้วยกระบวนการวิจัยปฏิบัติการของนักศึกษาฝึกงาน ประเภทวิชาอุตสาหกรรม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา 3) ทดลองใช้รูปแบบการเสริมสร้างทักษะวิชาชีพด้วยกระบวนการวิจัยปฏิบัติการของนักศึกษาฝึกงาน ประเภทวิชาอุตสาหกรรม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา 4)ประเมินความคิดเห็นหลังการใช้รูปแบบการเสริมสร้างทักษะวิชาชีพด้วยกระบวนการวิจัยปฏิบัติการ ของนักศึกษาฝึกงาน ประเภทวิชาอุตสาหกรรม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จากการวิจัยพบว่า 1)สภาพการปฏิบัติในการฝึกทักษะวิชาชีพของครู ในภาพรวม ครูได้ปฏิบัติในการฝึกทักษะวิชาชีพ อยู่ในระดับมาก 2)รูปแบบการเสริมสร้างทักษะวิชาชีพของนักศึกษาฝึกงาน มีขั้นตอนดังนี้ การศึกษาความต้องการ การรับรู้ การเตรียมความพร้อม การสาธิตทักษะ การเลียนแบบ การให้เทคนิควิธีการ การทำอย่างถูกต้อง การทำอย่างชำนาญ การปรับปรุงและประยุกต์ใช้ การคิดริเริ่ม การประเมินผลและการเทียบเกณฑ์ 3) ผู้เข้ารับการพัฒนาทักษะมีพัฒนาการดีขึ้นและผ่านตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 4) รูปแบบการเสริมสร้างทักษะวิชาชีพด้วยกระบวนการวิจัยปฏิบัติการมีความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ตระกูล จิตวัฒนากร. (2555). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านนวัตกรรมและเทคโนโลยีการศึกษาตามมาตรฐานวิชาชีพ สำหรับครูผู้สอนบริหารธุรกิจของวิทยาลัยอาชีวศึกษา. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต (สาขาวิชาการพัฒนาธุรกิจอุตสาหกรรมและทรัพยากรมนุษย์). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, กรุงเทพฯ.
เมธีศิน สมอุ่มจารย์. (2556). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูช่างอุตสาหกรรมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.วารสารศึกษาศาสตร์, 15(ฉบับพิเศษ), 169-181.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2550). คุณธรรม จริยธรรม ค่านิยม และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้สำเร็จการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). รายงานการวิจัยการพัฒนารูปแบบการพัฒนาครูและผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อการปฏิรูปการเรียนรู้ทั้งโรงเรียน. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). รายงานการวิจัยเรื่อง การศึกษาความต้องการกำลังคนเพื่อวางแผนผลิตและพัฒนากำลังคนของประเทศ. กรุงเทพฯ: กลุ่มนโยบายสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2555). แนวทางการส่งเสริมการเพิ่มสัดส่วนผู้เรียนระดับมัธยมศึกษาตอน ปลายสายอาชีพตามเป้าหมายในแผนการศึกษาแห่งชาติฉบับปรับปรุง (พ.ศ.2552-2559). กรุงเทพฯ: กลุ่มนโยบายสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
_______. (2555). การศึกษาการพัฒนากรอบคุณวุฒิแห่งชาติของประเทศไทย : เชื่อมโยงกับกรอบคุณวุฒิอาเซียน. กรุงเทพฯ : กลุ่มนโยบายการศึกษาเพื่อผลิตและพัฒนากำลังคน.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: บริษัทธรรมดาเพรส จำกัด.
Davies, I.K. (1971). The Management of Learning. London : McGraw - Hill.
De Cecco, J.P. (1974). The Psychology of Learning and Instruction: Educational Psychology. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.
Fitts, P.M. (1964). Perceptual-motor Skill Learning, in A. W. Melton (ed.), Categories of Human Learning. London: Academic Press.
Joyce, B;& Weil, M.(1986). Model of Teaching (3rded.). Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall.
Harrow, A. (1972). A Taxonomy of The Psychomotor Domain: A Guide for Developing Behavioral Objectives. New York: Longman Inc.
Simpson, D. (1972). Teaching Physical Educations: A System Approach. Boston: Houghton Mufflin Co.
